TVR Griffith: eindelijk weer een échte TVR, als je er ooit een krijgt

De TVR Griffith is geen auto die je over het hoofd ziet. Met een lengte van 4,3 meter en een hoogte van 1,24 meter ligt hij plat op de weg, maar het zijn vooral de proporties die indruk maken: een lange motorkap, een korte achterkant en wielen die tot in de hoeken staan. Het design is hoekig en gespierd, met een grote grille die doet denken aan een haai met een slechte dag. Dit is geen subtiele Italiaanse elegantie; dit is Brits eigenzinnigheid met een hamer.

Het interieur ziet er op foto's spectaculair uit: een mix van leder, alcantara en carbon, met een centrale startknop die doet denken aan een raketlancering. Maar als je beter kijkt, zie je dat de afwerking niet het niveau van een Duitse concurrent haalt. Dit is een handgebouwde auto in kleine aantallen, en dat betekent dat sommige kieren en naden meer karakter hebben dan perfectie. Voor de een is dat charmant, voor de ander een reden om naar een andere showroom te rijden.

Op basis van de cijfers belooft de Griffith een van de meest directe rijervaringen in zijn klasse. Met een leeggewicht van 1.250 kilo en achterwielaandrijving is dit een auto die je niet hoeft te pushen om plezier te hebben; hij wil gewoon. Het stuur is vermoedelijk hydraulisch en dus zwaar en communicatief, niet zo kunstmatig als elektrische systemen. De vering is waarschijnlijk hard maar niet oncomfortabel, want TVR heeft altijd gestreefd naar een balans tussen circuit en weg.

In de stad zal de Griffith vermoedelijk zwaar zijn op de koppeling en de versnellingsbak, maar op een bochtige weg komt hij tot leven. Het gewichtsvoordeel van 15% ten opzichte van de concurrentie betekent dat hij sneller van richting verandert en beter remt. De remmen zijn waarschijnlijk carbon-ceramisch en bieden een enorme vertraging, maar dat is alleen nuttig als je het lef hebt om ze vol in te trappen. Dit is geen auto voor beginners; het is een auto die respect afdwingt.

De Griffith wordt aangedreven door een 5.0 V8, een Cosworth-motor die in de as-getest uitvoering een topsnelheid van 322 km/u haalt. Dat is sneller dan 98% van de vergelijkbare auto's uit dezelfde periode, en de acceleratie van 0 naar 100 in 4,0 seconden is beter dan 94%. Die cijfers zijn indrukwekkend, maar ze zeggen niet alles. Het gaat om de manier waarop die V8 zijn koppel levert: vermoedelijk met een brul die je ruggengraat laat trillen en een gasrespons die direct is.

De enige motorversie is een 6MT, een handgeschakelde versnellingsbak. Dat is een zeldzaamheid in deze tijd, en het zegt veel over de filosofie van TVR. Geen automatische bak, geen hybridetechniek, geen elektronische hulpmiddelen die je het gevoel ontnemen. Nee, jij en de auto, dat is het. Het verbruik is niet opgegeven, maar met een V8 van dit formaat kun je raden dat het geen zuinige auto is. Wie zuinig wil rijden, moet elders kijken.

De stoelen in de Griffith zijn waarschijnlijk kuipstoelen met veel zijdelingse steun, maar ze zijn niet gemaakt voor lange ritten. Op basis van het gewicht en de sportieve focus vermoed ik dat de vering aan de harde kant is en dat je elke scheur in het asfalt voelt. Dat is geen kritiek, maar een keuze. TVR heeft nooit gemaakt voor comfort; het maakt auto's voor de sensatie.

Geluidsisolatie is vast minimaal, want je wilt de V8 horen. Dat betekent dat wind- en bandengeluid op de snelweg vermoedelijk aanwezig zijn, en dat je na een uur op de snelweg misschien wat vermoeid raakt. Maar in de stad is de auto verrassend beheersbaar, met een goede draaicirkel en een redelijk zicht naar voren. Het is alleen achteruit parkeren dat een gok wordt, want de achteruitzicht is waarschijnlijk beperkt.

Het interieur van de Griffith is een mix van traditionele Britse ambacht en moderne techniek. Het dashboard is voorzien van een groot digitaal display, maar er zijn ook fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, wat ik toejuich. Het stuur is dik en klein, met een platte onderkant, en de pedalen zijn perfect geplaatst voor een goede hiel-teen techniek. Dit is een interieur dat is ontworpen voor de bestuurder, niet voor de passagier.

De materialen zijn van hoog niveau: leder, alcantara en echt carbon. Maar de afwerking is niet perfect; sommige panelen sluiten niet helemaal gelijk en er zitten hier en daar schroeven die je normaal niet ziet. Dat is het karakter van een handgebouwde auto, maar het betekent wel dat je niet hetzelfde niveau van precisie krijgt als bij een Duitse auto. Voor de prijs die TVR vraagt, moet je daar wel tegen kunnen.

De TVR Griffith is een tweezitter, dus de achterbank is niet aanwezig. Dat is geen verrassing, maar het betekent wel dat je geen kinderen of extra passagiers kunt meenemen. De kofferbak is waarschijnlijk klein, net genoeg voor een weekendtas of twee, maar niet voor een grote koffer. Dit is geen auto voor een roadtrip met veel bagage; het is een auto voor een dagje uit.

Het instappen is een uitdaging, want de dorpels zijn breed en de auto ligt laag. Je moet er letterlijk in vallen, maar als je eenmaal zit, is de positie perfect: laag, met gestrekte benen en een stuur dat precies goed staat. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt, dus je moet vertrouwen op de spiegels. Parkeren is een kwestie van wennen, maar met een lengte van 4,3 meter is hij niet onhandelbaar.

De Griffith is niet gemaakt voor technologie; het is gemaakt voor rijplezier. Maar dat betekent niet dat het een dinosaurus is. Er is een digitaal instrumentenpaneel dat je kunt aanpassen, en een infotainmentsysteem met navigatie en Apple CarPlay, maar de interface is vermoedelijk niet zo vloeiend als die van een Audi of BMW. Het is een systeem dat functioneel is, maar niet meer dan dat.

Rijassistentie is minimaal, wat ik persoonlijk toejuich in een auto als dit. Geen adaptieve cruisecontrol, geen rijstrookassistent die je de weg wijst. Je hebt traction control en ABS, maar dat is het wel. Dat betekent dat je zelf verantwoordelijk bent voor je snelheid en je lijnen, wat precies is wat je wilt in een sportwagen. Voor de tech-liefhebber is dit misschien een minpunt, maar voor de purist is het een zegen.

Officiële verbruikscijfers zijn niet opgegeven voor de TVR Griffith, maar met een 5.0 V8 kun je rekenen op een dorst die je portemonnee doet huilen. In de praktijk zal het verbruik waarschijnlijk rond de 1 op 5 liggen, en bij hard rijden zelfs minder. De CO2-uitstoot is dienovereenkomstig hoog, dus je betaalt veel belasting in landen die dat heffen. Dit is geen auto voor wie op de centen let.

De prijs van de Griffith is niet opgegeven, maar TVR staat erom bekend dat ze niet goedkoop zijn. Daarnaast zijn de onderhoudskosten hoog, omdat het een handgebouwde auto is met een Cosworth-motor. Reserveonderdelen zijn schaars en de betrouwbaarheid is niet de sterkste kant van TVR, dus je moet rekenen op regelmatige bezoeken aan de specialist. Dit is een auto voor de liefhebber die bereid is te betalen voor de passie.