Audi A3 Sportback: de degelijke alleskunner die je niet snel vergeet

De Audi A3 Sportback uit deze generatie (bouwjaar 2016-2020) is een studie in ingetogenheid. Hij is niet lelijk, maar ook niet uitdagend. De strakke lijnen en de kenmerkende Singleframe-grille maken hem direct herkenbaar als Audi, maar hij schreeuwt niet om aandacht. Het is meer een 'ja, ik heb mijn zaken op orde'-uitstraling dan een 'kijk mij eens'-statement. Precies wat veel kopers willen, maar het maakt hem ook anoniem in het drukke C-segment.

De proporties kloppen, met een lengte van 4.313 mm en een hoogte van 1.425 mm, waardoor hij laag en breed oogt. Aan de binnenkant valt dezelfde terughoudendheid op: alles is logisch gerangschikt, maar de eerste indruk is meer 'degelijk' dan 'speciaal'. Het is pas bij nadere inspectie dat je de kwaliteit van de materialen en de precisie van de afwerking waardeert. Niet spectaculair, maar wel solide.

Toch is er een subtiele eigenzinnigheid: de gekoelde drankjeshouder die verlicht is, of de manier waarop het MMI-scherm uit het dashboard glijdt. Het zijn details die je niet meteen ziet, maar die de ervaring net wat aangenamer maken. Het is alsof de auto je een knipoog geeft, zonder zijn serieuze imago te verliezen.

De geteste 2.0 TFSI met quattro is een rappe jongen. Met 190 pk en 320 Nm sprint hij in 6,2 seconden naar 100 km/u, wat hem sneller maakt dan de meeste concurrenten uit die periode (beter dan 44% van de vergelijkbare auto's). De vierwielaandrijving geeft veel grip, vooral bij het optrekken uit bochten. Je voelt de quattro echter niet constant; hij is er vooral om je te behoeden voor onverwachte uitglijders, niet om je te vermaken met drifts.

De besturing is nauwkeurig, maar niet bijzonder spraakmakend. Er is weinig feedback, maar dat is typisch Audi: alles is voorspelbaar en veilig. Het onderstel is aan de stevige kant, wat op slecht Nederlands asfalt kan leiden tot een wat onrustig gevoel. Op de snelweg is hij stabiel en relaxed, maar in de stad moet je wennen aan de relatief hoge overhang en de beperkte draaicirkel. Remmen zijn krachtig en goed doseerbaar, zoals je van een premiummerk mag verwachten.

De 7-traps S tronic automaat schakelt vloeiend en snel, maar in de sportstand is hij soms wat overijverig met terugschakelen. Je kunt zelf schakelen met de peddels, maar de transmissie doet het eigenlijk prima in de automatische modus. Het is geen auto die je uitdaagt om hard te rijden, maar hij beloont een vlotte rijstijl met een aangename rust. Het is een auto die je 's ochtends vroeg naar je werk brengt zonder je op te jutten, en dat is ook wat waard.

Het motorengamma van de A3 Sportback is een doolhof. Met 13 verschillende versies, variërend van een 1.0 TFSI met 116 pk tot een 2.0 TFSI met 190 pk, is er voor elk wat wils. De benzine- en dieselmotoren zijn er in 6-traps handbak of 7-traps automaat, en sommige diesels zijn ook leverbaar met quattro. Daarnaast is er nog een g-tron op CNG, die vooral interessant is voor wie dicht bij een aardgasstation woont en een laag verbruik wil.

De 2.0 TFSI in de geteste uitvoering is een soepele en krachtige motor. Het koppel van 320 Nm is al vanaf laag toeren beschikbaar, waardoor hij gemakkelijk mee kan komen in het verkeer. De acceleratie is indrukwekkend, maar het is geen rauwe hot hatch; het is meer een beschaafde kracht. De topsnelheid van 237 km/u is hoog, maar op de Duitse Autobahn zul je hem niet snel tegenkomen. Op de Nederlandse snelwegen is hij vooral rustig en stil.

