Audi TT RS Plus Roadster: de laatste echte TTS

De TT RS Plus Roadster is geen auto die je over het hoofd ziet. Met zijn 4196 mm lengte en 1842 mm breedte staat hij laag en gespierd op de weg, en de kenmerkende ovale uitlaatpijpen verraden dat dit geen gewone TT is. De Plus-uitvoering voegt nog wat extra's toe, maar het belangrijkste is de uitstraling: dit is een auto die eruitziet alsof hij snel is, nog voordat je de motor start.

Het interieur maakt minder indruk dan het exterieur. Het design is typisch Audi van die periode: strak, functioneel, maar ook wat sober. Je zit laag, met een uitstekend zicht over de motorkap, en de ronde ventilatieroosters met hun geïntegreerde bediening zijn een typisch TT-detail. Toch voelt het geheel niet speciaal aan voor een auto die in zijn tijd een van de duurste in zijn segment was.

Op basis van de cijfers — 360 pk, 465 Nm, vierwielaandrijving en een gewicht van 1585 kg — is dit een auto die in een rechte lijn indrukwekkend accelereert, maar het onderstel is duidelijk afgestemd op bochtenwerk. De quattro-aandrijving geeft veel grip, maar het hoge gewicht en de relatief korte wielbasis betekenen dat je in snelle bochten alert moet blijven. De besturing is nauwkeurig, maar niet overmatig communicatief.

De handgeschakelde zesversnellingsbak is een zeldzaamheid in dit segment en een groot pluspunt voor de liefhebber. De koppeling is stevig, maar niet vermoeiend, en de pook ligt lekker in de hand. In de stad voelt de auto wat log aan door het gewicht en de stugge vering, maar op een bochtige landweg komt hij tot leven. De remmen zijn krachtig, al moet je ze na een paar snelle ritten niet laten verwennen.

De 2.5-liter vijfcilinder is het kloppend hart van deze TT. Met 360 pk en 465 Nm levert hij prestaties die beter zijn dan 88% van de concurrentie uit die periode, en de acceleratie van 0 naar 100 in 4,4 seconden is beter dan 96%. De motor heeft een uniek, onregelmatig geluid dat je niet snel verveelt, en de respons is direct, zeker boven de 3000 toeren.

Er zijn twee versies: een met handgeschakelde zesversnellingsbak en een met een zeventraps S tronic. De handbak is zoals gezegd de meest pure keuze, maar de automaat is sneller en verbruikt minder: 8,6 tegenover 9,1 l/100 km. De topsnelheid van 280 km/u is voor een cabriolet van deze leeftijd opmerkelijk, maar wie hem op de Duitse Autobahn voluit rijdt, ziet de brandstoftank sneller leeglopen dan een fles water op een warme dag.

Comfort is niet het sterkste punt van de TT RS Plus Roadster. De vering is aan de stevige kant, wat zich vertaalt in duidelijke oneffenheden in de weg. Op lange ritten kan dat vermoeiend worden, zeker met de stugge stoelen die meer op sport dan op luxe zijn gericht. De stoelen bieden wel veel zijdelingse steun, wat prettig is in bochten.

De geluidsisolatie is redelijk voor een cabriolet, maar bij hoge snelheden hoor je vooral wind- en bandengeruis. Met het dak dicht is het een stuk stiller, maar dan verlies je het geluid van de vijfcilinder, wat zonde is. Het dak zelf is elektrisch en gaat in enkele seconden open of dicht, ook tijdens het rijden tot een matige snelheid, wat handig is bij wisselvallig weer.

Het interieur van de TT RS Plus Roadster is degelijk maar gedateerd. De materialen zijn van goede kwaliteit, met veel leder en aluminium, maar het ontwerp is typisch voor de vroege jaren 2010. De knoppen zijn logisch gerangschikt, maar er zijn er veel, en het infotainmentsysteem met zijn kleine scherm en draaiknop werkt traag naar moderne maatstaven.

Een opvallend detail is de afwezigheid van een centraal scherm in het dashboard; alle informatie wordt getoond in het instrumentenpaneel, wat toen al ongebruikelijk was. De ventilatieroosters zijn een lust voor het oog, maar de bediening ervan vergt wat gewenning. De afwerking is zoals je van Audi mag verwachten: alles zit strak in elkaar, maar het geheel voelt niet speciaal aan voor een auto die in zijn tijd een van de duurste in zijn segment was.

Praktisch is deze roadster niet. De kofferbak biedt slechts 249 liter, wat minder is dan 92% van de concurrentie — een kleine boodschappentas of een weekendtas is het maximale. De achterbank is vooral een hoedenplank, want met 4196 mm lengte en een cabrioletdak is er geen ruimte voor passagiers. Wie met z'n tweeën reist, moet zorgvuldig inpakken.

Instappen is een sport op zich, want je moet laag duiken om in de kuipstoelen te komen. Het zicht rondom is matig: de dikke dakstijlen en de kleine achterruit beperken het zicht, vooral met het dak dicht. Parkeren wordt geholpen door de compacte afmetingen, maar de dode hoeken vragen om oplettendheid. Dit is een auto voor de zondagochtendrit, niet voor de wekelijkse boodschappen.

De technologie in de TT RS Plus Roadster is van een ander tijdperk. Het infotainmentsysteem heeft geen touchscreen en geen smartphone-integratie; je moet het doen met een draaiknop en een klein scherm dat traag reageert. Navigatie is beschikbaar, maar de kaarten zijn verouderd en de bediening is omslachtig. Wie moderne connectiviteit verwacht, komt bedrogen uit.

Rijassistentie is minimaal: er is ABS en ESP, maar geen adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistent. Dat is typerend voor 2013, maar het betekent wel dat je alles zelf moet doen. Wat wel aanwezig is, is een goed werkend quattro-systeem dat de vierwielaandrijving regelt, en dat is belangrijker dan al die elektronica. Voor de liefhebber is dat een zegen, want er is minder dat je rijplezier verstoort.

Het officiële verbruik van 9,1 l/100 km voor de handgeschakelde versie is aan de hoge kant, en in de praktijk zal je al snel boven de 10 liter uitkomen, zeker als je het vermogen benut. De CO2-uitstoot van 212 g/km is hoog en zorgt voor een fors BPM-bedrag in Nederland, hoewel deze auto inmiddels als occasion minder belastinggevoelig is. De wegenbelasting is echter niet mals.

De prijs van een TT RS Plus Roadster is nog steeds aanzienlijk, want het is een zeldzame uitvoering. Onderhoud is duur: de vijfcilinder is robuust, maar als er iets kapot gaat, zijn de kosten hoog. Banden slijten snel door het gewicht en de prestaties, en de remmen zijn ook geen goedkope verbruiksartikelen. Wie er een koopt, moet rekenen op een liefhebbersbudget, niet op een zuinige daily.