Toyota Sequoia: een Amerikaanse kolos die je óf begrijpt óf nooit zult begrijpen

De Toyota Sequoia is geen auto die je over het hoofd ziet. Met een lengte van 5,21 meter en een breedte van 2,03 meter staat hij als een flatgebouw op je oprit, en de hoge, rechte motorkap maakt duidelijk dat dit geen Europese SUV is. Het design is hoekig en functioneel, zonder opsmuk – alsof Toyota de tekening van een Amerikaanse pick-up heeft opgerekt en er een dak op heeft gezet. Hij ziet er niet uit alsof hij je aardig wil vinden, hij ziet eruit alsof hij je buren wil imponeren.

De proporties zijn typisch Amerikaans: een lange wielbasis, korte overhangen en een enorme achterklep. Het geheel komt eerder uit een Ford F-150-familie dan uit het Toyota-gamma dat we in Europa kennen. De 20-inch wielen (als ze optioneel zijn) lijken bijna klein onder de wielkasten, maar dat is inherent aan een auto die 5.945 kg weegt – al betwijfel ik dat cijfer, want dat is meer dan een gemiddelde vrachtwagen. Toch maakt hij indruk, en dat is precies wat de bedoeling is.

Op basis van de cijfers – 386 pk, 544 Nm en een leeggewicht van 5.945 kg – kun je verwachten dat de Sequoia zich gedraagt als een olietanker: niet snel, maar met een onstuitbaar gevoel van vooruitgang. De besturing is vermoedelijk licht en vaag, zoals bij de meeste body-on-frame SUV's, en het onderstel zal oneffenheden niet verbergen maar absorberen. In de stad is hij een nachtmerrie vanwege zijn breedte en beperkte zicht naar achteren, maar op de snelweg is hij waarschijnlijk op zijn best: stabiel, rechtuit en onverstoorbaar.

Het bochtgedrag zal – zeker vergeleken met een Cupra Formentor – weinig dynamisch zijn. De Sequoia is gemaakt voor rechte wegen, niet voor kronkelige bergpassen. Remmen moet je ruim van tevoren inplannen, want 5.945 kg stoppen kost afstand. Toch is er een zekere charme in de logge, eerlijke manier waarop zo'n Amerikaan zich voortbeweegt. Hij vraagt respect, niet vaardigheid.

De 5.7-liter V8 is een beest van een motor, met 386 pk en 544 Nm. Dat is beter dan 86% van de concurrentie uit dezelfde periode, en het koppel zit in dezelfde topcategorie. Maar wat heb je aan die cijfers als de auto 5.945 kg weegt? De acceleratie zal zeker niet teleurstellen – dit blok trekt als een locomotief – maar het gaat altijd gepaard met een fors verbruik. Toyota biedt de V8 aan met zowel achterwiel- als vierwielaandrijving, en de 6-traps automaat is een beproefde, maar ouderwetse versnellingsbak die je in moderne Europese auto's niet meer tegenkomt.

De keuze tussen RWD en AWD is eigenlijk geen keuze: wie in Europa woont, wil de AWD-versie voor de verzekering van grip, al is het verschil in verbruik minimaal (14,0 tegen 15,0 l/100 km). Het is een motor uit een ander tijdperk, met een soundtrack die je niet hoort in hybride SUV's – rauw en Amerikaans. Maar je moet er wel tegen kunnen dat elke kilometer aan de pomp meer kost dan een kop koffie.

Met zo'n enorme wielbasis en een gewicht dat alle hobbels lijkt te verpletteren, zou je verwachten dat de Sequoia comfortabel is als een limousine. En dat is hij ook, zolang je op een rechte, slechte weg rijdt. De vering is zacht en slokt oneffenheden op, maar bij hogere snelheden of in bochten zal de carrosserie behoorlijk overhellen. De stoelen zijn breed, vlak en niet bijzonder gevormd – ze lijken meer op banken dan op kuipstoelen – maar voor lange rechten stukken zijn ze prima.

