Toyota Tundra Double Cab: Amerikaans spierwerk met een dorst die je niet snel vergeet

De Toyota Tundra Double Cab is niet subtiel. Met zijn 5,8 meter lengte en bijna 2 meter breedte zet hij de toon zodra je hem ziet. Dit is een auto die gemaakt is voor Amerikaanse highway, niet voor Europese stadscentra. De hoge neus en brede grille geven hem een stoere uitstraling, al oogt het design inmiddels wat hoekig en gedateerd.

Het Double Cab-model betekent een dubbele cabine met vier deuren, maar nog steeds een behoorlijk laadbed. Het is een compromis tussen praktisch en imposant. Aan de buitenkant zie je veel plastic en chroom, typisch voor Amerikaanse pick-ups uit deze periode. Niet iedereen zal het mooi vinden, maar het straalt wel degelijk robuustheid uit.

Op basis van de cijfers is het duidelijk: met een leeggewicht van 2.413 kg is de Tundra geen lichtgewicht. De besturing is log en vaag, zoals je van een grote pick-up mag verwachten. Het onderstel is comfortabel afgesteld, maar in bochten voel je de massa. De auto helt merkbaar en vraagt om rustig rijgedrag.

Op de snelweg is de Tundra op zijn best. Hij ligt stabiel en rechtuit, en het hoge zitpositie geeft een goed overzicht. In de stad is het een ander verhaal: parkeren wordt een uitdaging en het immense formaat maakt manoeuvreren lastig. De remmen moeten hard werken om deze kolos tot stilstand te brengen, al zijn ze waarschijnlijk goed genoeg voor het gewicht.

De 5.7-liter V8 in de geteste uitvoering levert 386 pk en 544 Nm koppel. Daarmee zit hij in de top van zijn klasse, beter dan 87% van de concurrentie. De acceleratie zal vermoedelijk indrukwekkend zijn voor zo'n grote auto, maar het is geen sportwagen. De V8 klinkt heerlijk diep en amerikaans, maar dat geluid gaat ten koste van het verbruik.

Toyota bood ook kleinere V6- en V8-motoren aan, maar wie echt wil trekken, kiest voor de 5.7. De 6-traps automaat schakelt vermoedelijk soepel, maar is niet zo snel als moderne 8- of 10-bakken. Het brandstofverbruik is met 15,7 l/100 km ronduit schrikbarend. Dat is slechter dan 99% van vergelijkbare auto's uit die periode. Je moet echt van benzine houden om deze motor te rechtvaardigen.

De stoelen in de Tundra zijn breed en zacht, typisch Amerikaans. Ze bieden weinig zijdelingse steun, maar voor lange reizen zijn ze vermoedelijk prima. De vering is zacht en slikt hobbels goed op, al kan het achterveer bij belading wat deining geven.

Geluidsisolatie is redelijk, maar de V8 laat zich horen bij acceleratie. Op de snelweg blijft het geluidsniveau acceptabel, al is het niet zo stil als in een luxe SUV. Voor dagelijks gebruik in de stad is de Tundra te groot en te log, maar voor lange ritten over de snelweg is hij comfortabel.

Het interieur van de Tundra is functioneel maar niet bijzonder. Veel hard plastic, maar alles ziet er degelijk uit en is waarschijnlijk bestand tegen een ruw leven. De knoppen zijn groot en logisch geplaatst, al is het ontwerp duidelijk uit een vorig decennium.

De stoelen zijn bekleed met duurzaam materiaal en er is voldoende opbergruimte. Het infotainmentsysteem is verouderd, met kleine knoppen en trage reacties. Voor een auto uit deze periode acceptabel, maar niet meer van deze tijd. Een minpunt is de afwerking: sommige panelen kieren en de materialen voelen goedkoop aan, zeker voor een auto die in Amerika als premium wordt verkocht.

De Tundra Double Cab biedt plaats aan vijf personen, maar de achterbank is niet erg ruim. Volwassenen zullen merken dat de beenruimte beperkt is, zeker vergeleken met de crew cab-versie. Het laadbed is echter ruim en kan veel gewicht aan, al is het open en dus niet geschikt voor waardevolle spullen zonder dekzeil.

Instappen is hoog, maar met de treeplanken goed te doen. Het zicht rondom is goed dankzij de hoge zit en grote spiegels, maar de dode hoek rechts is groot. Parkeren is een crime door de afmetingen, al helpen de parkeersensoren en camera (indien aanwezig) wel. Voor wie echt een werkpaard nodig heeft, is de Tundra praktisch, maar in de stad is hij een obstakel.

Toyota staat bekend om betrouwbaarheid, maar niet om geavanceerde technologie. In de Tundra vind je basis rijassistentie zoals stabiliteitscontrole en tractiecontrole, maar geen adaptieve cruisecontrol of noodremassistent. Het infotainment is traag en heeft geen moderne smartphone-integratie zoals Apple CarPlay.

Deze auto is gemaakt voor eenvoud, niet voor gadgets. Dat is misschien een pluspunt voor wie houdt van basic, maar voor de meeste kopers is het een minpunt. De Tundra loopt duidelijk achter op concurrenten als de Ford F-150 en Ram 1500, die meer technologische snufjes bieden.

Met een verbruik van 15,7 l/100 km is de Tundra een van de minst zuinige auto's in zijn klasse. Dat betekent hoge brandstofkosten, zeker in Europa waar benzine duur is. De CO2-uitstoot is navenant hoog, wat leidt tot hoge wegenbelasting in veel landen.

De prijs van een gebruikte Tundra is relatief hoog, maar Toyota's staan bekend om hun lage onderhoudskosten en hoge betrouwbaarheid. Toch moet je rekening houden met dure onderdelen en banden, die groot en zwaar zijn. Voor wie veel rijdt, zijn de totale kosten al snel hoger dan bij een zuiniger alternatief.