BMW M6 Cabrio: 560 pk aan de verkeerde kant van de spaghettivork

De BMW M6 Cabrio is niet subtiel. Met 4,9 meter lengte en een neus die lijkt op een haai die net zijn tanden laat zien, schreeuwt hij om aandacht. De brede wielkasten en de 20-inch wielen (als je die opteert) maken duidelijk dat dit geen 640i is. Het dak is een stoffen exemplaar, wat in 2012 al een beetje ouderwets was - Mercedes gebruikte al een vouwdak van staal - maar het houdt de lijn strakker dan een hardtop zou doen.

De proporties zijn typisch BMW: lange motorkap, ver naar achteren geplaatste cockpit, korte overhang. Maar met 1.980 kg voelt hij aan als een baksteen met een strak pak. De dubbele uitlaatpijpen achteraan zijn zo groot dat je er een vuist in kunt steken, en dat belooft al het nodige over het geluid. Het interieur ziet er met leder en carbon inlays duur uit, maar je merkt meteen dat dit een 6-serie is die is opgevoerd - niet een auto die vanaf de tekentafel als M is ontworpen.

Deze M6 is een auto die je niet over het hoofd ziet, of je dat nu wilt of niet. Hij heeft de uitstraling van een duur horloge dat je om je pols draagt om te laten zien dat je het kunt betalen, niet omdat je de tijd nodig hebt. Voor sommigen is dat precies de charme.

Op basis van de cijfers is dit een auto die je met respect moet benaderen. 560 pk en 681 Nm via de achterwielen is een recept voor drama, vooral als de weg nat is. De M6 Cabrio heeft een actief differentieel dat de boel probeert te temmen, maar met 1.980 kg en een gewichtsverdeling die niet ideaal is (vooral met open dak) moet je niet verwachten dat hij zo speels is als een M4. De besturing is elektrisch en dat voel je: hij is precies genoeg, maar mist het communicatieve van oudere BMW's.

De vering is in Comfort-modus bijna aangenaam zacht voor een M-auto, maar zet je hem in Sport of Sport Plus, dan wordt het geheel stug. Niet op een vervelende manier, maar je voelt elke richel in het asfalt. In bochten voel je de massa; hij wil wel sturen, maar je moet geduld hebben. De remmen zijn krachtig, maar je moet ze ook gebruiken - met dit gewicht wil hij niet vanzelf stoppen. Op de snelweg is hij een cruiser: stabiel, stil (met dak dicht) en moeiteloos 200 km/u. In de stad is hij te groot en te log, maar dat wist je al.

Het dak open of dicht verandert het karakter. Met dak open is er wat turbulentie in de cabine, maar niet storend. Met dak dicht is hij verrassend stil voor een cabrio. De achterwielaandrijving is puur, maar ook een waarschuwing: je kunt hem laten driften, maar het vraagt lef en een lege parkeerplaats. Voor de meeste eigenaren blijft het bij een rechte lijn, en daar is hij ongelooflijk in.

De 4,4-liter V8 met twee turbo's is het kloppend hart van deze M6. 560 pk bij 6.000-7.000 tpm en 681 Nm vanaf 1.500 tpm - dat is een enorme plateau aan koppel. De acceleratie van 0-100 in 4,3 seconden is snel, maar niet baanbrekend voor deze tijd; een Nissan GT-R was sneller. De topsnelheid van 306 km/u is echter indrukwekkend, al moet je daar een autobahn voor hebben.

De motor klinkt geweldig - een diep, rauw gebrul dat je in je borst voelt, vooral met dak open. Maar de standaarduitlaat is getemd; je moet de M-modus activeren voor het echte spektakel. De zeventraps automatische transmissie (M-DCT) schakelt snel en soepel, maar is niet zo betrokken als een handbak - die was er niet eens in de F12 M6.

Met een verbruik van 10,2 l/100 km volgens de fabriek, maar in de praktijk moet je rekenen op 14-16 l/100 km als je het gaspedaal gebruikt. De CO2-uitstoot van 239 g/km is hoog, maar dat is normaal voor een auto met dit doel. Deze M6 is geen auto voor het milieu, maar voor het gevoel.

De stoelen zijn typisch BMW M: stevig, met veel verstelmogelijkheden, maar niet knuffelig zacht. Ze houden je goed op hun plaats in bochten, maar na 500 kilometer krijg je misschien wel zin om even te stoppen. De vering in Comfort-modus is verrassend goed voor een M-auto - hij absorbeert hobbels aardig, maar je voelt nog steeds de massa. Met dak dicht is het geluidsniveau aangenaam laag; met dak open moet je harder praten.

De klimaatregeling heeft een speciale modus voor open rijden - hij past de ventilatie aan zodat je niet tocht krijgt. Slim bedacht, maar het is geen vervanging voor een sjaal. De stoelverwarming en -ventilatie zijn optioneel, maar bij dit prijsniveau mag je dat verwachten. De achterbank is meer een suggestie; volwassenen passen er alleen als je geen benen hebt.

