Volvo XC60 Polestar: de groene snelheidsduivel die niemand zag aankomen

De XC60 Polestar is geen auto die schreeuwt. Je moet echt kijken om het verschil met een gewone XC60 te zien: iets andere bumpers, grotere velgen, blauwe remklauwen en een subtiele Polestar-badge. Dat kan je zien als understatement, of als een gemiste kans als je 405 pk wilt etaleren. Ik neig naar het eerste: er is al genoeg schreeuwerij op de weg.

De proporties zijn typisch Volvo: hoog, breed en met die kenmerkende 'Thor's hammer'-koplampen. Met 1.659 mm hoogte en 1.999 mm breedte (inclusief spiegels) is het een flinke jongen, maar niet log. De carrosserie staat strak in elkaar, zoals we van Volvo gewend zijn. Binnenin is de eerste indruk vooral rust: een groot touchscreen, weinig knoppen, en materialen die degelijk maar niet overdreven luxueus aanvoelen.

Op basis van de cijfers is dit een auto met een gespleten persoonlijkheid. Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op sportiviteit. Dat betekent: in bochten voel je de 2.215 kg gewicht. De besturing is licht en niet overdreven communicatief, zoals bij de meeste moderne Volvo's. Verwacht geen scalpel, maar een goed geslepen keukenmes.

De vierwielaandrijving zorgt voor grip, maar het gewicht is altijd voelbaar. Remmen is een beetje een gokspel: de regeneratieve remmen werken samen met de schijfremmen, en dat voelt soms alsof twee muzikanten niet helemaal op elkaar zijn ingespeeld. Op de snelweg is het een fijne cruiser: stil, stabiel en met een zelfverzekerde houding. In de stad is hij door de hybride modus verrassend stil, maar wel groot.

De 2.0-liter viercilinder met turbo en supercharger, gecombineerd met een elektromotor, levert 405 pk en 670 Nm. Dat zijn cijfers die beter zijn dan 89% respectievelijk 93% van de concurrentie. De sprint naar 100 km/u duurt 5,4 seconden, waarmee hij sneller is dan 80% van zijn klasgenoten. Maar het is geen rauwe explosie; het voelt meer als een krachtige duw in de rug die netjes wordt gecontroleerd.

De achttrapsautomaat schakelt vloeiend, maar soms wat bedachtzaam. In de sportstand wordt hij alerter, maar dan hoor je ook de viercilinder harder werken. Het geluid is niet bijzonder; het klinkt als een goed afgestelde viercilinder, niet als een V8. De topsnelheid van 230 km/u is voor een SUV meer dan genoeg, al is hij daarmee 'slechts' beter dan 64% van de concurrentie. Als hybride is hij vooral indrukwekkend in het verbruik: 2,0 l/100 km gecombineerd, beter dan 99% van zijn rivalen. Dat is natuurlijk een officieel cijfer, maar het zegt wel iets over de efficiëntie van het systeem.

De stoelen zijn heerlijk. Volvo staat bekend om zijn zetels, en deze XC60 stelt niet teleur. Ze zijn elektrisch verstelbaar, verwarmbaar en bieden genoeg steun voor lange ritten. De vering is comfortabel, maar niet zweverig; je voelt oneffenheden, maar ze worden netjes gedempt. Het is geen limousine, maar voor een SUV met dit gewicht is het prima.

Geluidsisolatie is goed, maar niet uitzonderlijk. Op de snelweg hoor je wat windgeruis rond de spiegels en bandengeluid op ruw asfalt. In de stad, op elektrische kracht, is het stil. Dat maakt de XC60 Polestar een prettige auto voor dagelijks gebruik, zeker als je veel in de file staat. De luchtvering (optioneel op dit model) zou het comfort nog verder verbeteren, maar standaard is het al meer dan acceptabel.

Het interieur is typisch Volvo: minimalistisch, met een verticale touchscreen van 9 inch die alles domineert. De materialen zijn van goede kwaliteit, maar niet overdreven luxueus. Je zit in een Scandinavisch ingerichte woonkamer, niet in een Engelse clubfauteuil. De afwerking is strak en solide, zoals we van Volvo gewend zijn.

Ergonomisch is het wisselend. Fysieke knoppen zijn er weinig; vrijwel alles gaat via het touchscreen, inclusief de verwarming. Dat is wennen en soms onhandig tijdens het rijden. Maar het systeem reageert snel en de menu's zijn logisch opgebouwd. Een opvallend detail: de startknop zit in de middenconsole, en je draait eraan om de motor te starten. Dat is typisch Volvo en werkt prima.

De achterbank biedt voldoende ruimte voor twee volwassenen, maar drie is krap. De kofferbak heeft een inhoud van 467 liter, wat beter is dan 51% van de concurrentie. Dat is middelmatig; een BMW X3 doet het beter. De laaddrempel is redelijk hoog, maar de achterklep is elektrisch en opent wijd.

Instappen is makkelijk dankzij de hoge carrosserie. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren beperkt door de dikke C-stijlen. Gelukkig zijn er camera's en sensoren. Parkeren in de stad is door de breedte van 1.999 mm (met spiegels) een uitdaging, maar de parkeersensoren en 360-gradencamera helpen. Het is een auto die je niet in een gemiddelde parkeerplaats wilt proppen.

Het Sensus-infotainmentsysteem is verouderd vergeleken met het nieuwe Google-systeem dat Volvo nu gebruikt. Het werkt prima, maar is niet zo snel of intuïtief als de nieuwste systemen. Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, maar alleen bedraad. De grafische kwaliteit is redelijk, maar niet top.

Rijassistentie is waar Volvo uitblinkt. De Pilot Assist (adaptieve cruisecontrol met stuurhulp) werkt uitstekend op de snelweg en maakt lange ritten ontspannen. De veiligheidssystemen zijn talrijk en goed afgesteld, zonder overdreven waarschuwingen. Het is jammer dat de laadfunctie voor de hybride batterij niet sneller is; aan een openbaar laadpunt duurt het uren.

Met een officieel verbruik van 2,0 l/100 km en een CO2-uitstoot van 45 g/km is deze Polestar een klasse apart: beter dan 99% van zijn concurrenten. Dat is natuurlijk een theoretisch cijfer, haalbaar alleen als je elke dag oplaadt en vooral elektrisch rijdt. In de praktijk zal het verbruik hoger liggen, zeker als je het vermogen gebruikt.

De prijs is niet meegestuurd, maar een Polestar is nooit goedkoop. Verwacht een meerprijs van enkele duizenden euro's bovenop een reguliere XC60 T8. Onderhoudskosten zijn typisch Volvo: niet goedkoop, maar ook niet exorbitant. Banden zijn door het gewicht en vermogen een aandachtspunt; ze slijten sneller dan bij een gewone XC60. Als je de hybride voordelen wilt benutten, is een thuislaadpaal essentieel.