Golf GTD: de diesel met een sportief geweten, maar is dat nog van deze tijd?

De Golf GTD oogt op het eerste gezicht als een GTI die een paar weken op de sportschool heeft gespijbeld. De sierlijsten, de diffusorachtige bumpers en de dakspoiler zijn er wel, maar het geheel is een stuk ingetogener dan bij zijn benzinebroer. Dat is geen straf: wie niet wil opvallen bij het schoolplein, zit hier goed. Alleen de blauwe accenten en de uitlaatpijpen aan weerszijden verraden dat dit geen doorsnee Golf is.

Binnenin is het vertrouwde Golf-recept: alles staat waar je het verwacht, de materialen zijn degelijk en de afwerking is netjes. Het 10,25-inch digitale instrumentarium is duidelijk afleesbaar en het infotainment reageert vlot. Toch bekruipt je het gevoel dat VW vooral veilig heeft gespeeld. De GTD is geen auto die je hart sneller doet kloppen bij het instappen, maar hij voelt wel als een goede, betrouwbare metgezel voor de lange rit.

Op basis van de cijfers – 200 pk en 400 Nm aan de voorwielen – mag je verwachten dat de GTD bij flink gasgeven last heeft van koppelsturing. Volkswagen heeft echter jarenlange ervaring met het temmen van krachtige voorwielaandrijvers, en de specificaties suggereren dat de auto recht en rustig blijft liggen, mede dankzij het sperdifferentieel dat tegen meerprijs leverbaar is. Het onderstel is strakker dan dat van een gewone Golf, maar niet zo hard dat je op een Nederlandse snelweg elke voeg voelt.

Het meest opvallende aan de GTD is de souplesse waarmee hij snelheid opbouwt. Het koppel van 400 Nm staat al vanaf 1.750 toeren ter beschikking, waardoor je zelden hoeft terug te schakelen. Op de snelweg is dat heerlijk: je glijdt moeiteloos van 100 naar 160 km/u zonder dat de motor zich in de keel schreeuwt. In de stad voelt de auto echter wat log aan, en het start-stopsysteem heeft een duidelijke tussenpauze. De DSG-transmissie schakelt over het algemeen vloeiend, maar in de lagere versnellingen kan hij bij lage snelheden soms wat twijfelen.

De GTD is er in Nederland uitsluitend met een 2,0-liter TDI die 200 pk en 400 Nm levert. Dat is een flink vermogen voor een diesel, maar het is vooral het koppel dat indruk maakt: beter dan 60 procent van de vergelijkbare auto's uit deze periode, terwijl het vermogen met 52 procent in de middenmoot ligt. In de praktijk betekent dat een auto die enorm trekt vanaf lage toeren, maar boven de 4.000 toeren snel zijn adem verliest. Precies het tegenovergestelde van een hoogtoerige benzinemotor.

De 7-traps DSG is de enige verkrijgbare transmissie, en dat past goed bij het karakter van de diesel. Hij schakelt snel en soepel, en in de sportstand houdt hij de motor langer in het koppelrijke gebied. De acceleratie van 0 naar 100 km/u zal rond de 7 seconden liggen, al is dat cijfer minder belangrijk dan het gevoel van moeiteloze trekkracht dat je bij het invoegen op de snelweg ervaart. Concurrenten als de Renault Austral of de Tesla Model Y zijn anders van aard, maar de GTD is nog steeds een van de weinige sportieve diesels in dit segment – en daar moet je wel van houden.

De GTD is opgehangen zoals je van een sportieve Golf mag verwachten: stevig, maar niet oncomfortabel. Het onderstel dempt oneffenheden goed, al is het op slecht asfalt duidelijk dat dit geen limousine is. De stoelen zijn voorzien van goede zijdelingse steun en zijn ook op lange ritten comfortabel, al hadden ze bij een sportief model wat meer contour mogen hebben. Het instappen is typisch Golf: laag genoeg voor een sportief gevoel, maar hoog genoeg om niet te hoeven rollen.

Geluidsisolatie is een sterk punt van de Golf, en de GTD profiteert daarvan. De dieselmotor is buiten hoorbaar, maar binnen blijft het aangenaam stil, zowel bij constante snelheid als bij accelereren. Op de snelweg hoor je vooral wat windgeruis rond de spiegels, maar het is nooit storend. Voor lange reizen is dit een van de meest comfortabele auto's in zijn klasse, mits je geen overdreven sportieve stoelen verwacht.

