Volvo V40 T5: een stille krachtpatser die je niet meer zo snel tegenkomt

De Volvo V40 uit de laatste jaren van zijn productieperiode (2016-2019) oogt nog steeds strak. Met 4369 mm lengte en 1440 mm hoogte is het een typische compacte hatchback, maar de brede neus en de hoge taille geven hem een volwassen uitstraling. De T5-uitvoering onderscheidt zich subtiel met wat extra koetswerkdetails, maar het is vooral de verhouding tussen breedte en hoogte die de auto een stevige stance geeft.

Het interieur doet direct denken aan een Scandinavische woonkamer: strak, sober en met een knipoog naar het verleden. Het zwevende dashboard is inmiddels een icoon, en de dunne middenconsole oogt nog altijd fris. Natuurlijk merk je dat dit ontwerp al wat jaren meegaat, maar het is functioneel en overzichtelijk. De materialen zijn degelijk, al hadden de harde plastics op de deuren beter gekund.

De V40 is geen sportieve hot hatch, ook niet in T5-vorm. De besturing is licht en voelt wat kunstmatig aan, maar is wel accuraat. Het onderstel is eerder op comfort gericht, wat je merkt in oneffenheden: die worden netjes weggefilterd. In bochten helt de auto wat over, maar de 245 pk en 350 Nm zorgen ervoor dat je vlot vooruitkomt, zeker op de snelweg waar het koppel goed van pas komt.

Het rempedaal is goed doseerbaar, en de automatische achtversnellingsbak schakelt soepel. In de stad is de V40 met zijn 1857 mm breedte (inclusief spiegels) niet de meest wendbare, maar dankzij de duidelijke wegligging blijft hij controleerbaar. Op basis van de specificaties en het gewicht van 1582 kg verwacht ik dat de auto vooral tot zijn recht komt op lange ritten, waar het comfort en de stilte op de snelweg de boventoon voeren.

De T5 is het topmodel met een 2,0-liter viercilinder turbobenzine die 245 pk en 350 Nm levert. Daarmee sprint je in 6,4 seconden naar 100 km/u en haal je 240 km/u. Dat zijn cijfers die je niet vaak ziet in deze klasse, en het verbruik van 5,9 l/100 km is relatief laag voor zo'n vermogen. De achtversnellingsautomaat schakelt vlot en past goed bij het koppelrijke karakter van de motor.

De V40 is er in elf versies, van de zuinige diesels (D2, D3, D4) tot de benzinevarianten T2, T3 en T5. De D2 met handbak verbruikt volgens de cijfers slechts 3,6 l/100 km, wat interessant is voor veelrijders. Maar de T5 is de enige die echt vooruitgaat, en met zijn 245 pk zit hij in de top van zijn klasse: beter dan 41% van de concurrenten qua vermogen, maar dat is vooral omdat veel concurrenten minder dan 200 pk leveren. De acceleratie is gemiddeld voor de klasse, maar het koppel van 350 Nm zorgt voor een soepele trekkracht.

De stoelen van Volvo staan bekend om hun comfort, en de V40 stelt niet teleur. Ze zijn stevig maar ondersteunend, en voor lange ritten zijn ze uitstekend. De vering is aan de zachte kant, wat zorgt voor een rustige rit over hobbelige wegen, maar bij hogere snelheden kan de auto wat deinen. De geluidsisolatie is redelijk, al hoor je bij snelwegvaart wel wat windgeruis rond de spiegels.

In de stad is de V40 comfortabel dankzij de soepele ophanging, maar de relatief hoge instap en de kleine achterruit maken parkeren soms lastig. De automatische airconditioning en de verwarmde stoelen (optioneel) dragen bij aan het comfort, maar het ontbreken van een moderne klimaatregeling met aparte zones is een gemis voor een auto uit deze periode.

Het interieur van de V40 is een mengeling van degelijkheid en eigenzinnigheid. Het zwevende dashboard is niet alleen een designstatement, maar biedt ook een handig opbergvak achter de console. De knoppen zijn groot en duidelijk, al is het aantal knoppen op de middenconsole overweldigend in vergelijking met moderne touchscreens. De materialen zijn overwegend zacht en aangenaam, maar de harde plastics op de deurpanelen voelen goedkoop aan voor een auto die ooit als premium werd gepositioneerd.

Het instrumentarium is analoog met een digitaal display ertussen, wat prima leesbaar is. Het infotainmentsysteem is echter gedateerd: het werkt via een klein scherm en een draaiknop, wat niet meer van deze tijd is. Gelukkig zijn de fysieke knoppen voor de basisbediening van audio en ventilatie ergonomisch goed geplaatst, zodat je tijdens het rijden niet hoeft te zoeken. De afwerking is netjes, maar je ziet dat dit ontwerp uit 2012 stamt.

De kofferbak van 323 liter is klein voor deze klasse: beter dan slechts 20% van de concurrenten. Dat betekent dat je voor een weekendje weg al snel de achterbank moet neerklappen. De achterbank is wel neerklapbaar in 60/40-verhouding, maar de laadrand is hoog, wat het inladen van zware spullen bemoeilijkt. Achterin zitten is voor volwassenen krap, vooral als de bestuurder lang is.

Het instappen voorin is prima, maar de achterportieren zijn smal en de deuropening is niet groot. Het zicht naar achteren is beperkt door de hoge schouderlijn en de kleine achterruit, maar de optionele parkeersensoren en camera helpen. De spiegels zijn groot en geven een goed beeld, maar de auto is met 1857 mm breedte wel breed voor een compacte auto, wat het parkeren in smalle straten niet makkelijker maakt.

De V40 biedt de nodige rijhulpsystemen, zoals adaptieve cruisecontrol, dodehoekwaarschuwing en een vermoeidheidsdetectie. Die werken naar behoren, maar ze zijn niet zo verfijnd als in recentere Volvo's. Het infotainmentsysteem is het grootste minpunt: het is traag, het scherm is klein en het mist Apple CarPlay en Android Auto, die in deze periode al gemeengoed waren.

De T5 heeft wel een head-up display als optie, wat handig is, en de digitale snelheidsmeter is duidelijk. Maar de bediening via de draaiknop is omslachtig en afleidend tijdens het rijden. Volvo's reputatie op het gebied van veiligheid is terecht, maar op het gebied van connectiviteit blijft de V40 achter bij de concurrentie. Als je moderne technologie belangrijk vindt, moet je elders kijken.

De T5 verbruikt volgens de fabriek 5,9 l/100 km, wat beter is dan 76% van de concurrenten. Dat is een mooi cijfer voor 245 pk, en de CO2-uitstoot van 137 g/km is ook netjes. In de praktijk zal het verbruik hoger liggen, zeker als je het vermogen gebruikt, maar de basis is goed. De diesels zijn nog zuiniger, met de D2 handbak op 3,6 l/100 km.

De vanafprijs van de V40 was € 28.789 in Nederland, wat scherp is voor deze auto. De T5 zat daar ruim boven, maar gezien de prestaties is de prijs-kwaliteitverhouding goed. Onderhoudskosten zijn typisch voor een Volvo: niet goedkoop, maar ook niet exorbitant. Let wel op de staat van de automatische bak en de turbomotor bij een tweedehands exemplaar, want die kunnen duur uitvallen als ze verwaarloosd zijn.