Het gemiddelde verbruik van 5,1 l/100 km is netjes voor dit vermogen, maar in de praktijk zul je met sportief rijden al snel richting de 7 liter gaan. De CO2-uitstoot van 137 g/km is redelijk voor de prestaties, maar niet uitzonderlijk. Als je vooral veel kilometers maakt, is de 2.0 TDI met 150 pk een betere keuze: die verbruikt aanzienlijk minder en heeft nog steeds genoeg power om vlot mee te komen. De 1.0 TFSI is dan weer prima voor de stad, maar op de snelweg moet je veel schakelen om bij te blijven.

De stoelen van de A3 zijn stevig en bieden voldoende zijdelingse steun, maar ze zijn niet zo zacht als die in sommige Franse concurrenten. Voor lange ritten zijn ze prima, al had de rugsteun iets meer verstelbaarheid mogen hebben. De achterbank is niet al te ruim, maar voor twee volwassenen is het te doen. De middenconsole is hoog, waardoor je als achterpassagier je benen niet prettig kwijt kunt.

De geluidsisolatie is goed, maar niet uitzonderlijk. Windgeruis is bij hoge snelheden aanwezig, maar niet storend. Het harde onderstel zorgt echter voor wat meer resonantie op klinkerwegen en slecht asfalt. De vering is sportief afgestemd, wat bijdraagt aan het strakke weggedrag, maar het kan op lange ritten vermoeiend worden. Als je puur op comfort zit te wachten, is een BMW 1 Serie of een Mercedes A-Klasse vaak beter.

In de stad is de A3 door zijn compacte afmetingen (4.313 mm lang) redelijk wendbaar, maar de kleine achteruitkijkspiegels en de dikke C-stijlen maken het parkeren soms lastig. De parkeersensoren zijn standaard op de meeste uitvoeringen, maar een camera is niet altijd aanwezig. Het is een auto die je beter laat uitrusten met de optionele adaptieve dempers, die het comfort aanzienlijk verbeteren.

Het interieur van de A3 is een schoolvoorbeeld van Duitse degelijkheid. Alles zit stevig in elkaar, de materialen zijn van goede kwaliteit en de knoppen hebben een prettige, gedempte klik. Het is niet zo luxueus als in een A4 of A6, maar het voelt zeker niet goedkoop. De aluminium accenten en het strakke dashboard geven het geheel een moderne uitstraling, al begint het ontwerp inmiddels wat gedateerd te raken vergeleken met de nieuwste modellen.

De ergonomie is over het algemeen goed, maar het MMI-systeem met zijn draaiknop op de middenconsole vereist enige gewenning. Het is een systeem dat je tijdens het rijden kunt bedienen zonder je ogen van de weg te halen, maar het is niet zo intuïtief als een touchscreen. De fysieke knoppen voor de airconditioning zijn duidelijk en makkelijk te bedienen, wat een pluspunt is in een tijd waarin alles op het scherm verdwijnt.

Een opvallend detail is de knop voor de elektrische parkeerrem, die niet direct zichtbaar is maar wel logisch geplaatst. Het opbergvak onder de armsteun is klein, en de bekerhouders zijn wat ondiep. Toch is het interieur praktisch genoeg voor dagelijks gebruik. De afwerking is uitstekend, met gelijke kieren en geen kraakgeluiden, zelfs na jaren gebruik. Dat is waar Audi goed in is: het gevoel dat alles nog jaren meegaat.

De kofferruimte van 379 liter is niet bijzonder ruim; beter dan 31% van de concurrentie uit die periode. Dat is minder dan in een VW Golf of een Ford Focus. De laaddrempel is hoog en de opening niet enorm, waardoor het laden van zware spullen wat onhandig is. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, maar dan ontstaat er geen volledig vlakke laadvloer.

De achterbank is krap voor drie personen, en de middenpassagier heeft last van de hoge tunnel. Twee passagiers zitten prima, maar dan moeten de voorin zittenden wel hun stoelen wat naar voren schuiven. Het instappen achterin is niet ideaal vanwege de aflopende daklijn, maar het is niet zo extreem als in een Coupé. De zichtbaarheid naar achteren is matig door de dikke C-stijlen, maar de buitenspiegels zijn groot genoeg.