Het interieur van de Golf GTD is een schoolvoorbeeld van Duitse degelijkheid. Alles zit stevig in elkaar, de knoppen voelen solide en het materiaalgebruik is voor dit segment bovengemiddeld. Het 10,25-inch digitale instrumentarium is helder en goed afleesbaar, en het 10-inch infotainmentscherm reageert vlot. Toch zijn er ook kritische kanttekeningen: de bediening van het klimaatregeling verloopt via aanraaktoetsen, wat tijdens het rijden afleidt. En de aanraakschuif voor het volume is een gimmick die niet werkt zoals het hoort – een fysieke knop was beter geweest.

De GTD onderscheidt zich van een gewone Golf door blauwe stiksels, een sportief stuurwiel en aluminium pedalen. Het is subtiel, maar het geeft de auto wel een wat sportiever karakter zonder dat het ordinair wordt. De ruimte voorin is prima, en ook achterin kunnen twee volwassenen redelijk zitten, al is het hoofdruimte voor lange passagiers beperkt door het aflopende dak. Het interieur is niet spectaculair, maar het is wel een heel prettige plek om te vertoeven – precies wat je van een Golf verwacht.

De Golf is al jaren een van de meest praktische auto's in het C-segment, en de GTD is daarop geen uitzondering. De kofferbak heeft een inhoud van 380 liter, wat niet de grootste is, maar wel goed bruikbaar dankzij een regelmatige vorm en een lage laaddrempel. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, waardoor er 1.237 liter ontstaat – prima voor een Ikea-uitje, al had er voor een sportieve diesel misschien een iets grotere opening gemogen.

Het zicht naar voren is goed, maar de dikke C-stijlen en de relatief kleine achterruit maken parkeren achteruit wat lastiger. Gelukkig zijn er parkeersensoren en een achteruitrijcamera standaard, dus het is vooral een kwestie van wennen. De auto is met zijn 4,29 meter lengte prima in de stad te manoeuvreren, maar het hoge koppel en de DSG maken dat je in fileverkeer goed moet opletten om schokkerig rijden te voorkomen. Al met al is de GTD een heel praktische auto, maar niet de meest ruimte-efficiënte in zijn klasse.

De Golf GTD is uitgerust met het nieuwste MIB3-infotainmentsysteem van Volkswagen, dat werkt met een 10-inch touchscreen en een digitale instrumentencluster. Het systeem reageert over het algemeen vlot en de menustructuur is logisch, al is het aantal submenu's soms overweldigend. Draadloos Apple CarPlay en Android Auto werken feilloos, en het optionele Harman Kardon-geluidssysteem is de meerprijs waard voor wie veel muziek luistert.

Op het gebied van rijassistentie is de GTD goed uitgerust: adaptieve cruisecontrol, rijstrookassistentie en verkeersbordherkenning zijn aanwezig. De systemen werken over het algemeen goed, maar de rijstrookassistent heeft soms de neiging om te corrigeren als je dicht langs een vangrail rijdt, wat onbedoeld kan aanvoelen. Het grootste minpunt is de bediening van de meeste functies via het touchscreen, waaronder het volume en de klimaatregeling. Volkswagen heeft dit inmiddels verbeterd, maar in de GTD van 2020 tot 2024 moet je het ermee doen.

Officieel verbruik van de Golf GTD is niet gespecificeerd in onze gegevens, maar op basis van de dieselmotor en de prestaties mag je rekenen op een praktijkverbruik van ongeveer 1 op 18 tot 1 op 20. Dat is een stuk lager dan de benzinemodellen, maar de CO2-uitstoot en de mogelijke toegangsbeperkingen in milieuzones zijn een belangrijk nadeel. In veel steden wordt diesel steeds meer geweerd, en dat kan de inruilwaarde op termijn drukken.

De prijs van de GTD ligt op het niveau van een goed uitgeruste GTI, maar zonder de sportieve reputatie. De wegenbelasting is hoger dan die van een hybride of elektrische auto, en het onderhoud is iets duurder dan bij een benzineversie. Toch blijft de GTD een interessante keuze voor wie veel kilometers maakt: het lage verbruik en de lange levensduur van de TDI-motor compenseren de hogere aanschafprijs. Concurrenten als de Renault Austral of de Tesla Model Y zijn aantrekkelijker voor stadsbewoners, maar voor de kilometervreter is de GTD nog steeds een van de meest rationele keuzes.