De M6 Cabrio is geen auto voor dagelijks woon-werkverkeer - hij is te groot en te dorstig. Maar voor lange ritten over goed onderhouden wegen is hij een uitstekende reisgenoot. Het dak sluit snel (in 19 seconden, tot 40 km/u) en dan word je een normale 6-serie, maar dan met een rauw randje.

Het interieur van de M6 Cabrio is een mix van luxe en sportiviteit. Het leder is zacht, de carbon inlays zijn echt en de afwerking is degelijk, maar niet perfect. Er zijn wat harde plastics op plekken waar je ze niet verwacht bij een auto van dit kaliber. Het iDrive-systeem is logisch opgebouwd, maar het scherm is klein vergeleken met moderne standaarden - dit is 2012-technologie.

De ergonomie is goed: alle belangrijke bedieningselementen zijn binnen handbereik, en de M-knoppen op het stuur geven je snel toegang tot de rijmodi. Het stuur zelf is dik en prettig, met schakelpaddles die goed werken. De tellers zijn duidelijk, maar het head-up display is een optie die je wilt hebben - het projecteert snelheid en navigatie in je blikveld.

Er zijn genoeg opbergvakken, maar het dashboard is niet overladen. De middenconsole heeft een groot iDrive-controller en wat knoppen, maar het ziet er niet chaotisch uit. De M-specifieke details, zoals de M-logo's en de rode startknop, geven het geheel een speciale sfeer. Toch is dit interieur meer afgeleid van de 6-serie dan dat het een uniek M-interieur is.

De kofferbak van 351 liter is bruikbaar voor een cabrio, maar niet groot. Met het dak open blijft er 351 liter over; met dak dicht is het iets minder vanwege de dakmechaniek. Een golfset past er net in, maar dan moet je de tassen slim stapelen. De achterbank is vooral decoratief - je kunt er kinderen of kleine honden in vervoeren, maar volwassenen zullen klagen.

Instappen is niet lastig, maar je moet wel wat bukken als het dak dicht is. Het zicht naar achteren is slecht - de brede C-stijlen en het kleine achterraam maken parkeren een gokspel. Gelukkig heeft hij parkeersensoren en een achteruitrijcamera, maar die camera was in 2012 niet scherp.

De M6 Cabrio is 4,9 meter lang en 1,9 meter breed - in de stad is dat een uitdaging. Parkeerplaatsen zijn te krap en de deuren zijn lang, dus je moet oppassen dat je geen deuken maakt. Op de snelweg is hij op zijn plek, maar in de stad voelt hij als een boot. Het dak openen en sluiten is een feestje, maar het kost tijd en je moet stilstaan of langzaam rijden.

Het iDrive-systeem in de M6 Cabrio is verouderd, maar werkte in 2012 goed. Het heeft een draaiknop met knoppen die intuïtief zijn, maar de menu's zijn diep en het laden van kaarten duurt even. Navigatie is optioneel, maar bij dit prijsniveau zou je het verwachten. Bluetooth en USB zijn aanwezig, maar geen Apple CarPlay of Android Auto - dat bestond nog niet.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt: adaptieve cruisecontrol is optioneel, en rijstrookassistentie was er niet. Je krijgt wel een head-up display, een noodoproepsysteem en een dodehoekassistent - dat was toen vooruitstrevend. De M-knoppen op het stuur stellen je in staat om de motor, vering en besturing apart in te stellen, wat technisch interessant is.

Het actieve differentieel is een technisch hoogstandje - het verdeelt het koppel tussen de achterwielen om de auto stabiel te houden. Het werkt goed, maar je voelt het niet altijd. De bandenspanningscontrole is aanwezig, maar toont geen individuele waarden. Kortom: de technologie was voor die tijd goed, maar nu gedateerd.

De M6 Cabrio is geen auto voor de zuinige rijder. Het officiële verbruik is 10,2 l/100 km, maar dat is een sprookje. In de praktijk moet je rekenen op 13-15 l/100 km, en als je het gaspedaal vaker indrukt, loopt het op naar 18+. De CO2-uitstoot van 239 g/km betekent een hoge BPM en een hoog bijtellingspercentage - als je hem zakelijk rijdt, betaal je de hoofdprijs.

De prijs van een gebruikte M6 Cabrio is gedaald, maar het onderhoud is nog steeds M-prijzig. Een grote beurt kan snel 1.500 euro kosten, en de banden (20 inch) zijn duur. De V8 is betrouwbaar als je hem goed onderhoudt, maar turbo's en de DCT-transmissie kunnen problemen geven als ze niet goed zijn behandeld. Een aankoopkeuring is aan te raden.

De wegenbelasting is fors - met 1.980 kg zit je in de hoogste klasse. En de verzekering is ook niet mals. Maar als je dit allemaal voor lief neemt, krijg je een auto met een geweldige motor en een iconische status. Het is een auto voor liefhebbers die weten dat een V8 geld kost - en dat is oké, als je het kunt missen.