Audi R8 V10 Performance RWD: de achterwielaangedreven afsluiter die je wél wilt

De R8 is al sinds 2018 in deze vorm, maar het design is nog steeds opvallend. De brede neus, de lage houding en de karakteristieke sideblades maken hem onmiskenbaar. Deze Performance RWD heeft geen quattro-stripes op de flanken, wat hem subtieler maakt – maar subtiel is hij niet, met 1.237 mm hoogte en een breedte van 1.941 mm.

Het interieur oogt vertrouwd als je ooit in een Audi uit die periode hebt gezeten. Het virtuele cockpit is nog steeds een van de betere displays, maar de rest van het interieur is duidelijk van een oudere generatie. Toch voelt het solide en degelijk, zoals je van Audi verwacht. De eerste indruk is vooral: dit is een auto die je serieus neemt.

Met 570 pk en 550 Nm op de achterwielen is de R8 RWD een andere auto dan de quattro. De specificaties suggereren dat hij minder stabiliteit biedt, maar juist meer betrokkenheid. Het gewicht van 1.590 kg is voor een supercar niet extreem, en met een 45/55 gewichtsverdeling (ongeveer) zou de balans neutraal moeten zijn.

De besturing is elektromechanisch, maar Audi heeft hier goed werk geleverd – de feedback is niet zo rijk als bij een hydraulische set-up, maar wel voorspelbaar. De vering is stug, maar niet oncomfortabel. Op de snelweg is hij stabiel, en in de stad moet je wennen aan de lage neus. De remmen zijn krachtig, maar je moet er hard op trappen om ze te laten bijten, wat typisch is voor keramische remmen.

De 5.2-liter V10 is het hart van deze auto. Met 570 pk en 550 Nm is hij niet de krachtigste in zijn klasse, maar de atmosferische aanvoer is onovertroffen. De acceleratie naar 100 km/u in 3,7 seconden is indrukwekkend, maar het gaat vooral om het geluid en de respons. De V10 schreeuwt tot 8.700 tpm, en dat is een ervaring die je niet snel vergeet.

De 7-traps S tronic schakelt razendsnel, maar in de RWD-versie is de handgeschakelde optie (die er niet is) een gemis. De automaat is echter goed afgestemd: in de sportmodus houdt hij de toeren hoog, en in de normale stand schakelt hij soepel. Het verbruik van 12,9 l/100 km is hoog, maar voor een V10 niet onverwacht. De CO2-uitstoot van 295 g/km is een probleem voor de belasting.

De stoelen zijn sportief maar comfortabel, met voldoende zijdelingse steun. Ze zijn elektrisch verstelbaar, maar de instap is laag – je moet echt 'vallen' in de stoel. De geluidsisolatie is redelijk: je hoort de V10, maar dat wil je. Op de snelweg is het windgeruis aanwezig, maar niet storend.

De vering is stug, maar niet onbeschoft. In de comfortmodus is hij verrassend leefbaar, maar op slechte wegen merk je dat dit een supercar is. Voor lange ritten is hij niet ideaal, maar voor een weekendtrip van een paar honderd kilometer is hij prima. De stoelverwarming werkt goed, en de airco is krachtig.

Het interieur is degelijk, maar gedateerd. Het Virtual Cockpit is nog steeds een van de beste in de business, maar de rest van het interieur – de knoppen, het stuur, de middenconsole – komt uit een tijd dat Audi nog niet zo minimalistisch was. De materialen zijn van hoge kwaliteit, maar er is veel plastic in de lagere delen.

De ergonomie is goed: alle belangrijke knoppen zijn binnen handbereik, en het infotainment is eenvoudig te bedienen. Er zijn fysieke knoppen voor de airco, wat ik toejuich. Het stuur heeft veel knoppen, maar die zijn logisch geplaatst. De R8 heeft geen centrale scherm – alles zit in het instrumentenpaneel, wat wennen is, maar werkt goed.

De kofferruimte van 113 liter is een grap – je past er een weekendtas in, maar niet meer. De achterbank is er niet, het is een echte tweezitter. De instap is laag, maar de drempel is smal, dus het valt mee. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt – de achteruitrijcamera is onmisbaar.

Parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen en de lage neus. De parkeersensoren zijn standaard, maar de camera is optioneel. In de stad is hij niet praktisch, maar dat verwacht je niet van een supercar. De R8 is gemaakt voor de open weg, niet voor de parkeergarage van de supermarkt.

Het Virtual Cockpit is nog steeds een van de beste digitale instrumentenpanelen. Het is helder, snel en aanpasbaar. Het infotainment is echter verouderd – geen Apple CarPlay of Android Auto in de vroege modellen, maar dat is later toegevoegd. De bediening via het stuur is wennen, maar werkt goed.

De rijassistentie is beperkt: adaptieve cruisecontrol is niet eens leverbaar, en dat is een gemis op de snelweg. Er is wel een noodremsysteem, maar dat is niet zo geavanceerd als in nieuwere Audi's. Voor een auto van dit kaliber is de technologie niet indrukwekkend, maar je koopt hem niet voor de gadgets.

Het officiële verbruik van 12,9 l/100 km is optimistisch – in de praktijk zul je eerder 15-18 liter zien, zeker als je het geluid van de V10 wilt horen. Met een tank van 83 liter kom je ongeveer 600 km ver, maar dat is bij normaal rijden. De CO2-uitstoot van 295 g/km betekent een hoge BPM en wegenbelasting.

De prijs van de R8 is fors, maar de afschrijving is minder dan bij sommige concurrenten. De onderhoudskosten zijn hoog: olie verversen is duur, en de banden zijn groot en duur. De betrouwbaarheid van de V10 is echter goed – Audi heeft deze motor bewezen. Voor wie het kan betalen, is het een van de weinige supercars die je dagelijks kunt gebruiken.