Toyota Mirai: waterstof sedan die vooral in de marge interessant is

De Toyota Mirai ziet er verrassend normaal uit voor een auto die op waterstof rijdt. Hij deelt het onderstel met de Lexus LS, maar heeft een eigen, ietwat futuristische look met scherpe lijnen en een grote grille. Met een lengte van bijna 5 meter is hij behoorlijk aanwezig, maar niet opzichtig. De coupé-achtige daklijn doet hem lager lijken dan de 1.481 mm hoogte doet vermoeden.

Het interieur maakt direct een verzorgde indruk, met mooie materialen en een ruimtelijk gevoel. De middenconsole is hoog en oogt wat massief, maar dat past bij het luxe karakter. Het dashboard is overzichtelijk en de stoelen zien er comfortabel uit. Op basis van de specificaties verwacht ik dat de Mirai zowel buiten als binnen een zekere premium-uitstraling heeft, al is het design misschien niet voor iedereen even smaakvol.

Met 174 pk en een gewicht van 1.950 kg is de Mirai geen sportwagen. De acceleratie van 0-100 km/u in 9,2 seconden is traag voor een moderne auto, en de topsnelheid van 175 km/u is zelfs lager dan die van een gemiddelde diesel. Op basis van deze cijfers vermoed ik dat de Mirai vooral comfortabel en rustig rijdt, zonder enige vorm van sportiviteit. Het onderstel is waarschijnlijk afgestemd op comfort, wat past bij een luxe sedan.

De achterwielaandrijving en het lage zwaartepunt (dankzij de waterstoftanks onder de vloer) zouden voor een evenwichtig weggedrag kunnen zorgen, maar het hoge gewicht zal in bochten voelbaar zijn. Het stuur is vermoedelijk licht en precies, maar zonder veel feedback. In de stad is de Mirai waarschijnlijk makkelijk te besturen, maar de grote afmetingen maken parkeren soms lastig. Op de snelweg is hij vermoedelijk stabiel en stil, maar de beperkte topsnelheid maakt inhalen bij hoge snelheden minder ontspannen.

De Mirai is er in slechts één uitvoering: een elektromotor van 174 pk, gevoed door een brandstofcel die waterstof omzet in elektriciteit. Het is een 'hybride' in de zin dat er een kleine batterij is voor energieopslag, maar je stopt alleen waterstof in de tank. Deze techniek is interessant, maar de prestaties zijn niet indrukwekkend: 9,2 seconden naar 100 km/u en een topsnelheid van 175 km/u. In vergelijking met andere auto's uit deze periode is de acceleratie beter dan 29% van de concurrentie, wat betekent dat de meeste auto's sneller zijn.

De waterstof-elektrische aandrijflijn is stil en soepel, zoals je van een elektromotor mag verwachten. Het koppel is direct beschikbaar, maar de 174 pk is niet veel voor een auto van bijna 2 ton. De acceleratie voelt vermoedelijk vlot genoeg in het stadsverkeer, maar op de snelweg moet je geduld hebben. De actieradius van 650 km (volgens de fabrieksopgave) is een groot voordeel ten opzichte van veel elektrische auto's, maar alleen als er voldoende waterstoftankstations zijn. Een alternatief zoals de Lightyear 0 biedt vergelijkbare prestaties, maar dan met zonne-energie.

De Mirai is ontworpen als een comfortabele cruiser, en dat is te zien aan de specificaties. De lange wielbasis en het zware gewicht zorgen voor een stabiel weggedrag, en de luchtvering (als die aanwezig is) zou oneffenheden goed moeten absorberen. Op basis van de cijfers verwacht ik dat de stoelen zacht maar ondersteunend zijn, ideaal voor lange ritten. De geluidsisolatie is vermoedelijk uitstekend, omdat er geen verbrandingsmotor is en Toyota zich richt op luxe.

In de stad is de Mirai comfortabel dankzij de stille aandrijving en de soepele ophanging, maar het hoge gewicht kan zorgen voor een wat log gevoel over hobbels. Op de snelweg is hij vermoedelijk op zijn best: stil, stabiel en ontspannen. De klimaatregeling is waarschijnlijk efficiënt, maar het verwarmen van het interieur verbruikt wel energie uit de brandstofcel, wat de actieradius kan beïnvloeden. Al met al lijkt de Mirai een uitstekende auto voor lange afstanden, als je de infrastructuur voor lief neemt.

