De Z4 LCI: BMW's eigenwijze roadster die niet meer mis wil doen

De gefacelifte Z4 (E89) is een studie in eigenwijsheid. Terwijl vrijwel iedere cabrioletfabrikant overstapte op een stoffen kap, bleef BMW vasthouden aan het stalen vouwdak. Dat maakt de Z4 visueel anders: strakke lijnen, een lange motorkap en een gedrongen achterzijde. Het is geen auto die je over het hoofd ziet, zeker niet in deze 35is-uitvoering met zijn scherpere bumpers en grotere luchtinlaten.

De proporties zijn klassiek roadster: laag, breed en met de wielen ver naar de hoeken. Met een lengte van 4,24 meter en een hoogte van slechts 1,29 meter zit je laag op de weg. Het is een auto die er duurder uitziet dan zijn prijs doet vermoeden, al heeft het design inmiddels wel zijn leeftijd. De LCI-update gooide de scherpe kantjes eraf, maar de basis is nog steeds die van een auto uit 2009. Toch weet de Z4 nog altijd de aandacht te trekken.

Op basis van de cijfers belooft de Z4 een echte rijdersauto te worden. Met een leeggewicht van 1.525 kilo is het geen lichtgewicht, maar de 340 pk en 500 Nm koppel van de 35is moeten daar ruimschoots genoeg tegenover staan. De achterwielaandrijving is een zegen voor wie van een klassieke roadster-ervaring houdt: de achterkant wil meewerken, niet tegenwerken.

De achtbak van de 35is is een ZF-eenheid die bekend staat om zijn snelle en soepele schakelgedrag. Verwacht geen dual-clutch-venijn, maar wel een bak die altijd de juiste versnelling lijkt te weten. De besturing is elektrisch, wat bij BMW uit deze periode niet altijd even communicatief was, maar de cijfers suggereren dat de balans tussen comfort en sportiviteit goed is. Het is geen scalpel zoals een Boxster, maar wel een auto die je met vertrouwen door de bochten jaagt.

De sDrive35is is het topmodel van de Z4-reeks, met een zescilinder-in-lijn die 340 pk levert. Dat is goed voor een 0-100-sprint van 4,8 seconden en een begrensde topsnelheid van 249 km/u. Daarmee zit je in het gezelschap van sportwagens die een stuk duurder zijn. De motor is een 3,0-liter met twee turbo's, een techniek die inmiddels is vervangen door modernere oplossingen, maar nog steeds zijn mannetje staat.

Interessant is dat de hele reeks, van de 156 pk sterke sDrive18i tot de 340 pk sterke 35is, gebruikmaakt van benzine. Er is geen diesel of hybride in het aanbod, wat de Z4 tot een pure keuze maakt. De viercilinder-versies zijn zuiniger met 6,8 l/100 km, maar missen het karakter van de zescilinder. De 35is verbruikt met 9,0 l/100 km aanzienlijk meer, maar levert daar wel een soundtrack voor terug die je met een viercilinder simpelweg niet krijgt.

Het stalen vouwdak is een zegen voor de comfortbeleving. Waar stoffen daken vaak fluiten en geluid doorlaten, is het in de Z4 met kap dicht opvallend stil. Dat maakt de auto verrassend geschikt voor lange ritten, zeker vergeleken met een traditionele roadster. De stoelen zijn stevig maar comfortabel, al is het instappen een sport op zich door de lage zit en hoge dorpels.

Met kap open is het een ander verhaal. De luchtwervelingen zijn bij hogere snelheden aanwezig, maar dat hoort bij het roadster-genre. De vering is aan de stevige kant, zeker in de 35is met zijn sportonderstel, maar niet oncomfortabel. Het is een auto die je dagelijks zou kunnen gebruiken, mits je de beperkte kofferruimte kunt accepteren. Op de snelweg ligt de Z4 stabiel en strak, al is het geen auto waarin je uren achter elkaar wilt zitten zonder pauze.

Stap je in, dan zie je een interieur dat typisch BMW is uit die periode. Het is degelijk, overzichtelijk en voorzien van materialen die tegen een stootje kunnen. Maar bijzonder is het niet. De middenconsole is logisch opgebouwd, met een groot scherm dat bovenop het dashboard is geplaatst. De knoppen voelen stevig aan en de bediening is intuïtief, al is het geen hoogstandje van design.

De Z4 is een tweezitter, dus er is geen achterbank om over te klagen. De opbergruimte is beperkt: er is een klein vakje tussen de stoelen en het dashboardkastje is aan de kleine kant. Het stuur voelt prettig aan in de hand en de stoelen bieden genoeg zijdelingse steun voor sportief rijden. Het is een interieur dat zijn leeftijd laat zien, maar dat is niet per se een probleem. Het is eerlijk en functioneel, zonder poespas.

Met een kofferruimte van 181 liter is de Z4 niet de meest praktische auto in zijn klasse. Dat is het minste punt van de auto: de kofferruimte is beter dan slechts 4% van de vergelijkbare auto's uit die periode. Een paar weekendtassen passen er wel in, maar een golfset of een grote koffer is een probleem. Het stalen dak vouwt netjes weg, maar dat gaat ten koste van de ruimte die je normaal gesproken in een cabriolet hebt.

Parkeren is dankzij de duidelijke proporties en goede zichtbaarheid prima te doen. De achteruitrijcamera was in deze periode een optie, maar de auto is kort genoeg om zonder te kunnen. Het instappen vergt wat souplesse, maar eenmaal gezeten heb je een prima zithouding. De dorpels zijn breed, dus je moet opletten dat je je broek niet vuil maakt bij het in- en uitstappen. Het is een typische roadster-eigenaardigheid waar je snel aan went.

Het iDrive-systeem van de Z4 LCI is een van de betere uit die periode. Het is niet zo revolutionair als het systeem in de huidige BMW's, maar het werkt logisch en reageert snel. De bediening via de draaiknop op de middenconsole is na een korte gewenning prima te doen, ook tijdens het rijden. Navigatie en mediafuncties zijn duidelijk vormgegeven, al is het scherm niet zo scherp als moderne systemen.

Op het gebied van rijhulpsystemen is de Z4 duidelijk een product van zijn tijd. Er is geen adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie zoals we die nu kennen, maar dat is niet erg. Dit is een auto die draait om het rijden zelf, niet om het ontzorgen van de bestuurder. De tractiecontrole en stabiliteitscontrole werken goed, maar kunnen ook worden uitgeschakeld voor wie het zonder hulp wil proberen. Het is een bewuste keuze die bij het karakter van de auto past.

De sDrive35is is geen zuinige auto. Met een officieel verbruik van 9,0 l/100 km en een CO2-uitstoot van 210 g/km zit je aan de hoge kant. Dat is beter dan slechts 19% van de vergelijkbare auto's uit die periode. In de praktijk zal je met sportief rijden al snel boven de 10 liter uitkomen. De kleinere viercilinder-versies zijn met 6,8 l/100 km een stuk zuiniger, maar missen het karakter van de zescilinder.

De wegenbelasting en bijtelling zijn door de hoge CO2-uitstoot fors, en ook de verzekering zal niet goedkoop zijn. Het onderhoud is typisch BMW: niet goedkoop, maar wel voorspelbaar als je de auto goed bijhoudt. De Z4 is geen auto voor wie op de centen hoeft te letten, maar wie de kosten accepteert, krijgt daar wel een auto met een hoog fun-gehalte voor terug. De prijs van de 35is is inmiddels gedaald tot een niveau waarop je er een interessante tweedehands sportwagen aan hebt.