BMW i8 Roadster: spectaculaire deurstopper met een kofferbak van een boodschappentas

De BMW i8 Roadster is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met zijn vleugeldeuren, lage gestalte en scherpe lijnen ziet hij eruit alsof hij zo uit een sciencefictionfilm komt. De afmetingen zijn imposant: 4,69 meter lang, 1,94 meter breed en slechts 1,29 meter hoog. Dat maakt hem breder en lager dan de meeste sportwagens uit zijn tijd, en dat zie je.

Het interieur is minder spectaculair dan het exterieur doet vermoeden. Het is typisch BMW, met een driver-oriented cockpit, maar de materialen zijn niet altijd zo speciaal als de prijs doet vermoeden. Toch zit je laag, omringd door schermen en knoppen, en dat gevoel van special zijn blijft wel hangen. Het is een auto die je bij elke parkeerplaats de show laat stelen.

De vleugeldeuren zijn niet alleen voor de show, ze maken in- en uitstappen in krappe parkeergarages juist lastiger, maar dat vergeef je hem als je eenmaal zit. De eerste indruk is vooral: dit is geen gewone auto, dit is een statement. En daar betaal je ook voor, maar dat wist je waarschijnlijk al.

Op basis van de specificaties kun je verwachten dat de i8 Roadster verrassend wendbaar is voor een auto van 1.670 kilo. Het gewicht ligt lager dan je zou denken dankzij de koolstofvezelconstructie, en dat moet je merken in bochten. De vierwielaandrijving, met een elektromotor op de vooras en de verbrandingsmotor achterin, zorgt voor veel grip, maar het is geen pure sportwagen zoals een Porsche.

De besturing is elektrisch en dat voel je: hij is precies genoeg, maar mist het communicatieve karakter van bijvoorbeeld een hydraulische set-up. In de stad is de auto dankzij de elektrische modus stil en soepel, maar op de snelweg bij 249 km/u zul je ongetwijfeld wat windruis horen, zeker met het dak open. De remmen zijn krachtig, maar de overgang tussen regeneratief en mechanisch remmen vraagt om gewenning.

Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op circuitwerk. Dat betekent dat je over hobbels heen zweeft in plaats van dat je elk putje voelt, wat voor een cabriolet niet verkeerd is. Maar als je op zoek bent naar een auto die je bij de nekvel grijpt, dan is de i8 te beschaafd. Hij is meer een grand tourer dan een straatracer, en dat is prima als je dat weet.

De i8 Roadster heeft één motorversie: een 1.5-liter driecilinder benzinemotor die samen met een elektromotor een systeemvermogen van 374 pk levert. Het koppel van 320 Nm is niet indrukwekkend voor deze klasse (slechter dan 57% van de concurrentie), maar de acceleratie van 0-100 in 4,6 seconden is beter dan 88% van vergelijkbare auto's. Dat komt door de elektrische ondersteuning die direct koppel levert.

De driecilinder is een technisch wonder, maar het geluid is niet om over naar huis te schrijven. Het klinkt als een kleine motor die hard zijn best doet, niet als een sportieve zescilinder. De zesversnellingsautomaat schakelt vlot, maar je mist de betrokkenheid van een handbak. De topsnelheid van 249 km/u is begrensd, maar dat is meer dan genoeg voor de openbare weg.

De echte truc is de hybride aandrijving: je kunt volledig elektrisch rijden voor korte stukken, met een verbruik van 2,1 l/100 km op papier. Maar dat is alleen haalbaar als je elke dag oplaadt en korte ritten maakt. Zodra de accu leeg is, zakt het verbruik naar dat van een gewone sportwagen. De CO2-uitstoot van 5 g/km is een marketingtruc die alleen in de brochure klopt.

De stoelen van de i8 Roadster zijn sportief maar niet oncomfortabel. Ze bieden voldoende zijdelingse steun voor bochtenwerk, maar voor lange ritten zijn ze niet zo zacht als die in een luxe GT. De instap is laag, maar dat hoort bij een sportwagen. Het dak gaat elektrisch open in enkele seconden, zelfs tijdens het rijden tot 50 km/u, en dat is een feestje.

De geluidsisolatie is redelijk voor een cabriolet, maar met het dak dicht hoor je nog steeds de banden en de wind. Met het dak open wordt het lawaai natuurlijk veel erger, maar dat is inherent aan het concept. De vering is aan de comfortabele kant, wat betekent dat je niet wordt afgestraft op slecht asfalt, maar dat gaat wel ten koste van de precisie.

Voor een auto van dit formaat is de binnenruimte verrassend krap. Je zit laag en de drempels zijn hoog, dus je moet echt in de stoel 'vallen'. Het is geen auto voor mensen met een slechte rug, maar voor een korte rit naar de boulevard is het prima. Het comfort is dus een compromis tussen sportiviteit en bruikbaarheid, en dat pakt redelijk uit.

