BMW M4 CS: duur, licht en sneller dan je ooit zult durven

De M4 CS ziet eruit alsof hij net van de koffie van de afdeling Motorsport is gevallen: agressieve bumpers, een koolstofvezel spoiler en een diffuser die meer weg heeft van een bijl. De verlaagde houding (1.389 mm hoog) en de brede wielkasten (1.869 mm breed) schreeuwen om aandacht. Dit is geen auto voor de verlegen types.

De CS is 1.580 kg licht, wat voor een auto met deze afmetingen bijzonder is. BMW heeft flink wat gewicht bespaard met dieetmaatregelen als koolstofvezel voor het dak en de motorkap. Je ziet het aan de details, maar je voelt het vooral op papier: dit is een auto die is gebouwd om te rijden, niet om te paraderen.

Met 460 pk en 600 Nm aan de achterwielen is de M4 CS een auto die respect afdwingt. De acceleratie van 0-100 in 3,9 seconden is indrukwekkend, maar de echte kunst zit in het overbrengen van dat vermogen op de weg. Achterwielaandrijving betekent dat je als bestuurder verantwoordelijk bent voor de controle, en dat is precies wat de CS wil.

De besturing is vermoedelijk direct en geeft veel feedback, zoals we van BMW gewend zijn in deze generatie. De vering is strak afgesteld, wat op een circuit goud waard is, maar op Nederlandse snelwegen met hobbels kan het vermoeiend worden. Het gewicht van 1.580 kg is laag voor een auto met deze omvang, wat zich moet vertalen in een wendbaarheid die kleinere auto's te schande maakt.

De 3.0-liter zes-in-lijn met 460 pk is een legendarische krachtbron, en hier in de CS krijgt hij nog wat extra pit. Het koppel van 600 Nm is al vanaf laag toerental beschikbaar, waardoor je niet constant hoeft te schakelen om vooruit te komen. De 7-traps automaat (DCT) is razendsnel en past bij het karakter.

De topsnelheid van 280 km/u is voor de snelwegen in Nederland vooral een theoretische oefening. De acceleratie van 3,9 seconden naar 100 km/u is sneller dan 94% van de concurrentie, maar dat is ook logisch voor een auto die meer dan 150 mille kost. Het verbruik van 8,4 l/100 km is acceptabel voor een auto met deze prestaties, maar de CO2-uitstoot van 197 g/km is een probleem voor de portemonnee en het geweten.

De M4 CS is geen auto voor een lange reis naar Zuid-Frankrijk, tenzij je graag een massage van de stoelen krijgt die meer op een sportkuip lijken. De stoelen zijn diep en bieden veel steun, maar ze zijn niet gemaakt voor zachte landing. De vering is stug, zelfs in de comfortmodus, maar dat is de prijs die je betaalt voor precisie.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt van de CS. Het gebrul van de motor en het gezoem van de banden zijn altijd aanwezig, wat sportief is maar vermoeiend op de snelweg. De airco en de stoelverwarming werken prima, maar dit blijft een auto die is gebouwd voor het circuit, niet voor de file.

Het interieur van de M4 CS is een mix van luxe en functionele eenvoud. Veel koolstofvezel, Alcantara en een dik stuur met een rode markering op twaalf uur. De materialen zijn van hoge kwaliteit, maar de sfeer is meer 'raceauto' dan 'limousine'. De knoppen zijn logisch gerangschikt, maar je moet wel wennen aan de vele opties.

Ergonomisch is het goed: alles is binnen handbereik, en de stoelen zijn in alle richtingen verstelbaar. Het infotainmentsysteem is snel en overzichtelijk, maar het is hetzelfde systeem als in een 1-serie, wat niet erg is, maar niet speciaal. De afwerking is netjes, maar je betaalt € 151.206 voor een auto die van binnen minder bijzonder is dan de buitenkant doet vermoeden.

Met een kofferbak van 445 liter is de M4 CS verrassend bruikbaar voor een sportcoupé. Je krijgt er een paar weekendtassen in, maar geen golfset. De achterbank is vooral decoratie: twee stoelen die je beter kunt gebruiken om een jas op te gooien dan om een mens te vervoeren.

Instappen is een kunst vanwege de lage zit en de brede dorpels. Het zicht naar achteren is beperkt, maar de camera's helpen. Parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen en de lage neus, maar daar is de auto niet voor gebouwd. Dit is een auto voor de open weg, niet voor de parkeergarage van de supermarkt.

BMW staat bekend om zijn iDrive-systeem, en dat is hier aanwezig in een snelle, logische versie. Het werkt met een draai-knop, touchscreen en spraak, wat meer opties biedt dan de meeste concurrenten. De head-up display is helder en projecteert alle belangrijke info in je gezichtsveld.

Rijassistentie is niet de focus van de CS, maar er is adaptieve cruisecontrol en rijstrookassistentie aanwezig. Deze systemen werken goed, maar ze zijn niet zo geavanceerd als bij Tesla of Lucid. De CS is bedoeld voor de bestuurder die zelf wil controleren, niet voor iemand die de auto wil laten rijden.

Het officiële verbruik van 8,4 l/100 km is voor een auto met 460 pk niet slecht, maar het is wel hoger dan 79% van de concurrentie. In de praktijk zul je ongetwijfeld meer verbruiken, zeker als je het vermogen gebruikt waarvoor het is bedoeld. De CO2-uitstoot van 197 g/km betekent een hoge bijtelling voor zakelijke rijders, maar dat is waarschijnlijk niet de doelgroep.

De prijs van € 151.206 is stevig, en dat is zonder opties. Voor dat geld kun je een Lucid Air kopen met 1.111 pk, of een NIO ET7 met 653 pk en nog geld over. De M4 CS is een auto voor liefhebbers die de meerprijs voor een lichter en scherper model kunnen waarderen, maar objectief gezien is de prijs-kwaliteitverhouding moeilijk te rechtvaardigen.