BMW 650i Coupé: de laatste echte grand tourer met een V8 die nog geen geweten heeft

De BMW 6 Serie Coupé (F13) is een auto die je niet snel vergeet. Met zijn lange motorkap, vloeiende daklijn en brede achterpartij ziet hij eruit alsof hij 200 km/u rijdt terwijl hij stilstaat. De geteste 650i staat op 19-inch wielen en heeft een agressieve maar elegante uitstraling – geen overdreven spoilers of dikke bumpers, maar pure proporties. Hij is 4,9 meter lang, 1,9 meter breed en slechts 1,37 meter hoog, waardoor hij laag en breed overkomt.

Het interieur maakt meteen indruk: hoogwaardige materialen, een duidelijk BMW-layout en stoelen die zowel sportief als comfortabel ogen. Dit is geen goedkope auto – dat zie je aan de afwerking en de details. De 6 Serie was in 2011 een statement; nu, jaren later, oogt hij nog steeds modern, al verraadt het iDrive-systeem met zijn vele knoppen zijn leeftijd.

Op basis van de cijfers is de 650i een auto die je met respect behandelt. Met 449 pk op de achterwielen en een leeggewicht van 1.795 kg is de gewichtsverdeling cruciaal – BMW claimt een ideale 50:50-verdeling, wat zich vertaalt in een neutraal weggedrag. De 0-100 km/u sprint van 4,6 seconden is indrukwekkend, maar het is vooral het koppel van 649 Nm dat je de hele tijd voelt. De achthrapsautomaat schakelt vloeiend, maar reageert soms traag in de comfortmodus; sportmodus is een must voor echt rijplezier.

De besturing is elektrisch en dat is merkbaar: hij is precies maar niet overmatig communicatief. In bochten blijft de auto vlak, maar hij is geen lichtgewicht – je voelt de massa bij snelle richtingswissels. Het onderstel is eerder op comfort gericht dan op circuitwerk, wat past bij een grand tourer. Op de snelweg is hij rotsvast en stil, maar in de stad voelt hij groot en log aan. Remmen zijn krachtig, maar de auto heeft veel gewicht te stoppen.

De 650i heeft een 4,4-liter V8 met twee turbo's die 449 pk en 649 Nm levert. Dat is genoeg om 91% van de concurrentie uit die periode te verslaan – alleen de SLS AMG met 631 pk is duidelijk sneller. De acceleratie van 0-100 in 4,6 seconden is niet alleen een getal: het voelt als een mokerslag zodra de turbodruk opbouwt. Er is weinig turbovertraging, maar de V8 heeft een karakter dat je niet in een viercilinder vindt – een diep, grommend geluid dat bij 4.000 toeren intenser wordt.

De versnellingsbak is een achttrapsautomaat die goed samenwerkt met de motor, maar je kunt zelf schakelen via de flippers – wat eigenlijk altijd beter werkt. Er zijn ook twee andere 650i-varianten met 408 pk en een zuiniger ingestelde 450 pk-versie met xDrive, maar de achterwielaangedreven 450 pk-versie is de puurste keuze. Als je verstandig bent, kies je de 640d met 313 pk – die is bijna net zo snel in de praktijk, maar verbruikt de helft.

De stoelen in de 650i zijn fantastisch: elektrisch verstelbaar, met geheugen en voldoende zijdelingse steun zonder dat ze je in een racekuip wurmen. Ze zijn bekleed met leer dat er duur uitziet en aanvoelt. Op lange ritten is de 6 Serie een van de beste auto's uit zijn tijd – de vering is comfortabel maar niet zweverig, en de actieve stabilisatie (tegen meerprijs) houdt de carrosserie in toom.

Geluid is een gemengd verhaal: de V8 is hoorbaar bij acceleratie, maar op snelweg kruipt hij stil – wind- en bandgeluid zijn goed onderdrukt. De coupé is echter niet ideaal voor vier personen op lange afstanden; de achterbank is meer een noodoplossing. Voor twee personen en hun bagage is het een perfecte reisauto, maar met volle bezetting wordt het beklemmend.

Het interieur van de F13 is typisch BMW uit die periode: een driver-oriented dashboard met een groot centraal scherm, een dik stuurwiel en een overvloed aan knoppen. De materialen zijn hoogwaardig – zacht leer, aluminium accenten en een mooie afwerking. Maar de lay-out is druk: er zijn tientallen knoppen voor audio, navigatie en klimaatcontrole, en het iDrive-systeem heeft een leercurve. Fysieke knoppen zijn fijn, maar dit is overdreven.

De stoelen zijn uitstekend, maar het instappen is laag – je glijdt erin, wat bij een coupé hoort. De achterbank is krap en vooral geschikt voor kinderen of korte ritten. Het dashboard is duidelijk afgeleid van de 5 Serie, maar met een sportievere toets. De afwerking is over het algemeen goed, maar sommige plastic delen onderaan het dashboard voelen minder premium aan – iets wat je in een auto van dit kaliber niet verwacht.

Met een kofferbak van 459 liter is de 6 Serie Coupé verrassend praktisch voor een coupé – beter dan 54% van de concurrentie. De achterklep is groot en het laadvermogen is redelijk, al is de opening niet enorm. De achterbank is neerklapbaar, wat handig is voor lange voorwerpen, maar het laadruim is niet volledig vlak.

Zicht is een zwak punt: de daklijn is laag en de achterruit is klein, waardoor je bij het parkeren afhankelijk bent van de parkeersensoren en – optioneel – de achteruitrijcamera. De auto is breed (1.895 mm), dus in nauwe parkeergarages is het manoeuvreren lastig. De buitenspiegels zijn groot, maar de dode hoek is aanwezig. Kortom: dit is geen stadsauto, maar op de snelweg voelt hij op zijn plek.

De 650i uit 2011 heeft technologie die toen top was, maar nu gedateerd is. Het iDrive-systeem met een draaiknop en een 10,2-inch scherm werkt logisch, maar mist moderne functies zoals Apple CarPlay of Android Auto. Navigatie is traag naar hedendaagse maatstaven en de grafische kwaliteit is uit de tijd. Rijassistentie is beperkt tot adaptieve cruisecontrol en waarschuwingssystemen – niets geavanceerds.

Er zijn echter ook hoogtepunten: het head-up display is helder en toont snelheid en navigatie, en het Bang & Olufsen-audiosysteem (optioneel) is indrukwekkend. De BMW Connected app was in 2011 revolutionair, maar is nu achterhaald. Als je moderne technologie verwacht, word je teleurgesteld – maar als je een klassieke grand tourer wilt met de essentie, is dit geen probleem.

De officiële cijfers liegen niet: 8,6 l/100 km gecombineerd en 199 g/km CO2. Maar in de praktijk zal je met deze V8 al snel boven de 12 liter uitkomen, zeker als je het vermogen gebruikt. Dat is slechter dan 71% van de concurrentie – alleen de SLS AMG is dorstiger. De wegenbelasting in Nederland is hoog vanwege het gewicht (1.795 kg), en de CO2-uitstoot maakt hem duur in België.

Onderhoud is een serieus punt: een V8 met turbo's vraagt om regelmatige olieverversingen en controle van de turboladers. De achttrapsautomaat is betrouwbaar, maar als hij stukgaat, is dat prijzig. Banden zijn groot (19 of 20 inch) en slijten snel door het gewicht en de kracht. Kortom: dit is geen goedkope auto om te bezitten, maar de aanschafprijs is gezakt tot een niveau waarop je een veel auto krijgt voor je geld.