Audi A3 Sportback: degelijk, maar de concurrentie ligt op de loer

De Audi A3 Sportback ziet eruit zoals een A3 eruit hoort te zien: strak, ingetogen en met een grille die net iets te dominant is voor zijn formaat. Hij oogt als een nette, volwassen auto, maar niet als een die je omdraait op de parkeerplaats. De proporties kloppen, de lijnen zijn rustig, en het geheel straalt degelijkheid uit. Wie op zoek is naar een statement, moet elders kijken.

Binnenin is de eerste indruk beter. Het dashboard is opgeruimd, de materialen voelen stevig aan en alles zit precies waar je het verwacht. Het is geen feestje, maar het is wel een plek waar je uren kunt zitten zonder dat iets je stoort. De A3 is als een goed zittend pak: niets bijzonders, maar het zit gewoon goed.

Op basis van de specificaties – 150 pk, voorwielaandrijving en een S-tronic-bak – kun je verwachten dat de A3 zich keurig gedraagt, maar niet meer dan dat. De ophanging is waarschijnlijk op comfort gericht, wat past bij het karakter. In de stad zal hij vermoedelijk licht sturen en makkelijk wegrijden, terwijl hij op de snelweg stabiel en rustig is. De mild-hybride technologie helpt bij het wegrijden en maakt het start-stopsysteem soepeler.

Het bochtgedrag zal veilig en voorspelbaar zijn, met onderstuur als je te hard gaat. De besturing is vermoedelijk precies genoeg, maar mist het communicatieve van een BMW 1 Serie. Het is een auto die je niet uitdaagt, maar ook niet in de steek laat. Voor dagelijks gebruik is dat prima, voor een zondagse rit minder.

De A3 Sportback is er met twee 150 pk sterke mild-hybride motoren: de 35 TFSI (benzine) en de 35 TDI (diesel). Beide zijn gekoppeld aan een 7-traps S-tronic en sturen de voorwielen aan. Met 150 pk zit de A3 onder het gemiddelde van de concurrentie – slechts 14% van de vergelijkbare auto's heeft minder vermogen – maar dat betekent niet dat hij traag is. Het koppel van de diesel zal zorgen voor een soepele trekkracht, terwijl de TFSI meer toeren nodig heeft om vooruit te komen.

De S-tronic is een van de betere automatische bakken in dit segment: snel, soepel en meestal weet hij de juiste versnelling te kiezen. De mild-hybride technologie is geen echte hybride, maar helpt wel om het verbruik te drukken en het uitschakelen van de motor onmerkbaar te maken. Wie een echte hybride of elektrische auto wil, moet bij de concurrentie zijn – de A3 is een verbrander met een klein elektrisch hulpje, niet meer en niet minder.

De stoelen in de A3 zijn doorgaans stevig en bieden goede ondersteuning, ook op lange ritten. De vering is waarschijnlijk aan de comfortabele kant, wat past bij het karakter van de auto. Op snelweg zal de A3 vermoedelijk stil zijn, met weinig wind- en bandengeluid. De dieselversie kan bij koude start wat dieselgeknor laten horen, maar eenmaal warm is het verschil met de benzineversie klein.

In de stad is de A3 door zijn compacte formaat makkelijk te plaatsen, en de automatische bak doet het werk. De ophanging slikt hobbels goed op, al kun je bij lage snelheden over scherpe richels een harde klap verwachten. Het is geen limousine, maar voor een compacte auto is het comfortniveau bovengemiddeld.

Het interieur van de A3 is een schoolvoorbeeld van Duitse nuchterheid. De materialen zijn van goede kwaliteit, de afwerking is strak en alles voelt alsof het een leven lang meegaat. Het dashboard is opgeruimd, met een zwevend infotainmentscherm dat goed leesbaar is. Fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn er niet – dat gaat via het scherm, wat wennen is.

Ergonomisch zit het goed in elkaar: de stoel en het stuur zijn in alle richtingen verstelbaar, en de bediening van de ruitenwissers en richtingaanwijzers is logisch. Het Virtual Cockpit, het digitale instrumentenpaneel, is helder en overzichtelijk. Maar het interieur mist persoonlijkheid – het is een beetje als een Ikea-kast: functioneel, betaalbaar (in dit geval niet), maar zonder ziel.

De A3 Sportback is een hatchback, dus de achterklep is handig, maar de kofferbak is niet gigantisch. Met 380 liter is hij gemiddeld voor het segment, maar de laadrand ligt hoog. De achterbank biedt plaats aan twee volwassenen, drie wordt krap. Instappen voorin is makkelijk, achterin moet je iets bukken, maar dat is normaal in dit segment.

Het zicht naar voren en opzij is goed, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achteren. Parkeren wordt geholpen door sensoren en een camera, die tegenwoordig standaard zijn. De A3 is vooral praktisch voor wie meestal alleen of met z'n tweeën rijdt en af en toe wat spullen vervoert. Voor een gezin met kinderen is een station of SUV beter geschikt.

Het infotainmentsysteem van de A3 reageert snel en is overzichtelijk, maar de menustructuur is soms onlogisch. De stemherkenning werkt redelijk, maar is niet zo goed als die van de nieuwste systemen van BMW of Mercedes. Draadloze Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard, wat fijn is. Het Virtual Cockpit is een van de beste digitale instrumentenpanelen in het segment.

De rijassistentiesystemen werken naar verwachting goed, maar zijn niet bijzonder. Adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistent zijn beschikbaar, maar de interactie tussen de systemen is niet altijd soepel. De A3 biedt geen revolutionaire technologie; hij doet gewoon wat hij moet doen, zonder opsmuk. Wie de nieuwste snufjes wil, moet bij een elektrische concurrent zijn.

Het officiële verbruik van de 35 TDI ligt rond de 1 op 20, afhankelijk van de rijomstandigheden, maar de CO2-uitstoot is niet gespecificeerd in de specificaties. De 35 TFSI zal iets meer verbruiken, maar is voor veel rijders de logischere keuze vanwege het lagere wegenbelastingtarief in Nederland. De vanafprijs van €38.655 is fors voor een compacte auto met 150 pk.

Qua onderhoud is Audi niet goedkoop, maar ook niet extreem duur. De S-tronic-bak vereist periodiek onderhoud, wat kosten met zich meebrengt. De mild-hybride technologie zou het brandstofverbruik iets verlagen, maar de winst is klein. Op de lange termijn is de A3 een dure auto in zijn klasse, zeker als je kijkt naar de elektrische alternatieven die minder wegenbelasting en lagere energiekosten bieden.