Golf Alltrack: de ruige Golf die stiekem gewoon een deftige station is

De Golf VII Alltrack is geen auto die je in één oogopslag herkent als een apart model. Hij is 2 centimeter hoger gelegd dan een normale Golf Variant, heeft wat plastic wielkastbekleding en een iets andere bumper, maar dat is het. Het resultaat is een station dat er lichtelijk gespierd uitziet, zonder dat het schreeuwt om aandacht. Dat is typisch Volkswagen: geen overbodige franje, maar wel een zekere functionele degelijkheid.

De proporties kloppen: met 4,57 meter lengte is hij compact genoeg voor de stad, maar de hoogte van 1,51 meter en de dakrails geven hem een subtiele SUV-uitstraling. Het is geen auto waar je verliefd op wordt bij het zien, maar wel eentje die vertrouwen wekt. De eerste indruk van het interieur is vertrouwd: de Golf VII-inrichting is inmiddels bekend terrein, met een strak dashboard en een kwaliteitsgevoel dat nog steeds prima standhoudt.

Op basis van de specificaties rijdt deze Alltrack vermoedelijk zoals een verhoogde Golf Variant: comfortabel, voorspelbaar en met een uitstekende grip dankzij de vierwielaandrijving. De verhoogde ophanging zorgt voor meer veerweg, wat op slecht Nederlands asfalt of onverharde wegen in het voordeel is. Maar in bochten zal hij iets meer overhellen dan een gewone Golf – dat is de prijs die je betaalt voor die extra centimeters.

Met 184 pk en 380 Nm koppel uit de 2.0 TDI is er genoeg trekkracht om vlot mee te komen in het verkeer. De 6-traps automaat is een DSG, die in de Golf VII over het algemeen snel schakelt maar bij lage snelheden soms wat harkerig kan zijn – een bekend punt bij dit merk. De acceleratie van 5,3 seconden naar 100 km/u (beter dan 81% van de concurrentie) is indrukwekkend voor een dieselstation, al zegt dat meer over het lage gewicht van 1.576 kg dan over een sportieve inborst.

Het motorenaanbod van de Alltrack is klein maar fijn: twee benzinemotoren en twee diesels, allemaal met 4MOTION vierwielaandrijving. De 1.8 TSI is er in twee smaken: 180 pk met automaat en 168 pk met handbak. Die laatste is een vreemde eend in de bijt: hij verbruikt maar liefst 9,6 l/100 km, terwijl de automaat met 6,7 l/100 km veel zuiniger is. Waarom Volkswagen daar een handbak aan heeft gekoppeld, is een raadsel.

De diesels zijn de echte sterren. De 2.0 TDI met 150 pk is de zuinigste met 5,2 l/100 km, maar de 184 pk-versie die wij als representatief beschouwen, is nauwelijks dorstiger (5,3 l/100 km) en levert een koppel van 380 Nm. Dat maakt het de meest logische keuze voor wie veel snelwegkilometers maakt of een caravan trekt. De acceleratie van 5,3 seconden is beter dan 81% van de vergelijkbare auto's uit die periode – een getal dat je niet vaak ziet bij een dieselstation.

De verhoogde ophanging van de Alltrack is niet alleen voor de looks: hij slikt hobbels en oneffenheden beter weg dan een standaard Golf Variant. Op de snelweg blijft hij stabiel, al zal het langere veerpad bij hoge snelheden iets meer beweging geven dan een sportonderstel. De stoelen zijn typisch Volkswagen: stevig, met voldoende verstelmogelijkheden, maar niet van het zachte bank-type.

Geluidsoisolatie is een sterk punt van de Golf VII, ook in de Alltrack. De 2.0 TDI is een relatief rustige diesel, zeker bij constante snelheid. Voor lange ritten is dit een auto die weinig vermoeiend is, en de hoge zitpositie – iets hoger dan een gewone station – geeft een prima overzicht. In de stad is hij met zijn 4,57 meter lengte nog redelijk wendbaar, al voelt hij door de vierwielaandrijving en het extra gewicht minder lichtvoetig aan dan een gewone Golf.

