De F80 M3: de laatste echte, maar is dat genoeg?

De F80 M3 is een auto die je niet over het hoofd ziet, maar ook niet schreeuwt om aandacht. De brede wielkasten, de agressieve voorbumper en de vier uitlaatpijpen verraden dat dit geen gewone 3-serie is, maar het blijft een zakelijke verschijning. De verhoudingen zijn klassiek: een lange motorkap, een korte overhang voor en een strakke achterkant. Het is een sedan die eruitziet alsof hij op de baan hoort, maar ook netjes past voor een etentje.

Binnenin valt de M-specifieke aankleding op: M-stoelen met verstelbare dijbeensteunen, een M-stuur met rode markering en carbon details. Het geheel voelt degelijk en sportief aan, maar het design is duidelijk van de vorige generatie. De iDrive-knop en het scherm zijn niet meer state-of-the-art, maar alles is logisch opgebouwd. De eerste indruk is er een van een auto die zijn tijd vooruit was, maar nu vooral nostalgisch oogt.

Op basis van de cijfers – 431 pk, 550 Nm en een leeggewicht van 1.520 kg – belooft de F80 M3 een feestje te worden, en de specificaties liegen niet. De achterwielaandrijving met een mechanisch sperdifferentieel zorgt voor een directe en voorspelbare wegligging, maar je moet wel opletten met het vermogen. De besturing is elektrisch, maar nog steeds communicatief genoeg om te weten wat de voorwielen doen, al is het niet zo puur als de hydraulische systemen van weleer.

Het onderstel is aan de harde kant, vooral in de Comfort-stand. Op de snelweg is de M3 stabiel, maar oneffenheden worden duidelijk doorgegeven. In bochten blijft hij vlak en grijpt hij met veel grip aan, maar de neus wil bij hard accelereren wel eens onderstuur tonen. De remmen zijn krachtig en goed doseerbaar, maar bij intensief gebruik kunnen ze gloeien. Het is een auto die je wakker houdt, niet omdat hij oncomfortabel is, maar omdat hij je constant uitdaagt om sneller te gaan.

De 3,0-liter zes-in-lijn met twee turbo's is een technisch hoogstandje. Hij levert 431 pk en 550 Nm, en dat is in vergelijking met tijdgenoten beter dan 94% van de concurrentie. De motor reageert direct en trekt door tot ver in het toerengebied, met een karakteristiek geluid dat niet zo rauw is als de oude atmosferische V8, maar toch een zes-in-lijn-ras heeft. De handgeschakelde versnellingsbak is een genot: kort, precies en met een lichtgewicht koppelingspedaal.

Met 0-100 in 4,3 seconden is de M3 snel, maar niet de snelste in zijn klasse – de concurrentie doet het soms beter. De topsnelheid is begrensd op 249 km/u, wat prima is voor de openbare weg. De DCT-versie (7AT) is iets sneller en zuiniger (8,3 l/100 km), maar de handbak maakt de ervaring compleet. Voor wie dagelijks rijdt, is de automaat een betere keuze, maar voor de liefhebber is de handbak de enige echte manier.

De M-stoelen zijn geweldig: ze bieden veel steun en zijn toch comfortabel voor lange ritten. De verstelbare dijbeensteunen zijn een zegen voor lange benen. Maar het onderstel is hard, zelfs in de comfortabelste stand. Op Nederlandse wegen met veel drempels en klinkers voel je elke oneffenheid. De geluidsisolatie is redelijk, maar het bandengeruis is duidelijk aanwezig, vooral op ruw asfalt.

Voor een auto van dit formaat is de M3 verrassend praktisch: de achterbank biedt plaats aan twee volwassenen, al is het hoofdruimte beperkt voor mensen boven de 1,85 m. De kofferbak is met 481 liter ruim genoeg voor een weekendtas of boodschappen. Maar dit is geen auto voor lange vakanties met het hele gezin; het comfortniveau is te sportief en de motor te dorstig voor ontspannen cruisen.

Het interieur van de F80 M3 is functioneel en sportief, maar het begint zijn leeftijd te tonen. De materialen zijn van goede kwaliteit – veel zacht plastic en leer – maar de afwerking is niet op het niveau van de Mercedes E-Class. De knoppen en schakelaars zijn logisch gerangschikt, en het iDrive-systeem is nog steeds een van de beste in zijn klasse, al is het scherm klein en de grafische weergave gedateerd.

Ergonomisch is het interieur goed doordacht: de stoel is laag te zetten, het stuur is in alle richtingen verstelbaar, en de belangrijkste bedieningselementen liggen binnen handbereik. De M-knoppen op het stuur geven snel toegang tot de instellingen voor motor, onderstel en besturing. Een minpunt is de hoofdsteun die niet verstelbaar is, wat voor sommige rijders oncomfortabel kan zijn. Ook is er geen heads-up display, wat in deze prijsklasse wel gebruikelijk was.

De M3 is een sedan, dus de toegang tot de achterbank is prima via de achterportieren. Maar de achterbank is niet ruim: de knieënruimte is beperkt en de middenconsole steekt ver naar achteren. De kofferbak is met 481 liter goed bruikbaar, maar de opening is niet erg groot, en de achterbank kan niet worden neergeklapt, dus lange voorwerpen passen niet.

Het zicht naar voren is goed, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achteren. Parkeren is lastig vanwege de lange motorkap en de beperkte achterzicht, maar de optionele parkeersensoren en achteruitrijcamera helpen. De auto is met 4.681 mm lengte en 1.877 mm breedte niet compact, maar op de weg voelt hij kleiner aan dan hij is. In de stad is de M3 door de harde vering en het hoge koppel niet ideaal, maar hij is zeker te rijden.

De F80 M3 is uitgerust met het iDrive-systeem van BMW, dat in deze generatie al redelijk volwassen was. Het werkt met een draaiknop en directe menu's, en is snel en intuïtief. Navigatie is optioneel, maar werkt goed, al zijn de kaarten verouderd. Smartphone-integratie is beperkt tot Bluetooth en USB, geen Apple CarPlay of Android Auto, wat in deze periode niet standaard was.

Rijassistentie is beperkt: adaptieve cruisecontrol was optioneel, en rijstrookassistentie was niet beschikbaar. De M3 is meer gericht op prestaties dan op technologie. De M Laptimer en de M View in het instrumentenpaneel zijn leuke extra's voor op het circuit, maar voor dagelijks gebruik zijn ze niet essentieel. Kortom, de technologie is gedateerd, maar functioneel.

Met een officieel verbruik van 8,8 l/100 km (handbak) zit de M3 boven het gemiddelde; in de praktijk zul je eerder 11-12 liter halen bij sportief rijden. De CO2-uitstoot van 204 g/km is hoog, wat leidt tot een fors bijtellingspercentage (in Nederland destijds 22%, maar in België is dat anders). De wegenbelasting is ook pittig vanwege het gewicht.

De prijs van een gebruikte F80 M3 begint rond de 40.000 euro, maar goed onderhouden exemplaren met weinig kilometers kosten al snel 50.000+. Onderhoud is duur: de banden zijn breed en slijten snel, remmen zijn prijzig, en de turbomotor heeft regelmatig olie nodig. Betrouwbaarheid is redelijk, maar bekende problemen zijn de carterventilatie en de koelvloeistofpomp. Al met al is dit geen auto voor de zuinige rijder, maar voor de liefhebber die het geld over heeft voor de ervaring.