Het interieur van de Mirai is ruim en luxe, met hoogwaardige materialen en een nette afwerking. Het dashboard is overzichtelijk, met een groot infotainmentscherm en fysieke knoppen voor de belangrijkste functies - iets wat ik waardeer. De middenconsole biedt veel opbergruimte, maar de hoge tunnel maakt het geheel wat massief. Op basis van de bouwkwaliteit van Toyota verwacht ik dat alles stevig in elkaar zit en goed zal verouderen.

De stoelen zijn vermoedelijk comfortabel en bieden voldoende verstelmogelijkheden. De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar de middentunnel is hoog, dus een derde passagier zit minder prettig. Het interieur is niet bijzonder origineel, maar wel functioneel en prettig. Een minpunt is dat de waterstoftanks onder de vloer de beenruimte achterin iets beperken, maar dat is een logisch gevolg van de techniek.

De Mirai is een sedan van bijna 5 meter lang, dus parkeren in de stad is niet ideaal. De kofferbak is vermoedelijk ruim genoeg voor dagelijks gebruik, maar de waterstoftanks nemen ruimte in onder de auto, waardoor de bagageruimte kleiner is dan bij een vergelijkbare benzineauto. Het instappen is makkelijk dankzij de lage instap, maar de coupé-achtige daklijn kan het in- en uitstappen achterin wat lastiger maken.

Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen kunnen het zicht schuin achteren belemmeren. Parkeersensoren en een camera zijn waarschijnlijk standaard, wat het manoeuvreren vergemakkelijkt. De actieradius van 650 km is praktisch voor lange ritten, maar alleen als er onderweg een waterstoftankstation is. In Nederland en België zijn die er maar weinig, dus dat is een groot praktisch bezwaar. Wie geen toegang heeft tot waterstof, kan de auto simpelweg niet gebruiken.

De Mirai is technisch geavanceerd, maar de technologie is vooral gericht op de waterstofaandrijving. Het infotainmentsysteem is vermoedelijk vergelijkbaar met dat van andere Toyota-modellen: redelijk vlot, maar niet het meest intuïtieve systeem op de markt. Er is ondersteuning voor Apple CarPlay en Android Auto, wat het gebruiksgemak vergroot. De rijassistentiesystemen zijn waarschijnlijk uitgebreid, met adaptieve cruisecontrol en rijstrookassistentie.

De waterstoftanktechnologie is het hoogtepunt: de tanks zijn veilig en robuust, en het tanken duurt ongeveer 5 minuten, vergelijkbaar met benzine. Maar het aantal tankstations is beperkt, en de prijs van waterstof is hoog. De Mirai biedt ook connected diensten, zoals een app om de status van de auto te checken, maar dat is geen uniek verkoopargument. Kortom: de technologie is indrukwekkend, maar de infrastructuur is de zwakke schakel.

De Mirai rijdt op waterstof en stoot alleen waterdamp uit, dus de CO2-uitstoot is nihil. Het officiële verbruik is niet opgegeven, maar op basis van de actieradius van 650 km en een tankinhoud van 5,6 kg waterstof, verbruikt de auto ongeveer 0,86 kg per 100 km. De kosten per kilometer zijn echter hoog: waterstof kost ongeveer 10-15 euro per kg, wat neerkomt op 8-13 euro per 100 km. Dat is duurder dan elektrisch rijden en vergelijkbaar met benzine.

De prijs van de Mirai is niet opgegeven, maar gezien de techniek zal die aanzienlijk zijn, waarschijnlijk rond de 60.000 euro of meer. Voor dat geld krijg je een ruime, comfortabele en goed uitgeruste sedan, maar er zijn goedkopere elektrische alternatieven met lagere gebruikskosten. Het onderhoud is vermoedelijk beperkt, maar de waterstofcomponenten kunnen duur zijn om te vervangen. Daarnaast is de restwaarde onzeker, omdat de waterstofmarkt nog in de kinderschoenen staat.