Toyota Yaris (2011-2014): zuinig en licht, maar geen wonderkind

De Toyota Yaris van deze generatie is geen auto die je omdraait op de parkeerplaats. Met 3.899 mm lengte is hij compact, maar het design is vooral functioneel: rechtopstaande neus, hoge daklijn en korte overhangen. Het is een auto die zichzelf niet serieus neemt, en dat is prima. Hij oogt vriendelijk en onschuldig, zonder enige vorm van aggressie of pretentie.

De 1.33 Dual VVT-i uitvoering die we als representatief beschouwen, staat op 15-inch wielen en heeft een vrij eenvoudig maar netjes afgewerkt exterieur. De spiegels zijn groot en het glasoppervlak is ruim, wat later in de stad zijn voordelen zal bewijzen. Het is geen auto die je koopt voor de looks, maar er is ook niets lelijks te bekennen.

Met een leeggewicht van slechts 1.005 kg is deze Yaris een van de lichtste auto's in zijn klasse — beter dan 96% van de concurrentie uit die periode. Dat merk je vermoedelijk direct bij het insturen: de auto zal licht en wendbaar aanvoelen, zonder logheid. De elektrische stuurbekrachtiging is typisch Toyota: licht en soepel, maar met weinig feedback. Prettig in de stad, minder inspirerend op de snelweg.

Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op sportiviteit. Scherpe bochten nemen is niet zijn ding, maar hij zal vermoedelijk voorspelbaar en veilig gedrag vertonen, mede dankzij het lage gewicht. De remmen zijn voldoende voor het formaat, maar verwacht geen sportieve vertragingen. Op de snelweg is hij stabiel, maar bij harde zijwind zul je het lage gewicht merken.

De 1.33-liter motor met 99 pk en 125 Nm koppel is geen krachtpatser. De acceleratie van 11,7 seconden naar 100 km/u is traag naar huidige maatstaven, maar in deze periode was het normaal voor een basisbenzine. De 5-versnellingsbak heeft een prettige, korte pook die vermoedelijk nauwkeurig schakelt. In de stad voelt de auto levendig aan door het lage gewicht; op de snelweg moet je plannen om in te voegen.

De Yaris werd geleverd met vier motorversies: twee benzines (1.0 met 69 pk en 1.33 met 99 pk), een diesel (1.4 D-4D met 90 pk) en een 1.5 VVT-i met 106 pk. De 1.33 Dual VVT-i is de beste keuze voor wie vooral in de stad en daarbuiten een beetje souplesse wil. Met 99 pk en 125 Nm is hij niet snel, maar het lage gewicht van 1.005 kg compenseert veel.

De 1.4 D-4D diesel is interessant voor wie veel kilometers maakt: met een opgegeven verbruik van 3,2 l/100 km en 104 g/km CO2 is hij extreem zuinig. De 1.0-liter met 69 pk is puur voor de stad; op de snelweg zal hij vermoedelijk tekortkomen. De 1.5 VVT-i met 106 pk is de meest potente benzine, maar met 6,2 l/100 km een stuk dorstiger.

De acceleratie van de geteste 1.33 (11,7 s naar 100 km/u) plaatst hem in het onderste kwart van zijn klasse, maar het koppel van 125 Nm is voldoende om vlot mee te komen in het stadsverkeer. De topsnelheid van 175 km/u is ruim voldoende voor de Nederlandse snelwegen, al zul je bij die snelheid vooral het motorgeluid horen.

De stoelen van de Yaris zijn vrij vlak en bieden matige zijdelingse steun, maar voor een auto in dit segment zijn ze acceptabel. De zithouding is hoog en rechtop, wat een goed overzicht geeft. Op lange ritten zal het comfort vermoedelijk redelijk zijn, maar de stoelen bieden weinig ondersteuning voor de bovenbenen.

De geluidsisolatie is een van de zwakke punten. Bij snelheden boven de 100 km/u zal het wind- en bandengeluid duidelijk hoorbaar zijn. Dat is geen verrassing voor een auto uit dit segment en deze periode, maar het is goed om te weten voordat je lange snelwegritten plant. In de stad is de Yaris juist stil en comfortabel, mede dankzij de soepele vering.

De vering is aan de zachte kant, wat goed is voor het comfort op slechte wegen, maar minder voor de stabiliteit in bochten. Oneffenheden worden redelijk geabsorbeerd, al komt er bij grotere kuilen wel wat schokken door. Voor een auto die vooral als stadsauto is bedoeld, is het comfortniveau prima.