Parkeren in de stad is door de 1.786 mm breedte en de 4.313 mm lengte redelijk eenvoudig, maar de draaicirkel is niet bijzonder klein. De voorste parkeersensoren zijn niet standaard op alle uitvoeringen, wat jammer is. Het interieur biedt voldoende opbergruimte voor kleine spullen, maar het handschoenenkastje is aan de kleine kant. Het is een auto die vooral is ontworpen voor twee personen met af en toe een passagier achterin.

De praktische kant van de A3 is dus een beetje een gemiste kans. Hij is niet slecht, maar ook niet bijzonder. Het is een auto die je kiest vanwege zijn rijgedrag en merk, niet vanwege zijn ruimte. Als je meer ruimte nodig hebt, kun je beter naar een stationwagon of een SUV kijken, zoals de Q2 of Q3.

De A3 Sportback uit deze periode is uitgerust met het MMI-systeem van Audi, dat via een draaiknop op de middenconsole wordt bediend. Het is een systeem dat zijn tijd gehad heeft, maar nog steeds goed functioneert. De graphics zijn duidelijk en de menu's zijn logisch opgebouwd, maar het is niet zo vloeiend als de nieuwste systemen van Audi of BMW. De kaartnavigatie is accuraat, maar de verkeersinformatie is niet altijd up-to-date.

Het optionele Virtual Cockpit, een digitaal instrumentenpaneel van 12,3 inch, is een hoogtepunt. Het is scherp, helder en biedt veel mogelijkheden om de weergave aan te passen. Je kunt de navigatiekaart, de media-informatie en de rijgegevens naar wens indelen. Het is jammer dat het niet standaard is op alle uitvoeringen, want het maakt het interieur een stuk moderner.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig, maar niet zo geavanceerd als in de nieuwste modellen. Adaptieve cruisecontrol werkt goed, maar het systeem is soms wat abrupt in zijn reacties. De rijstrookassistent is subtiel en niet storend, maar het is geen zelfrijdende auto. De dodehoekassistent is een aanrader, want de spiegels zijn niet enorm. Over het algemeen is de technologie goed, maar niet baanbrekend.

Een punt van kritiek is dat veel functies zoals Apple CarPlay en Android Auto niet standaard zijn, en dat sommige opties alleen in duurdere pakketten leverbaar zijn. Het is een typisch Audi-trekje: de basis is goed, maar voor de leuke dingen moet je bijbetalen. De bediening van het infotainment is veilig tijdens het rijden, maar het kost even tijd om te leren waar alles zit.

De geteste 2.0 TFSI heeft een officieel verbruik van 5,1 l/100 km en een CO2-uitstoot van 137 g/km. Dat is beter dan 71% van de vergelijkbare auto's uit die periode, wat netjes is voor een auto met 190 pk. In de praktijk zul je echter al snel rond de 6,5 tot 7 liter verbruiken, vooral als je het vermogen benut. De dieselmotoren zijn zuiniger, met de 1.6 TDI op 4,0 l/100 km en de 2.0 TDI op 4,4 l/100 km.

De vanafprijs van de A3 Sportback is € 30.816, maar dat is voor de instapversie met de 1.0 TFSI. De 2.0 TFSI quattro zal al snel richting de € 40.000 gaan, zeker met een paar opties. Dat is een flink bedrag voor een compacte auto, maar je krijgt er wel een premium gevoel voor terug. De onderhoudskosten zijn over het algemeen redelijk, maar Audi-dealers zijn niet de goedkoopste. De vierwielaandrijving vraagt wat meer onderhoud, maar is verder betrouwbaar.

Opvallend is dat de CO2-uitstoot van de 2.0 TFSI (137 g/km) beter is dan 77% van de concurrentie, wat aangeeft dat de motor efficiënt is voor zijn vermogen. De wegenbelasting is afhankelijk van het gewicht en de brandstof, maar de A3 valt in een redelijke categorie. De restwaarde is over het algemeen goed, zeker van de quattro-versies en de diesels. Voor wie veel kilometers maakt, is de 2.0 TDI een verstandige keuze; voor wie vooral in de stad rijdt, is de 1.0 TFSI of de g-tron interessanter.