Geluidsisolatie is vermoedelijk goed, maar de V8 laat zich wel horen bij acceleratie. Op de snelweg is het windgeruis rond de hoge carrosserie waarschijnlijk aanwezig. De Sequoia is geen auto voor de stad – parkeren is een sport – maar voor een lange reis van Berlijn naar Barcelona is hij misschien wel de meest ontspannen manier om te reizen, zolang je maar niet in een historisch centrum terechtkomt.

Het interieur van de Sequoia is typisch Toyota uit die periode: solide, functioneel, maar zonder enige vorm van glamour. Harde kunststoffen domineren, al zijn de belangrijkste contactpunten – stuur, versnellingspook, armleuningen – bekleed met zacht materiaal. Het dashboard is overzichtelijk, met grote knoppen en duidelijke meters. De infotainment is niet het nieuwste, maar werkt waarschijnlijk zonder klachten. Het is een interieur dat meer doet denken aan een werkpaard dan aan een luxe SUV, en dat is misschien wel de charme.

Er is een opvallende hoeveelheid opbergruimte, met grote deurvakken en een centrale console die een koelbox kan bevatten. De stoelen zijn elektrisch verstelbaar, maar de zitpositie is hoog en rechtop – typisch Amerikaans. Qua ergonomie is het prima, maar je moet niet verwachten dat je in een Duits premiuminterieur stapt. Dit is een Toyota, en dat betekent: het werkt, maar het glanst niet.

De Sequoia is een van de weinige auto's die je met recht 'familiebus' kunt noemen, maar dan in SUV-formaat. De achterbank biedt plaats aan drie volwassenen zonder dat ze elkaar aanraken, en er is een derde zitrij die zelfs voor kinderen krap is. De kofferbak is enorm, maar het laden gaat hoog – letterlijk, want de laaddrempel ligt op heuphoogte. Met zeven inzittenden blijft er nog ruimte over voor bagage, iets wat veel concurrenten niet kunnen bieden.

Instappen is een klim, vooral voor kleinere mensen, en de hoge carrosserie betekent dat je de stoeprand niet ziet. Parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen, maar de achteruitrijcamera helpt. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren beperkt – je vertrouwt vooral op spiegels en sensoren. In de praktijk is dit een auto voor mensen met een ruime oprit en een hekel aan krappe parkeergarages.

Toyota staat bekend om betrouwbare, maar conservatieve technologie, en de Sequoia is daarop geen uitzondering. Het infotainmentsysteem is niet het nieuwste van het nieuwste, maar heeft wel Apple CarPlay en Android Auto (in latere modellen). De rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistent, werken waarschijnlijk zoals je van Toyota gewend bent: niet opdringerig, maar effectief. Het is geen technologisch hoogstandje, maar het doet wat het moet doen.

Een bijzonderheid is de enorme hoeveelheid fysieke knoppen – iets waar veel moderne auto's afscheid van hebben genomen. In de Sequoia kun je nog blindelings de klimaatregeling bedienen, en dat is een groot pluspunt. Voor een auto uit 2018 is de techniek echter gedateerd; zo ontbreekt bijvoorbeeld een head-up display of een volledig digitaal instrumentenpaneel. Maar wie een Toyota koopt, weet dat technologie ondergeschikt is aan betrouwbaarheid.

Het officiële verbruik van 14,0 l/100 km voor de AWD-versie is al schrikbarend, maar in de praktijk zal het eerder richting de 17-18 liter gaan. Daarmee behoort de Sequoia tot de slechtste 2% van zijn klasse qua verbruik – beter dan vrijwel niets. De CO2-uitstoot is navenant hoog, wat betekent dat je in Europa flink belasting betaalt. Dit is geen auto voor de zuinige rijder, maar voor wie een V8 wil en de consequenties accepteert.

De prijs van een Sequoia is niet opgenomen in de specificaties, maar je kunt ervan uitgaan dat hij als nieuw niet goedkoop is, zeker niet met de importkosten in Europa. Onderhoud is voor een Toyota over het algemeen betrouwbaar, maar met zo'n groot en zwaar voertuig zijn banden en remmen duur. De meerwaarde van de Sequoia zit in zijn robuustheid en trekvermogen, niet in zijn economie. Wie de kosten wil beperken, kan beter een diesel of hybride overwegen.