BMW X4 M Competition: een SUV-coupé die je óf omarmt óf nooit begrijpt

De X4 M Competition is geen auto die je over het hoofd ziet. Met zijn 1.928 mm breedte en diep uitgesneden bumpers staat hij als een gespierde hockeyspeler op de parkeerplaats. De coupé-achtige daklijn loopt strak achterover, maar dat heeft wel een prijs: de achterhoofdruimte is beperkter dan bij een gewone X3. Het is een design dat je óf mooi vindt óf nét niet – er is weinig tussenweg.

Toch is de eerste indruk vooral er één van 'waarom zou je dit kopen als de X3 M ook bestaat?' De X4 M is 4.757 mm lang en 1.618 mm hoog, maar de meerwaarde zit vooral in het uiterlijk, niet in de functie. De M-specifieke grille met dubbele spijlen en de vier uitlaatpijpen achter maken duidelijk dat dit geen gewone X4 is. Het is een statement, geen logische keuze.

Op basis van de cijfers – 510 pk, 600 Nm en een leeggewicht van 1.970 kg – voelt dit vermoedelijk als een raket die je met een elastiekje aan de weg probeert te houden. BMW's M xDrive vierwielaandrijving verdeelt het vermogen slim, maar met zo'n gewicht en zo'n koppel blijft het een uitdaging om de achterkant rustig te houden. De besturing is direct, maar niet zo communicatief als in een lichtere M3.

Het onderstel is afgesteld op prestaties, niet op comfort. Op een B-weg zul je de oneffenheden voelen, maar de carrosserie blijft goed onder controle. De remmen moeten stevig aan de bak om 1.970 kg tot stilstand te brengen – ze zijn groot en geventileerd, maar na een paar rondjes op het circuit zouden ze vermoedelijk vermoeid raken. In de stad voelt hij log, maar op de snelweg is hij een autoritaire verschijning die met 285 km/u topsnelheid (als je dat durft) zijn concurrenten ver achter zich laat.

Onder de motorkap ligt een 3,0-liter zes-in-lijn biturbo, een motor die BMW door de jaren heen heeft verfijnd tot een van de beste in zijn klasse. In de Competition-versie levert hij 510 pk en 600 Nm, goed voor een sprint naar 100 km/u in 4,1 seconden. Dat is sneller dan 91% van de vergelijkbare auto's uit die periode – alleen de allerheftigste elektrische SUV's en sportwagens doen beter.

De 8-traps automaat is een klassieker van ZF en schakelt razendsnel, maar in de M-modus kan hij soms te agressief zijn voor dagelijks gebruik. De basis-X4 M met 480 pk is de verstandigere keuze: je verliest 30 pk, maar de prijs ligt lager en het karakter is iets minder op het scherpst van de snede. Beide motoren drinken 10,5 l/100 km volgens de officiële cyclus – in de praktijk zul je daar met sportief rijden al snel boven zitten. De CO2-uitstoot van 239 g/km is ronduit slecht voor deze tijd, en dat merk je in de BPM.

Als je denkt dat een SUV automatisch comfortabel is, heeft de X4 M Competition een verrassing voor je. De M-ophanging is stug, en op Nederlandse klinkerwegen zul je elk voegje voelen. De sportstoelen voorin zijn elektrisch verstelbaar en bieden veel zijdelingse steun, maar ze zijn niet gemaakt voor mensen die graag als een zakenman achterover leunen.

De geluidsisolatie is redelijk, maar de banden en de wind ruisen meer dan in een gewone X4. Op de snelweg bij 130 km/u blijft het aangenaam stil, maar het motorgeluid is altijd aanwezig – gelukkig klinkt die zes-in-lijn goed, met een diepe grom die niet vervelend wordt. De achterbank is minder comfortabel dan de cijfers doen vermoeden: de daklijn zorgt voor minder hoofdruimte en de zitpositie is recht, maar voor twee volwassenen is het prima te doen.

Het interieur van de X4 M is degelijk, maar niet bijzonder. Je krijgt BMW's bekende opzet met een groot centraal scherm en een iDrive-bediening die nog steeds een fysieke controller heeft – dat is een pluspunt in een tijd waarin alles via touchscreen gaat. De materialen zijn goed, maar niet beter dan in een goed uitgeruste 3-serie. De M-specifieke details, zoals de rode startknop en de M-stoelen, zijn aanwezig, maar het geheel mist de speciale sfeer die je bij een auto van deze prijs zou verwachten.

Ergonomisch is het prima: alles zit waar je het verwacht, en de iDrive-controller is na jaren nog steeds een van de beste systemen om mee te werken. Maar er zijn ook quirks – zoals de M-knoppen op het stuur waarmee je je eigen rijmodi kunt instellen, maar die je moet programmeren via het infotainment. En de middenconsole heeft veel knoppen, maar sommige zijn klein en voelen goedkoop aan. Het is geen interieur dat je elke dag weer verrast – het is gewoon goed.

De X4 M is een SUV-coupé, en dat betekent compromissen. De kofferruimte bedraagt 524 liter – dat is beter dan 70% van de concurrentie, maar minder dan in een gewone X3. De achterklep is groot, maar de opening is kleiner door de aflopende daklijn, dus een kinderwagen of een grote koffer vraagt om gepuzzel. De achterbank is neerklapbaar, maar dan zit je met een oplopende laadvloer.

Instappen is makkelijk dankzij de hoge zit, maar de brede dorpels kunnen je broek vuil maken. Het zicht naar achteren is beperkt door de kleine achterruit en de brede C-stijlen – gelukkig zijn er parkeersensoren en een camera, maar je zult er toch op vertrouwen. In de stad is hij 1.928 mm breed, wat parkeren in een smalle garage of een parkeergarage uit de jaren '70 een sport maakt. Het is geen auto voor de stad, maar voor de lange afstand en de snelweg is hij ideaal.

BMW's iDrive-systeem is een van de beste in de industrie, en in de X4 M krijg je de nieuwste versie met een groot touchscreen en de controller. Het systeem reageert snel en de menu's zijn logisch opgebouwd, maar je moet even wennen aan de vele opties. Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard, maar draadloos werkt het niet altijd vlekkeloos – soms wil het verbinden even niet lukken.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid, maar niet altijd subtiel. De adaptieve cruisecontrol werkt goed op de snelweg, maar de rijbaanassistent kan soms te actief corrigeren – je moet hem vaak even uitschakelen. De head-up display is helder en toont precies de informatie die je nodig hebt, maar het is optioneel. Al met al is de technologie sterk, maar niet feilloos – en dat mag je verwachten voor dit prijskaartje.

Hier komt de rekening. Het officiële verbruik van 10,5 l/100 km is al niet mals, maar in de praktijk zul je met sportief rijden eerder 13-14 l/100 km zien. Met een CO2-uitstoot van 239 g/km valt deze auto in de hoogste belastingcategorieën – in Nederland betaal je flink wat wegenbelasting, en in België is de BPM ook pittig. De basisprijs ligt hoog, en de M Competition is nog duurder.

De onderhoudskosten zijn typisch BMW M: duur. De banden zijn breed en slijten snel, en de remmen zijn groot en duur om te vervangen. De motor is betrouwbaar als je hem goed onderhoudt, maar een defect aan de turbodruk of de M-ophanging kan duur uitvallen. Als je deze auto koopt, moet je niet alleen de aanschafprijs kunnen betalen, maar ook de lopende kosten. Het is een auto voor mensen die geld over hebben voor snelheid – en dat mag.