Audi R8 Spyder Plus: een afscheid dat je niet wilt missen

De Audi R8 Spyder Plus is een auto die je niet snel vergeet. Met zijn brede proporties, lage daklijn en die typische 'monocoque' zijpanelen ziet hij eruit alsof hij uit een sciencefictionfilm komt. De Spyder-versie heeft een iets hogere taille, maar dat maakt hem juist agressiever. Het is een design dat na al die jaren nog steeds fris oogt, al begint het wel wat gedateerd te raken vergeleken met de nieuwste supercars.

Op basis van de cijfers en de platformdeling met de Lamborghini Huracan, weet je dat de R8 Spyder Plus een van de best rijdende auto's in zijn klasse is. De quattro-vierwielaandrijving biedt een enorme grip, waardoor je met 610 pk verrassend veilig kunt accelereren. Het onderstel is stug, maar niet oncomfortabel; je voelt elke oneffenheid, maar dat hoort bij een auto die is gebouwd voor circuitwerk. De besturing is precies en geeft veel feedback, al is hij niet zo communicatief als die van een Porsche 911 GT3.

De 5.2 V10 is het kloppend hart van deze R8. Met 610 pk en 560 Nm koppel is hij goed voor een 0-100 km/u-sprint van 3,3 seconden en een topsnelheid van 328 km/u. Dat zijn cijfers die je in de top 2% van zijn klasse plaatsen. De motor is een van de laatste grote atmosferische V10's en dat merk je: hij trekt lineair door tot het rode gebied, met een geluid dat je rillingen bezorgt. De 7-traps S tronic schakelt razendsnel en past perfect bij het karakter van de motor. Alleen het verbruik is minder feestelijk: 12,5 l/100 km is realistisch, maar als je het gaspedaal vaker indrukt, kun je daar gerust 5 liter bovenop gooien.

Voor een supercar is de R8 Spyder Plus redelijk comfortabel. De stoelen zijn stevig maar bieden voldoende steun, en de vering is zelfs in de comfortabelste stand nog behoorlijk hard. Op de snelweg is het geluidsniveau verrassend laag voor een cabriolet, al hoor je de wind natuurlijk wel. De klimaatregeling doet haar werk, maar met het dak open is het altijd een compromis. Dit is geen auto voor lange reizen, maar voor een weekendje weg is hij prima te doen.

Het interieur is typisch Audi: hoogwaardige materialen, een perfecte afwerking en een logische lay-out. Toch begint het ontwerp gedateerd te raken. Het centrale scherm is klein en het instrumentenpaneel is een mix van analoog en digitaal, wat niet meer van deze tijd is. De bediening is gelukkig intuïtief, met fysieke knoppen voor de belangrijkste functies. Het stuurwiel is dik en ligt goed in de hand, en de startknop op het stuur is een mooi detail. Maar voor een auto van dit kaliber had je meer verwacht.

De R8 Spyder Plus is geen auto die je dagelijks gebruikt, maar hij is ook geen onmogelijke auto. De kofferbak voorin biedt 112 liter, net genoeg voor een weekendtas. De achterbank is natuurlijk niet aanwezig, en de cabine is vrij krap voor lange mensen. Het instappen vergt wat lenigheid, maar dat hoort bij het genre. Het zicht naar achteren is beperkt, zeker met het dak dicht, maar de parkeersensoren en camera helpen. In de stad voelt hij zich niet thuis, maar op een lege snelweg is hij op zijn best.

De R8 Spyder Plus is uitgerust met het Audi virtual cockpit, een digitaal instrumentenpaneel dat ook de navigatie toont. Dat systeem werkt prima, al is het inmiddels niet meer zo revolutionair als bij de introductie. De infotainment is niet meer het nieuwste, maar biedt alles wat je nodig hebt: Apple CarPlay, Android Auto en een goed geluidssysteem. De rijhulpsystemen zijn beperkt tot de essentie; je hebt geen adaptieve cruisecontrol of lane-keeping assist. Dat past bij het karakter van de auto, maar het is wel een gemis op een auto van dit prijsniveau.

Met een gemiddeld verbruik van 12,5 l/100 km en een CO2-uitstoot van 292 g/km is de R8 Spyder Plus geen auto voor het milieu. De wegenbelasting is fors en de verzekering is niet mis, maar dat is inherent aan dit segment. Het onderhoud is ook prijzig: een grote beurt kan al snel duizenden euro's kosten. De banden slijten snel, zeker als je het vermogen regelmatig aanspreekt. Qua prijs-kwaliteit is het lastig oordelen, want je betaalt vooral voor de emotie en het geluid, niet voor de efficiëntie.