Toyota Tacoma: een Amerikaanse pick-up die in Europa vooral opvalt door zijn dorst

De Toyota Tacoma is een blok Amerikaans chroom en staal dat in Europa nogal uit de toon valt. Met zijn 5,38 meter lengte en 1,91 meter breedte is hij een maatje groter dan de Europese pick-ups, en dat zie je. De hoge neus, de grote grille en de dikke bumpers maken duidelijk dat dit geen auto is die zich wil verontschuldigen voor zijn aanwezigheid.

Binnenin is het interieur functioneel maar degelijk, met harde kunststoffen die tegen een stootje kunnen. Het is geen luxe, maar het voelt alsof het jarenlang meegaat. De eerste indruk is vooral: dit is een werktuig, geen statussymbool — en dat is een statement op zich.

Met 159 pk en 244 Nm uit een 2.7-liter viercilinder is de Tacoma geen snelheidsduivel. Het koppel is lager dan 61% van de concurrentie, en dat merk je bij het invoegen of inhalen. De automatische zesbak schakelt vloeiend maar moet vaak terugschakelen om de motor in zijn toeren te houden.

Het gewicht van 1.805 kg is hoog, en dat voel je in de bochten: de Tacoma helt, maar blijft voorspelbaar. De achterwielaandrijving zorgt op droog wegdek voor voldoende grip, maar op los zand of sneeuw is vierwielaandrijving een must. Het stuur is licht en niet erg communicatief, maar dat hoort bij een pick-up met een ladderchassis.

Op de snelweg is de Tacoma stabiel, maar het hoge verbruik en de windruis maken het geen ideale cruiser. In de stad is hij log, en parkeren is een uitdaging. Dit is een auto die je niet koopt voor het dagelijkse woon-werkverkeer, maar voor het echte werk.

De 2.7-liter VVTi is een oude bekende, met een reputatie van onverwoestbaarheid. Maar met 159 pk moet hij 1.805 kg zien te verplaatsen, en dat gaat traag. De acceleratie zal vermoedelijk rond de 12 seconden liggen naar 100 km/u, maar dat cijfer is niet officieel bevestigd. De topsnelheid is beperkt, en dat is maar goed ook, gezien het verbruik.

Er is ook een 3.5-liter V6 met 278 pk, die een stuk vlotter zal aanvoelen, maar ook meer drinkt. Beide motoren zijn benzine, en een diesel is niet leverbaar. In Europa is dat een gemis, want een pick-up zonder diesel is hier een lastig verhaal. De V6 is de betere keuze voor wie echt wil trekken, maar de viercilinder is zuiniger — al is 21,0 l/100 km nog steeds schrikbarend.

De handgeschakelde zesbak is een optie, maar de automaat is in deze klasse comfortabeler. De Tacoma is geen auto voor prestaties, maar voor betrouwbaarheid en eenvoud.

De stoelen zijn stevig en bieden weinig zijdelingse steun, maar ze zijn wel comfortabel voor lange rechten. De vering is afgestemd op het dragen van lasten, dus leeg veert de Tacoma soms wat hard. Dat is inherent aan een pick-up.

De geluidsisolatie is matig: wind- en bandengeruis dringen duidelijk door bij hogere snelheden. Op de snelweg is het geen stiltecoupé, maar het is ook niet onoverkomelijk. Voor een auto die vooral als werktuig is bedoeld, is het comfort acceptabel, maar niet meer dan dat.

Het interieur van de Tacoma is functioneel en robuust, met materialen die tegen een stootje kunnen. Er is veel hard plastic, maar het zit goed in elkaar. De knoppen zijn groot en duidelijk, en het infotainment is eenvoudig te bedienen — geen overdreven digitale poespas.

De ergonomie is prima, met een hoge zitpositie die je een goed overzicht geeft. Opbergvakken zijn er genoeg, maar het interieur voelt niet bijzonder ruim aan voor een auto van dit formaat. De achterbank is krap voor volwassenen, maar dat is bij pick-ups vaker het geval.

De laadbak is ruim, maar de laadhoogte is hoog, wat het inladen van zware spullen lastig maakt. De achterklep is niet geveerd en slaat hard naar beneden. Een bedliner is standaard, en dat is fijn.

De Tacoma is met zijn 5,38 meter lengte en 1,91 meter breedte lastig te parkeren in Europese steden. De draaicirkel is groot, en de hoge motorkap beperkt het zicht naar voren. Parkeersensoren zijn een must, en een camera is ook geen luxe.

Het instappen is hoog, dus je moet klimmen, maar dat hoort bij een pick-up. Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achter.

De Tacoma is niet bijzonder high-tech. Er is een infotainmentscherm, maar het systeem is traag en de graphics zijn gedateerd. Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, maar de bediening is niet altijd even logisch.

Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en rijstrookassistentie zijn er, maar ze werken niet zo verfijnd als bij Europese concurrenten. De rijstrookassistent stuurt soms onbedoeld bij, en de adaptieve cruisecontrol reageert abrupt.

Het is allemaal functioneel, maar niet meer dan dat. Wie geavanceerde technologie zoekt, moet elders kijken.

Met een officieel verbruik van 21,0 l/100 km is de Tacoma een van de dorstigste auto's in zijn klasse. Dat is slechter dan 100% van de vergelijkbare auto's uit dezelfde periode. Een volle tank is zo weer leeg, en de CO2-uitstoot is enorm, wat in Europa hoge belastingen betekent.

De prijs is fors, en dat is een probleem. De Tacoma is duurder dan veel concurrenten, terwijl hij minder vermogen en meer verbruik biedt. De betrouwbaarheid van Toyota is een pluspunt, maar dat rechtvaardigt niet de hoge aanschafprijs.

Onderhoudskosten zijn waarschijnlijk laag, maar het verbruik en de wegenbelasting zullen de portemonnee blijven raken. Dit is een auto voor liefhebbers die de kosten voor lief nemen.