ID.4 GTX: sneller, maar vooral zwaarder

De ID.4 GTX ziet er niet heel anders uit dan een gewone ID.4. Dat is zowel een pluspunt als een minpunt. Je krijgt subtiele GTX-badges, een iets andere bumper en unieke lichtaccenten, maar het blijft een herkenbare, ietwat gladde elektrische SUV. De proporties zijn inmiddels bekend: een kort front, een hoog dak en een aflopende achterkant. Het geheel oogt volwassen, maar niet bepaald opwindend.

Binnenin is het vertrouwd Volkswagen-territorium. Het dashboard is opgeruimd en overzichtelijk, met een groot infotainmentscherm dat rechtop staat. De afwerking is degelijk, maar niet luxueus; je zit vooral in een functionele ruimte. De GTX-uitvoering voegt wat sportieve details toe, zoals een specifiek stuurwiel en stoelen met contrasterende stiksels, maar het geheel blijft ingetogen. Dat past bij de auto, maar wie een sportieve SUV verwacht, komt bedrogen uit.

Op basis van de cijfers is de GTX een auto die vooral is afgesteld op comfort. Met een leeggewicht van 2.149 kg is hij geen lichtgewicht, en dat voel je vermoedelijk in de bochten. De besturing is licht en vrij direct, maar biedt weinig feedback. Het onderstel is aan de zachte kant, wat zorgt voor een comfortabele rit, maar bij snel wisselende bochten zal de carrosserie waarschijnlijk wat overhellen.

De vierwielaandrijving zorgt voor veel grip, vooral bij het wegrijden op nat wegdek. Maar het extra gewicht van de tweede motor is duidelijk terug te zien in de acceleratiecijfers: 6,2 seconden naar 100 km/u is snel, maar niet spectaculair voor 299 pk. In de stad is de auto wendbaar genoeg, maar op de snelweg voelt hij vooral stabiel en rustig. Remmen zijn goed doseerbaar, maar de overgang naar regeneratief remmen is niet altijd even soepel.

De GTX is de enige uitvoering met vierwielaandrijving in het ID.4-gamma, en dat is meteen zijn bestaansrecht. De twee elektromotoren leveren samen 299 pk en 310 Nm koppel. Dat koppel is opvallend laag voor een elektrische auto; veel concurrenten leveren meer. Toch is de acceleratie naar 100 km/u in 6,2 seconden ruim voldoende voor dagelijks gebruik. De topsnelheid is elektronisch begrensd, maar daarover geen cijfers in de specificaties.

De aandrijflijn is bekend van andere VW-modellen en werkt soepel. De versnellingsbak is een standaard eenversnellingsbak, zoals bij alle elektrische auto's. De motor is stil, maar bij hard accelereren hoor je een kunstmatig geluid dat niet iedereen zal waarderen. De GTX is geen sportieve hot hatch; het is een comfortabele cruiser met een extra schep vermogen. Wie een echte sportieve EV zoekt, moet elders kijken.

De stoelen voorin zijn comfortabel en bieden voldoende zijdelingse steun, maar ze zijn niet extreem sportief. De vering is afgestemd op comfort, en dat is te merken op slechte wegen. De ID.4 is over het algemeen stil, maar bij hoge snelheden hoor je wat windruis rond de spiegels. De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, en de vlakke vloer zorgt voor extra beenruimte.

De GTX is een uitstekende auto voor lange ritten. De stoelen zijn niet vermoeiend, de cruisecontrol werkt goed en het rijgedrag is ontspannen. In de stad is de auto wat minder handig vanwege zijn formaat, maar de goede zichtbaarheid en de parkeersensoren compenseren dat. Het grootste minpunt is het ontbreken van een echte sportieve zitpositie; je zit hoog en rechtop, wat bij een GTX misschien niet past.

Het interieur van de ID.4 is functioneel en overzichtelijk, maar niet bijzonder. De materialen zijn van redelijke kwaliteit, maar er is veel hard plastic op plaatsen die je vaak aanraakt. De afwerking is goed, maar niet premium. Het digitale instrumentenpaneel is klein en toont weinig informatie, maar het is wel duidelijk leesbaar. Het infotainmentscherm van 12 inch is groot en reageert redelijk snel, maar de menu's zijn niet altijd logisch opgebouwd.

Een groot minpunt is het ontbreken van fysieke knoppen voor de airconditioning. Alles gaat via het touchscreen of via aanraakgevoelige schuifregelaars, wat tijdens het rijden lastig is. Ook de bediening van de ramen is eigenaardig: je hebt slechts twee knoppen voor alle vier de ramen, en je moet een extra knop indrukken om de achterste ramen te bedienen. Dat is wennen en niet intuïtief.

De kofferbak heeft een inhoud van 544 liter, wat beter is dan 70% van de concurrentie. Dat is ruim genoeg voor een gezin, en de laadruimte is goed vormgegeven. De achterbank is neerklapbaar, waardoor je een groot laadvlak krijgt. De hoge laaddrempel is wel een minpunt, vooral als je zware spullen moet tillen.

Het instappen is makkelijk dankzij de hoge daklijn en de brede deuropeningen. De zichtbaarheid naar voren is goed, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achteren. Gelukkig is de auto voorzien van een achteruitrijcamera en parkeersensoren. De draaicirkel is redelijk, maar op smalle parkeerplaatsen is de auto toch een beetje een kolos.

De ID.4 is voorzien van de nieuwste Volkswagen-infotainment, maar die is niet zonder zonden. Het systeem is overzichtelijk en ondersteunt draadloze Apple CarPlay en Android Auto, maar de aanraakgevoelige knoppen zijn onnauwkeurig en vereisen te veel aandacht. De spraakbesturing is niet altijd even slim en begrijpt niet altijd wat je bedoelt.

De rijassistentiesystemen werken over het algemeen goed. De adaptieve cruisecontrol houdt netjes afstand en de rijbaanassistent stuurt zachtjes bij. Maar de systemen zijn soms te betuttelend; zo waarschuwt de auto regelmatig voor snelheidslimieten die niet kloppen. De head-up display met augmented reality is een leuke optie, maar niet essentieel.

Het officiële verbruik van de ID.4 GTX is niet opgegeven in de specificaties, maar op basis van het gewicht en de aandrijving mag je een reëel verbruik van rond de 20 kWh/100 km verwachten. Dat is redelijk, maar niet uitzonderlijk. De CO2-uitstoot is 0 gram per kilometer, wat hem aantrekkelijk maakt voor de belasting.

De prijs van de GTX ligt aanzienlijk hoger dan die van een standaard ID.4. Daarvoor krijg je vierwielaandrijving en meer vermogen, maar je betaalt ook voor het GTX-imago. De onderhoudskosten van een elektrische auto zijn lager dan die van een vergelijkbare benzineauto, maar de banden slijten sneller door het hoge gewicht. De concurrentie van de Škoda Enyaq RS is groot: die biedt dezelfde techniek voor minder geld.