Het interieur van de Yaris is functioneel en overzichtelijk, maar niet bijzonder. De materialen zijn hard en sober, maar de afwerking is netjes. Toyota stond in deze periode bekend om degelijkheid, en dat is hier terug te zien. Alles zit goed in elkaar, maar het voelt goedkoop aan — dat is het ook.

De ergonomie is goed: alle knoppen zijn logisch geplaatst en het instrumentarium is duidelijk afleesbaar. Het centrale display is klein en basic, maar doet wat het moet doen. De airconditioning wordt bediend met fysieke knoppen, wat in deze tijd nog niet vanzelfsprekend was. Dat is een pluspunt.

Opvallend detail: het dashboard heeft een opbergvakje boven het handschoenenkastje, wat handig is voor kleine spullen. De portiervakken zijn aan de kleine kant, en een middenarmsteun ontbreekt in de basisuitvoeringen. Het interieur is dus vooral praktisch, zonder enige vorm van luxe of flair.

De kofferbak van de Yaris biedt 264 liter, wat beter is dan slechts 11% van de concurrentie uit die periode. Dat is weinig voor een auto in dit segment; de meeste rivalen zaten rond de 300 liter. De opening is klein en de laaddrempel ligt hoog, wat het inladen van zware spullen bemoeilijkt. Met de achterbank neergeklapt ontstaat er meer ruimte, maar de vloer is niet volledig vlak.

De achterbank is krap voor volwassenen. Met de voorstoelen in een normale positie is er weinig beenruimte, en de hoofdruimte is beperkt door de aflopende daklijn. Kinderen zitten prima, maar lange passagiers zullen klagen. De deuren openen wijd, wat het instappen vergemakkelijkt, maar de drempel is vrij hoog.

Het zicht rondom is uitstekend dankzij de grote ramen en dunne A-stijlen. Parkeren is eenvoudig door de compacte afmetingen (3.899 mm lang, 1.694 mm breed) en de lichte besturing. Een parkeersensor was in deze periode niet standaard, maar met deze afmetingen is dat ook niet echt nodig.

In deze periode was technologie niet het sterkste punt van de Yaris. Het infotainmentsysteem is basic: een klein scherm, radio en cd-speler, met Bluetooth als optie. Geen navigatie, geen smartphone-integratie. Voor wie moderne connectiviteit verwacht, is dit een teleurstelling, maar voor wie alleen wil rijden, is het voldoende.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot ABS en airbags. ESP (stabiliteitscontrole) was optioneel of niet beschikbaar op basisuitvoeringen, wat een aandachtspunt is. Toyota's reputatie op het gebied van betrouwbaarheid is echter uitstekend, en dat is in deze auto terug te zien. De systemen die aanwezig zijn, werken vermoedelijk zonder problemen.

Een opvallend detail is dat de Yaris in deze generatie geen start-stopsysteem had op de benzineversies, terwijl de diesel dat wel had. Dat is jammer, want in de stad had dat het verbruik verder kunnen verlagen. Maar het lage gewicht en de efficiënte motoren zorgen al voor een zuinig verbruik.

Het verbruik van de 1.33 Dual VVT-i is met 4,5 l/100 km uitstekend — beter dan 89% van de concurrentie uit die periode. Dat is een van de grootste pluspunten van deze auto. De CO2-uitstoot van 123 g/km is ook netjes en houdt de wegenbelasting laag, al was die in Nederland in die periode nog niet gewichtsafhankelijk.

De dieselversie (1.4 D-4D) is met 3,2 l/100 km en 104 g/km CO2 nog zuiniger, maar de meerprijs bij aanschaf en het duurdere onderhoud maken hem alleen interessant voor wie jaarlijks veel kilometers maakt. De 1.0-liter benzine is met 4,0 l/100 km ook zuinig, maar met 69 pk wel erg traag.

Toyota's staan bekend om hun lage onderhoudskosten en hoge betrouwbaarheid, en deze Yaris is daarop geen uitzondering. De distributieketting van de 1.33-motor gaat in principe de levensduur van de auto mee, wat onderhoudskosten bespaart. De wegenbelasting is laag door het lage gewicht, en de verzekering is goedkoop. Al met al is dit een zeer voordelige auto om te bezitten.