Het interieur van de i8 Roadster is een mix van BMW-standaard en futuristische elementen. Het dashboard is gericht op de bestuurder, met een groot digitaal instrumentenpaneel en een infotainmentscherm dat typisch BMW is. De materialen zijn goed, maar niet uitzonderlijk voor het prijssegment; je vindt hier en daar hard plastic dat niet past bij een auto die nieuw meer dan 150.000 euro kostte.

De ergonomie is typisch BMW: alles ligt logisch binnen handbereik, en de iDrive-knop werkt nog steeds uitstekend. Fysieke knoppen voor klimaatregeling zijn aanwezig, wat een pluspunt is in een tijd waarin alles op schermen verdwijnt. De vleugeldeuren zijn een blikvanger, maar ze maken het in- en uitstappen onpraktisch, en je moet oppassen dat je ze niet stoot in een smalle garage.

De afwerking is over het algemeen netjes, maar er zijn goedkopere details zoals de plastic schakelpedalen die niet passen bij de rest van de auto. Het interieur is niet slecht, maar het mist de speciale sfeer die je zou verwachten bij een auto die er zo buitenaards uitziet. Het voelt meer als een BMW 4 Serie met een feestpak aan dan als een uniek product.

De kofferbak van de i8 Roadster is met 88 liter een van de kleinste in zijn klasse — beter dan slechts 1% van de concurrentie. Dat betekent dat er amper een weekendtas in past, en als je het dak opent, moet je nog meer inleveren. Dit is een auto voor mensen die niets mee hoeven te nemen, of die een tweede auto hebben voor boodschappen.

De achterbank is in de Roadster vervangen door een opbergruimte voor het dak, dus die is er niet. Je hebt dus twee zitplaatsen, en dat is het. De toegang tot de auto is laag en de drempels zijn hoog, dus je moet lenig zijn. Het zicht naar achteren is slecht, vooral met het dak dicht, vanwege de dikke C-stijlen en het kleine achterraam.

Parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen (1,94 meter breed) en het beperkte zicht, maar de parkeersensoren en camera helpen. De auto is gewoon niet praktisch, maar dat is ook niet waar je hem voor koopt. Het is een speeltje voor het weekend, geen dagelijkse auto, en als je dat accepteert, is het prima.

De i8 Roadster zat in 2018 boordevol technologie. Het digitale instrumentenpaneel is helder en aanpasbaar, en het iDrive-systeem met navigatie werkt soepel. De connected diensten, zoals BMW ConnectedDrive, waren voor die tijd geavanceerd, maar inmiddels zijn ze ingehaald door de tijd. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto standaard, wat in 2018 al een gemis was.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig maar niet overvloedig: adaptieve cruisecontrol, lane departure warning en een head-up display. Ze werken zoals je van BMW mag verwachten, maar ze zijn niet zo geavanceerd als wat je in een moderne auto vindt. De hybride technologie is het meest indrukwekkende onderdeel, met verschillende rijmodi die de auto laten rijden als een EV of een sportwagen.

Het opladen van de accu duurt enkele uren aan een normaal stopcontact, maar met een wallbox gaat het sneller. De actieradius in elektrische modus is maar een paar tientallen kilometers, dus je moet niet te ver van een stopcontact wonen. De technologie is dus vooruitstrevend voor 2018, maar in 2023 voelt het gedateerd aan.

Het officiële verbruik van 2,1 l/100 km en de CO2-uitstoot van 5 g/km zijn alleen haalbaar als je de accu elke dag oplaadt en je ritten kort zijn. In de praktijk, met een lege accu, zal het verbruik eerder rond de 7-8 l/100 km liggen, wat nog steeds redelijk is voor een sportwagen, maar niet revolutionair. De cijfers zijn beter dan 99% van de concurrentie, maar dat zegt meer over de concurrentie dan over de realiteit.

De prijs van een gebruikte i8 Roadster is gedaald, maar het onderhoud blijft duur. De banden zijn speciaal, de remmen zijn groot, en de hybride componenten kunnen duur uitvallen als ze defect raken. De betrouwbaarheid is gemiddeld, maar de kosten van een reparatie buiten de garantie kunnen hoog zijn. Een tweedehands exemplaar is dus een gok.

Als je de totale kosten van eigenaarschap bekijkt, is de i8 Roadster geen slimme keuze. Hij is duur in aanschaf, duur in onderhoud, en de afschrijving is onvermijdelijk. Maar als je het ziet als een designobject dat je af en toe rijdt, dan is het een van de weinige auto's die je nog steeds laat glimlachen bij elke blik over je schouder.