Vauxhall Viva: kleine auto, groot verhaal, maar geen held

De Vauxhall Viva is een kleine auto in de letterlijke zin: 3,67 meter lang en 1,49 meter hoog, waardoor hij in de stad overal doorheen past. Het design is niet bijzonder maar ook niet onaantrekkelijk; het is een functionele, ietwat saaie verschijning. De proporties zijn compact en de wielen staan in de hoeken, wat een stabiele uitstraling geeft.

Het interieur maakt een eerste indruk die je van een goedkope auto verwacht: harde kunststoffen en een simpele indeling. Maar alles zit degelijk in elkaar en de knoppen zijn groot en logisch. Het is geen plek waar je wilt pronken, maar het voelt ook niet goedkoop op een negatieve manier. Het is functioneel en overzichtelijk, precies wat deze auto nodig heeft.

Met 75 pk en 95 Nm is de Viva geen krachtpatser. De acceleratie van 0-100 km/u duurt 13,1 seconden, wat betekent dat je op de snelweg moet plannen om in te voegen. Maar in de stad, waar de Viva thuishoort, is het prima: het lage gewicht van 939 kg maakt dat hij vlot genoeg aanvoelt tot zo'n 60 km/u. De besturing is licht en direct, ideaal voor parkeren en manoeuvreren.

De vering is aan de harde kant, wat je vooral op slechte wegen merkt. De Viva is geen auto voor lange snelwegritten; het kleine formaat en de korte wielbasis zorgen voor een onrustig rijgedrag bij hogere snelheden. Remmen zijn voldoende voor het formaat, maar je moet niet verwachten dat je ooit hard remt, want snel gaat hij toch niet.

De 1.0-liter driecilinder is de enige motor onder de motorkap, met twee vermogensvarianten die eigenlijk hetzelfde zijn: 75 pk in beide gevallen, maar de ecoFLEX-versie is iets zuiniger dankzij een andere afstelling en lagere CO2-uitstoot. Het koppel van 95 Nm is laag, maar omdat de auto zo licht is, voelt hij in de stad niet traag aan.

De handgeschakelde 5-versnellingsbak is precies wat je verwacht: niet sportief, maar wel soepel en met een korte slag. De topsnelheid van 171 km/u is theoretisch haalbaar, maar je wilt niet te lang op snelheid blijven. Voor een stadsauto is de motor prima, maar op de snelweg is hij buiten zijn comfortzone. De acceleratie is traag, maar dat is inherent aan dit segment.

De stoelen zijn simpel en bieden weinig zijdelingse steun, maar voor korte ritten in de stad zijn ze prima. De vering is stug en dat komt deels door het lage gewicht; je voelt elke oneffenheid in de weg. Op lange ritten wordt dat vermoeiend, maar wie vooral korte afstanden rijdt, zal er weinig last van hebben.

De geluidsisolatie is minimaal; je hoort de motor en windgeruis duidelijk bij hogere snelheden. Maar in de stad is het acceptabel. De Viva is gemaakt voor de stad en daar is het comfortniveau voldoende. Op de snelweg is het geen pretje, maar dat wist je waarschijnlijk al.

Het dashboard is rechttoe rechtaan, met een centrale infotainment die optioneel is. De materialen zijn hard plastic, maar de afwerking is netjes voor deze prijsklasse. De bediening is logisch: grote knoppen voor de ventilatie en een simpel scherm voor de radio. Je hoeft geen handleiding te lezen om alles te begrijpen.

Er is een opvallend detail: het stuurwiel is verstelbaar in hoogte, maar niet in diepte, wat voor lange bestuurders een compromis kan zijn. De ruimte voorin is verrassend goed voor een auto van 3,67 meter; je zit niet krap. Maar achterin is het behelpen, zeker als de bestuurder lang is.

De kofferbak van 207 liter is klein, zelfs voor een stadsauto. Een boodschappentas past, maar een kinderwagen wordt lastig. De achterbank is krap en vooral geschikt voor kinderen of als je zelden iemand meeneemt. De Viva is echt een auto voor één of twee personen.

Instappen is makkelijk dankzij de hoge daklijn, en het zicht rondom is goed door de dunne stijlen. Parkeren is een eitje: het formaat en de lichte besturing maken dat je overal in past. De Viva is dus praktisch in de stad, maar zodra je meer ruimte nodig hebt, kom je er snel achter dat hij te klein is.

De Viva heeft geen moderne technologie zoals een groot infotainmentscherm of geavanceerde rijassistentie. Het is een kale auto, maar dat heeft ook een voordeel: er is weinig dat kapot kan. De optionele radio met Bluetooth is voldoende voor basisgebruik, maar verwacht geen navigatie of smartphone-integratie.

De ecoFLEX-versie heeft een start-stopsysteem, wat het verbruik in de stad iets verlaagt. Maar het systeem werkt niet altijd even soepel; je merkt soms een trilling bij het herstarten. Voor de rest is de techniek eenvoudig, wat in dit segment niet per se een minpunt is.

Het officiële verbruik van 4,5 l/100 km voor de standaardversie is netjes, en de ecoFLEX-versie doet het met 4,3 l/100 km iets beter. De CO2-uitstoot van 104 g/km (99 g/km voor ecoFLEX) is beter dan 91% van de concurrentie, wat gunstig is voor de wegenbelasting in sommige landen. In de praktijk zul je vermoedelijk richting de 6 liter gaan, maar dat is nog steeds zuinig.

De Viva is een goedkope auto om te bezitten: het gewicht van 939 kg betekent dat banden en remmen lang meegaan, en de simpele techniek is goedkoop te onderhouden. Maar de prijs van een nieuwe Viva was laag, dus de afschrijving kan hard zijn. Het is geen auto die je koopt als investering, maar als goedkope mobiliteit.