Het interieur van de Golf VII Alltrack is een bekende, degelijke omgeving. Materialen zijn van goede kwaliteit, de afwerking is netjes en alles zit op de plek waar je het verwacht. Het is geen feest, maar wel functioneel. De Alltrack voegt daar wat sierstrips en speciale bekleding aan toe, maar het blijft herkenbaar een Golf – inmiddels wat ouderwets vergeleken met de nieuwste modellen, maar nog steeds aangenaam.

Ergonomisch is er weinig aan te merken. De knoppen van de climatcontrol zijn groot en logisch, het stuur ligt prettig in de hand, en de instrumenten zijn duidelijk afleesbaar. Het infotainmentsysteem van de Golf VII is echter gedateerd: de grafische stijl is vierkant en de reactiesnelheid is niet meer van deze tijd. Fysieke knoppen voor het volume en de functies zijn er gelukkig nog – iets waar nieuwere VW's steeds vaker aan ontbreken.

Met een kofferbak van 606 liter zit de Alltrack in de top van zijn klasse – beter dan 85% van de vergelijkbare auto's uit die periode. De laaddrempel is door de verhoogde ophanging iets hoger dan bij een gewone Variant, maar nog steeds acceptabel. De achterbank biedt voldoende ruimte voor twee volwassenen, en drie op de achterbank is mogelijk maar krap – dat is typisch voor deze klasse.

De instap is door de hogere daklijn comfortabeler dan in een gewone Golf, wat vooral oudere inzittenden zullen waarderen. Het zicht rondom is goed, met een redelijk groot achterraam en geen al te dikke C-stijlen. Parkeren is met 4,57 meter lengte geen probleem, al helpen de optionele parkeersensoren wel. De Alltrack is dus vooral een praktische auto voor wie veel ruimte nodig heeft, maar geen volwaardige SUV wil.

De Golf VII Alltrack is geleverd met een scala aan rijhulpsystemen, maar de techniek stamt uit een tijd dat 'semi-autonoom' nog een woord was voor de brochure. Adaptieve cruisecontrol en lane assist werkten in deze generatie VW redelijk, maar niet zo vloeiend als in moderne auto's. Het infotainment is het zwakke punt: de systemen van VW uit die periode zijn traag en de menu's onlogisch – Apple CarPlay en Android Auto waren er wel, maar de bediening verloopt via een touchscreen dat niet altijd even prettig reageert.

Wat wel goed is: de 4MOTION-vierwielaandrijving is technisch volwassen. Het systeem verdeelt het koppel actief en kan bij gladheid of modder de juiste wielen van grip voorzien. Een terreinmodus ontbreekt, maar voor een Alltrack is dat ook niet nodig – het is geen offroader maar een station dat beter overweg kan met slechte weersomstandigheden. Verder zijn er de gebruikelijke elektronische hulpen zoals hill descent control, die op steile afdalingen de snelheid regelt.

De 2.0 TDI met 184 pk noteert een officieel verbruik van 5,3 l/100 km en een CO2-uitstoot van 139 g/km. Dat is beter dan 35% van de concurrentie, wat betekent dat er zuinigere auto's zijn, maar voor een auto met dit vermogen en vierwielaandrijving is het keurig. In de praktijk zul je met een rustige rijstijl rond de 6 liter uitkomen. De 1.8 TSI met handbak is met 9,6 l/100 km een drama – die zou ik alleen overwegen als je per se benzine wilt en weinig kilometers maakt.

Qua kosten moet je rekening houden met het onderhoud van een VW met vierwielaandrijving: de DSG-automaat vraagt om een oliewissel, en de banden slijten door het extra gewicht en de vierwielaandrijving sneller dan bij een voorwielaandrijver. De wegenbelasting is hoger dan voor een gewone Golf Variant vanwege het gewicht. De prijs van een gebruikte Alltrack ligt doorgaans hoger dan die van een standaard Variant, maar voor die meerprijs krijg je wel een betere inruilwaarde – VW's houden hun waarde redelijk goed, al is de Golf VII inmiddels geen jonge auto meer.