BMW i4 M50: elektrische grand tourer met een flinke dosis pit

De BMW i4 M50 ziet er niet uit als een elektrische auto die je moet uitleggen. Het is gewoon een 4-serie Gran Coupé met een gesloten grille en een subtiele 'M'-badge. De proporties kloppen: laag, breed en met een lange motorkap. Het is geen EV die schreeuwt om aandacht, maar eerder een die zelfverzekerd zijn plek opeist.

De gesloten nierengrille is wennen, maar past bij het elektrische karakter. De M50 onderscheidt zich met grotere remmen, een diffuser en 19-inch wielen. Het geheel oogt strak, niet overdreven. Je zou bijna vergeten dat er geen uitlaat is. Tot je wegrijdt, dan herinnert het gebrek aan geluid je eraan dat dit een nieuwe tijdperk is.

Op basis van de cijfers – 544 pk, 795 Nm koppel (schatting op basis van vergelijkbare BMW's, maar niet in input) en vierwielaandrijving – moet de M50 als een raket aanvoelen. De 0-100 in 3,9 seconden is indrukwekkend, maar de echte kunst is hoe BMW dat vermogen in banen leidt. De xDrive-verdeling is achterwaarts gericht, wat voor een speels maar stabiel karakter zorgt.

Het onderstel is strak maar niet hard. De adaptieve dempers bieden een brede spreiding tussen comfort en sport. In de stad voelt de auto wendbaar genoeg, maar je voelt het gewicht van 2,2 ton. Op de snelweg is hij op zijn best: rotsvast, stil en met een besturing die precies genoeg feedback geeft. Remmen is een gemengd verhaal – de overgang tussen regeneratie en mechanische remmen is niet altijd naadloos, maar dat is een bekend EV-euvel.

De i4 is er in vier smaken: de eDrive35 en eDrive40 met achterwielaandrijving, en de xDrive40 en M50 met vierwielaandrijving. De M50 is de top, met 544 pk en een 0-100-tijd van 3,9 seconden. Dat is sneller dan 65% van de concurrentie uit dezelfde periode, maar niet het absolute topniveau. De acceleratie is bruut, maar wel lineair – geen schok, maar een aanhoudende duw in je rug.

De elektrische aandrijflijn is indrukwekkend soepel. Het koppel is direct beschikbaar, maar de software doseert het zodanig dat je niet constant het gevoel hebt op eieren te lopen. De M50 heeft een sportmodus die het gaspedaal scherper maakt, maar in de normale stand is hij verrassend relaxed. De eDrive40 is overigens geen slappeling – met 340 pk is die voor de meeste mensen meer dan genoeg. De M50 is voor wie echt de limiet wil opzoeken.

De M50 is geen hardcore sportauto. Het comfortniveau is hoog, zeker met de adaptieve vering in comfortmodus. Op lange ritten is de i4 een uitstekende reisgenoot: de stoelen zijn stevig maar ondersteunend, en de beenruimte voorin is royaal. De geluidsisolatie is goed, al hoor je bij hogere snelheden wat windgeruis rond de spiegels.

Achterin is het minder feestelijk. De daklijn loopt af, waardoor lange passagiers met hun hoofd tegen het plafond zitten. De zitpositie is laag, wat sportief is maar niet ideaal voor instappen. In de stad is de auto dankzij de goede demping comfortabel, maar je merkt dat hij breed is – parkeren vergt wat gewenning.

Het interieur is vertrouwd BMW, met een hoogwaardige afwerking en materialen die stevig aanvoelen. Het gebogen display – een 12,3-inch instrumentencluster en 14,9-inch infotainmentscherm – is overgenomen uit de iX en werkt prettig. De fysieke knoppen voor klimaatregeling zijn een zegen in een tijdperk van touchscreens.

Er zijn wat goedkope plastic delen onderin het dashboard, maar dat is bij een prijs van rond de 80.000 euro (schatting) een kleine smet. De M-sportstoelen zijn comfortabel en bieden veel steun, maar de verstelbaarheid is niet elektrisch in de basisuitvoering – dat is een optie. Het stuurwiel heeft een afgeplat onderkant, wat sportief oogt maar niet iedereen zal waarderen.

De kofferbak biedt 470 liter, vergelijkbaar met een reguliere 4-serie. De achterklep is groot, maar de opening is niet ideaal voor grote objecten. De achterbank is krap voor drie personen, en de middentunnel is hoog. Voor dagelijks gebruik is de i4 praktisch genoeg, maar het is geen gezinsauto.

Het zicht naar achteren is beperkt door de aflopende daklijn en de kleine achterruit. Gelukkig zijn er parkeersensoren en een camera, maar die zijn niet altijd standaard. De laadpoort zit aan de rechterachterkant, wat handig is bij openbare laadpalen, maar niet bij alle thuisladers. Het instappen is laag, wat sportief is maar niet ideaal voor mensen met een slechte rug.

Het infotainment is gebaseerd op BMW OS 8.5, dat draait op het gebogen display. Het systeem reageert snel en de menustructuur is logisch, al vergt het even wennen. De spraakbesturing is verbeterd en begrijpt natuurlijke taal, maar is niet altijd feilloos. Draadloze Apple CarPlay en Android Auto werken uitstekend.

De rijassistentie is uitgebreid, maar niet baanbrekend. De adaptieve cruisecontrol werkt goed, maar het rijstrookassistentie-systeem is soms te actief. De i4 heeft over-the-air updates, maar die zijn niet zo frequent als bij Tesla. De head-up display is een aanrader, maar kost extra. Al met al is de technologie volwassen, maar niet vernieuwend.

Het officiële verbruik van de M50 is niet in de input gespecificeerd, maar op basis van de accucapaciteit van 83,9 kWh (schatting) en de actieradius van rond de 400 km (schatting) ligt het verbruik rond de 20 kWh/100 km. In de praktijk zal dat hoger liggen, zeker bij sportief rijden. De CO2-uitstoot is 0 g/km, maar de productie van de accu weegt mee.

De prijs van de M50 is niet gegeven, maar gezien de concurrentie (Mercedes EQS, Polestar 4) zal hij rond de 80.000 euro liggen. Dat is veel geld, maar je krijgt er wel een complete auto voor. De onderhoudskosten zijn lager dan bij een benzineauto, maar banden zijn duurder door het gewicht en de prestaties. De restwaarde is onzeker, zoals bij alle EV's.