Toyota Land Cruiser 150: ouderwetse degelijkheid, maar de benzineversie is een buitenbeentje

De Land Cruiser 150 ziet er precies uit zoals een Land Cruiser hoort te zijn: hoekig, hoog en met een uitstraling van 'ik kom hier doorheen, ook als het asfalt ophoudt'. Het is geen mooie auto in de klassieke zin, maar wel een die respect afdwingt. De proporties zijn log en de wielkasten zijn ruim gevuld, wat hem een stoere, ietwat militaire uitstraling geeft.

Binnenin is de eerste indruk vooral functioneel. Veel hard plastic, knoppen die je kunt bedienen met werkhandschoenen aan, en een zithouding die hoog is, alsof je in een bus zit. Het voelt degelijk, maar het is duidelijk dat Toyota hier geen designprijzen wilde winnen - ze wilden een werktuig bouwen. En dat is precies wat je krijgt.

Op de weg is de Land Cruiser 150 geen pretmachine. De besturing is vaag en licht, en het onderstel is vooral gericht op comfort, maar dan op een wiebelige manier. In bochten helt hij flink over, en met een leeggewicht van 2.125 kg is dat geen verrassing. De remmen zijn stevig, maar je voelt dat je een zwaar voertuig tot stilstand moet brengen.

Op de snelweg is het rustig, maar de hoge carrosserie vangt wel zijwind. De 4.0 V6 benzine reageert directer dan de diesel, maar het vermogen van 282 pk moet veel gewicht meeslepen. Vooral bij het inhalen moet je de bak flink laten terugschakelen. Het is geen auto die uitnodigt tot sportief rijden; het is meer een kwestie van rustig aan en genieten van het gevoel dat je onoverwinnelijk bent.

De 4.0 V6 benzine is een oude bekende, een atmosferische motor die zijn 282 pk en 386 Nm pas bovenin de toerenband levert. Met een 0-100-tijd van 9,2 seconden is hij niet traag, maar ook niet snel voor zijn vermogen - de topsnelheid van 180 km/u is zelfs ronduit bescheiden. Het verbruik van 10,8 l/100 km is fors, maar dat is de prijs die je betaalt voor een motor die al jaren meegaat.

De dieselmotoren zijn eigenlijk de logische keuze. De 3.0 D-4D met 190 pk en 8,1 l/100 km is zuiniger en levert meer koppel bij lage toeren, wat beter past bij het karakter van deze auto. De handgeschakelde versie is een beetje ouderwets, maar de automaat is soepel. Voor wie echt veel offroad gaat of een zware caravan trekt, is de diesel de enige verstandige optie.

De stoelen zijn groot en vlak, maar bieden meer steun dan je zou verwachten. Ze zijn niet echt sportief, maar voor lange ritten is het prima. De vering is zacht, wat zorgt voor een comfortabel rijgedrag op slechte wegen, maar op de snelweg kan het wat deinen. De geluidsisolatie is redelijk, maar je hoort wel de motor, vooral bij de benzine.

In de stad is de Land Cruiser een beetje log. Hij is breed, hoog en het zicht is goed, maar parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen en de hoge motorkap. De achteruitrijcamera is een uitkomst, maar hij is niet standaard op alle uitvoeringen. Het is een auto die op zijn gemak is op de lange afstand, niet in de file.

Het interieur is functioneel, maar niet mooi. Er is veel hard plastic, maar alles zit stevig in elkaar. De knoppen zijn groot en logisch geplaatst, en je kunt ze blindelings bedienen. De middenconsole is overzichtelijk, maar het infotainmentsysteem is alweer gedateerd, met kleine knoppen en een matig scherm.

Er zijn enkele opvallende details, zoals de opbergvakken in het dak en de vele handgrepen. De materialen zijn niet premium, maar ze zijn wel gemaakt om lang mee te gaan. Voor een auto die in 2013 op de markt kwam, is het interieur niet bijzonder, maar het is wel duidelijk dat Toyota het simpel en robuust wilde houden. Dat heeft een zekere charme, maar het is niet voor iedereen.

De achterbank is ruim, maar de instap is hoog vanwege de hoge bodem. De kofferbak heeft een bescheiden volume van 382 liter, wat minder is dan veel concurrenten. De achterklep is zwaar en het laadvermogen is niet indrukwekkend. Voor wie veel spullen moet vervoeren, is er de 7-zitsversie, maar dan blijft er weinig ruimte over.

Het zicht rondom is goed, maar de hoge motorkap en de forse spiegels zorgen voor dode hoeken. Parkeren is lastig, maar met de optionele camera en sensors is het te doen. De Land Cruiser is niet de meest praktische auto in deze klasse, maar hij biedt wel een groot trekvermogen en een uitstekende terreincapaciteit. Voor wie dat nodig heeft, is hij onmisbaar.

Het infotainmentsysteem is verouderd, met een klein scherm en trage reacties. Het is niet touchscreen, wat in 2013 nog acceptabel was, maar nu niet meer. De navigatie is omslachtig en de bediening is niet intuïtief. Toyota heeft de techniek hier duidelijk niet als prioriteit gezien.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt: er is cruise control, maar geen adaptieve cruise control. Wel zijn er tal van offroad-hulpsystemen, zoals een terreincontrolesysteem en een differentieelslot. Die werken goed, maar zijn vooral bedoeld voor de echte offroader. Voor de rest is het een kale auto, maar dat is misschien wel de charme.

De 4.0 V6 benzine is een dorstige klant: 10,8 l/100 km gecombineerd en 256 g/km CO2. Dat is slecht voor deze tijd, en ook slechter dan de meeste concurrenten. De dieselmotoren zijn zuiniger, maar ook niet uitzonderlijk. De onderhoudskosten zijn laag, maar de wegenbelasting is hoog vanwege het gewicht.

De prijs van een gebruikte Land Cruiser is hoog, omdat ze hun waarde goed behouden. Maar je betaalt voor de betrouwbaarheid en de offroad-capaciteiten, niet voor het comfort of de techniek. Als je de auto echt nodig hebt, is het een goede investering, maar als je hem alleen voor de looks wilt, zijn er betere opties.