Toyota Hilux Single Cab: onverwoestbaar werktuig, maar geen snelheidsmonster

De Toyota Hilux Single Cab oogt precies zoals een pick-up hoort te ogen: hoekig, hoog op de poten en zonder enige poging tot elegantie. Met 5.329 mm lengte en 1.796 mm hoogte is het een flinke verschijning, maar de single cab-layout houdt het geheel wel compact – zeker in vergelijking met de dubbelcabine-versies.

Het interieur maakt direct duidelijk dat dit geen auto voor de showroom is. Harde kunststoffen, een hoog stuur en een zitpositie alsof je op een keukenstoel zit. Dat is geen kritiek, maar een constatering: de Hilux is ontworpen om af te spuiten, niet om indruk te maken.

Op basis van de cijfers – 1.775 kg leeggewicht en een starre achteras – kun je voorspellen dat de Hilux zich op de weg vooral als een vrachtwagen gedraagt. De besturing is licht en vaag, en over oneffenheden zal de achterkant de neiging hebben om te dansen, zeker met een lege laadbak.

In de stad is de Hilux met zijn 5,3 meter lengte geen pretje; de draaicirkel is groot en het zicht naar achteren wordt beperkt door de hoge laadrand. Op de snelweg is hij stabieler, maar windgevoelig en luidruchtig – verwacht geen stiltecoupé. De 2WD-versie is op droog asfalt prima, maar zodra het nat wordt of je een graspad op wilt, is de 4WD-versie de enige verstandige keuze.

De 2.4-liter dieselmotor levert 150 pk en 400 Nm koppel – dat koppel is met 69% beter dan vergelijkbare auto's uit de periode, en dat is dan ook de kern van deze motor. Hij trekt als een os, maar sprinten doet hij niet: 13,2 seconden naar 100 km/u is ronduit traag, en de topsnelheid van 175 km/u is lager dan bijna alle concurrenten (beter dan slechts 9%).

De handgeschakelde zesbak is robuust en schakelt met een lange, duidelijke slag – niet sportief, maar wel duidelijk. Het motorgeluid is typisch diesel: luidruchtig bij koude start en onder belasting, maar acceptabel zolang je niet te veel van hem vraagt. De 2WD-versie is iets zuiniger (6,8 l/100 km versus 7,1 l), maar het verschil is klein.

Comfort is niet het bestaansrecht van de Hilux. De bladveren achter zorgen voor een houterige rit, vooral met een lege laadbak. Op de snelweg zul je continu kleine correcties moeten maken om de auto in het spoor te houden, en windgeruis is duidelijk aanwezig.

De stoelen zijn vlak en bieden weinig zijdelingse steun, maar zijn voor lange ritten niet onaardig – het is geen bank, maar ook geen martelwerktuig. De geluidsisolatie is matig; je hoort de motor, de wind en de banden. Wie 800 kilometer per dag rijdt, moet erg van deze auto houden.

Het dashboard is rechttoe rechtaan, met grote knoppen en een duidelijk instrumentarium. Alles is gericht op functionaliteit, en dat heeft ook iets geruststellends: je hoeft geen menu's te doorzoeken om de ventilatie aan te zetten. De materialen zijn hard en krasgevoelig, maar dat is hier een pluspunt – het kan tegen een stootje.

De ergonomie is overwegend logisch, al zit het stuur wat hoog en is de zitpositie meer rechtop dan in een personenauto. Het infotainmentsysteem is basic en voelt gedateerd, maar voor een werkauto is het voldoende. Opbergruimte is er genoeg, al is het centrale dashboardkastje klein.

De single cab-opbouw betekent dat je achter de voorstoelen nauwelijks ruimte hebt – dit is een twee-zitter, en de ruimte achter de stoelen is beperkt tot een klein opbergvak. Voor wie personeel of gezin wil meenemen, is dit niet de juiste keuze.

De laadbak is het belangrijkste: afhankelijk van de uitvoering kun je er pallets of bouwmateriaal in kwijt, en het laadvermogen ligt rond de 1.000 kg – genoeg voor de meeste klussen. Het instappen is hoog, maar dat went snel. Parkeren is door de lengte en het beperkte zicht naar achteren een uitdaging; een achteruitrijcamera is geen luxe.

De Hilux is niet het model waar je geavanceerde rijhulpsystemen verwacht, en dat klopt ook. Toyota levert een basispakket aan veiligheidssystemen, maar het blijft ver achter bij wat je in een moderne personenauto vindt. Zo ontbreken zaken als adaptieve cruisecontrol op veel uitvoeringen.

Het infotainmentsysteem is traag en het scherm is niet bijzonder scherp, maar het belangrijkste – Apple CarPlay en Android Auto – is aanwezig. De bediening verloopt grotendeels via het scherm, wat tijdens het rijden niet ideaal is. Voor een auto die vooral als gereedschap dient, is dit echter prima te overleven.

Met een officieel verbruik van 6,8 l/100 km (2WD) of 7,1 l/100 km (4WD) is de Hilux niet zuinig, maar ook niet extreem dorstig voor een pick-up. De CO2-uitstoot van 178 g/km (2WD) is hoog en zorgt voor een fors bijtellings- of belastingtarief voor zakelijke rijders.

De aanschafprijs ligt in lijn met concurrenten, maar Toyota's reputatie op het gebied van betrouwbaarheid en lage onderhoudskosten maakt dat de totale kosten over vijf jaar gunstig uitpakken. Banden zijn groter en duurder dan bij een personenauto, en het verbruik in de praktijk zal al snel boven de 8 l/100 km liggen als je echt gaat werken met deze auto.