Vauxhall Insignia 2.0 Turbo: vlijmscherpe prijs, maar mist de vonk

De Vauxhall Insignia Hatchback uit 2013 ziet er nog steeds strak uit, met een brede grille en scherpe lijnen die hem groter doen lijken dan zijn 4,83 meter. Het is geen auto die de show steelt, maar hij oogt volwassen en degelijk. De hatchback-achterkant is praktisch zonder dat het ten koste gaat van de uitstraling; hij lijkt meer op een vierdeurs coupé dan op een doorsnee station.

Het interieur oogt bij eerste aanblik netjes, maar bij nadere inspectie merk je dat het harde plastic op het dashboard niet van het premiumsegment is. De stoelen zitten goed, maar de afwerking had beter gekund voor een auto die zich met de grotere jongens wil meten. Het is een typische Vauxhall: degelijk, maar zonder de flair van een Duits alternatief.

Met 250 pk en 400 Nm aan de voorwielen moet je respect hebben voor het koppel. De Insignia heeft last van koppelstuur onder harde acceleratie, vooral op nat wegdek. De besturing is licht en voelt wat kunstmatig aan, maar is nauwkeurig genoeg voor dagelijks gebruik. Het onderstel is comfortabel afgesteld, wat ten koste gaat van de scherpte in snelle bochten.

De 0-100 km/u-tijd van 7,6 seconden is teleurstellend voor een auto met dit vermogen, maar dat komt door het gewicht van 1.503 kg en de trage 6-traps automaat. Die automaat schakelt soepel, maar reageert traag op kick-down. In de stad is de Insignia wendbaar genoeg, maar op de snelweg voelt hij zich het meest thuis, waar hij stabiel en stil is. De remmen zijn krachtig en goed doseerbaar.

De 2.0-liter turbomotor is een bekend blok, en in deze Insignia levert hij 250 pk en 400 Nm. Die cijfers zijn prima, maar de prestaties vallen tegen door de automaat en het gewicht. De topsnelheid van 242 km/u is meer dan voldoende, maar je zult er in de praktijk weinig mee doen. De motor loopt soepel en heeft weinig turbovertraging, maar klinkt niet bijzonder sportief.

Het aanbod van 11 motorversies is breed: van zuinige diesels met 120 pk tot deze 250 pk benzine. Voor wie veel kilometers maakt, is de 2.0 CDTI met 163 pk en 4,3 l/100 km een betere keuze. Maar voor wie snelheid wil, is deze benzine de enige serieuze optie, al is de handgeschakelde versie sneller en zuiniger (7,2 l/100 km versus 7,9 l/100 km).

De stoelen zijn stevig maar comfortabel, en bieden voldoende zijdelingse steun voor een auto die niet echt sportief is. De vering dempt hobbels goed, maar bij hogere snelheden kom je wel eens een oneffenheid tegen die de auto laat deinen. De geluidsisolatie is redelijk; windgeruis is pas boven de 130 km/u merkbaar, maar bandengeruis is aanwezig op ruw asfalt.

Op lange ritten is de Insignia een uitstekende reisgenoot, met een rustige en stabiele rijervaring. De stoelen zijn niet verwarmd in de basisuitvoering, maar dat is optioneel. De klimaatregeling werkt goed, en de achterpassagiers hebben voldoende beenruimte, al is de hoofdruimte achterin krap voor mensen boven de 1,85 meter door het aflopende dak.

Het interieur van de Insignia is functioneel maar niet inspirerend. Het dashboard is overzichtelijk, met duidelijke instrumenten en een groot touchscreen. Maar de materialen zijn wisselend: zachte kunststoffen op de deuren, hard plastic op het dashboard. De afwerking is netjes, maar er zitten wat spleten die niet perfect gelijk zijn.

Ergonomisch is het prima: alle knoppen zitten logisch, en de stoel laat zich makkelijk verstellen. Het stuurwiel is met leder bekleed en ligt goed in de hand. Het infotainmentsysteem is traag en de graphics zijn gedateerd, maar het werkt zonder al te veel gedoe. Een fysieke volumeknop is aanwezig, wat meer is dan je van sommige concurrenten kunt zeggen.

De kofferbak van 498 liter is ruim en heeft een lage laaddrempel, waardoor het laden makkelijk is. De achterbank kan in delen neergeklapt worden, maar niet volledig vlak. Er is voldoende opbergruimte voorin, met een ruim handschoenenkastje en deurvakken die een fles kunnen bevatten.

Het zicht naar voren is goed, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achter. Parkeren wordt geholpen door sensoren, maar een camera is optioneel. Met een lengte van 4,83 meter is hij niet klein, maar de draaicirkel is redelijk. Voor een gezin is dit een praktische auto, maar de hoge achterkant maakt het inschatten van de achterkant lastig.

De Insignia biedt de nodige technologie, maar het voelt aan alsof het een generatie achterloopt. Het touchscreen reageert traag en de navigatie is omslachtig. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto, wat in 2013 nog niet gebruikelijk was, maar tegenwoordig wel gemist wordt.

Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en lane departure warning waren optioneel. De systemen die aanwezig zijn, werken naar behoren, maar zijn niet zo verfijnd als bij de Duitse concurrentie. Het is vooral een kwestie van instellen en vertrouwen, maar je moet niet verwachten dat de auto het werk van je overneemt.

Deze 2.0 Turbo verbruikt volgens de fabriek 7,9 l/100 km, maar in de praktijk zul je eerder rond de 9 liter zitten. Met een CO2-uitstoot van 186 g/km valt hij in een hoog belastingtarief, wat hem duur maakt in onderhoud en wegenbelasting. De verzekering is ook niet goedkoop vanwege het vermogen.

De prijs van de Insignia is aantrekkelijk vergeleken met concurrenten als de BMW 3-serie of Audi A4, maar je krijgt ook minder waar voor je geld op het gebied van afwerking en techniek. De dieselmotoren zijn zuiniger en beter voor het zakelijk gebruik, maar deze benzine is alleen voor liefhebbers die de kosten voor lief nemen.