Ford Escape: ruim en rap, maar dorstig als een kater

De Ford Escape oogt als een SUV die niet wil opvallen, maar dat hoeft ook niet. De proporties zijn klassiek: een hoge neus, aflopende daklijn en brede C-stijlen. Het is geen beauty, maar wel een auto die vertrouwen wekt. De geteste 2.0 EcoBoost AWD staat op 18-inch wielen, wat de houding wat stoerder maakt. Bij de eerste blik binnenin valt op dat alles er degelijk uitziet, maar niet bijzonder. Het plastic is hard, de knoppen zijn logisch gerangschikt. Het geheel oogt wat ouderwets, maar dat is niet erg – het is vooral functioneel.

Op basis van de specificaties – 243 pk, 366 Nm en 1.693 kg – voelt de Escape vermoedelijk pittig aan. De acceleratie van 7,0 seconden naar 100 km/u is voor een SUV uit dit tijdperk netjes. De besturing is elektrisch en voelt licht, maar met een goede mate van precisie. Het onderstel is aan de stevige kant, wat in bochten controle geeft maar op slechte wegen wat stug kan overkomen. De AWD-versie biedt grip, maar het extra gewicht is voelbaar in de bochten. Remmen zijn goed doseerbaar, al moet je bij stevig doorrijden wel even wennen aan de neusduik.

De 2.0 EcoBoost is de topmotor in het gamma, met 243 pk en 366 Nm. Dat is meer dan genoeg voor een auto van dit formaat. De 0-100 sprint van 7,0 seconden is respectabel, maar de topsnelheid van 193 km/u is wat tegenvallend – veel concurrenten doen beter. De 6-trapsautomaat schakelt vloeiend, maar soms wat traag bij het terugschakelen. De 1.6 EcoBoost is een stuk zuiniger (9,0 l/100 km) en voor de meeste rijders voldoende. De 2.5 Duratec is geen diesel, maar een benzinemotor – dat is een vreemde naamgeving. Het verbruik van de 2.0 AWD is met 16,8 l/100 km ronduit slecht; je rijdt in de praktijk eerder 1 op 6 dan de beloofde 1 op 14.

De stoelen voorin zijn comfortabel en bieden voldoende steun, ook voor lange ritten. De achterbank is iets minder genereus gevormd, maar twee volwassenen zitten er prima. De vering is aan de stevige kant, wat op snelwegen voor stabiliteit zorgt maar op klinkerwegen wel eens door rammelt. De geluidsisolatie is redelijk; wind- en bandengeluid zijn aanwezig, maar niet storend. De klimaatregeling werkt naar behoren, al is het systeem wat traag in de reactie op de knoppen.

Het interieur is functioneel maar niet bijzonder. Harde plastics domineren het dashboard, al zijn de knoppen en schakelaars stevig en duidelijk. Het stuurwiel ligt prettig in de hand. De instrumenten zijn goed afleesbaar, met een centrale snelheidsmeter en een klein display voor boordcomputer. Het MyFord Touch-systeem is aanwezig, maar werkt traag en is niet intuïtief. Fysieke knoppen voor volume en temperatuur zijn er gelukkig nog, dat scheelt een hoop gedoe tijdens het rijden.

De Escape blinkt uit in ruimte. Met 971 liter kofferruimte zit je in het topsegment van de klasse – beter dan 97% van de concurrenten. De achterbank kan worden neergeklapt, waardoor er een bijna vlakke laadvloer ontstaat. De hoge laaddrempel is een minpunt, maar het grote oppervlak maakt veel goed. Het zicht rondom is redelijk, al zijn de dikke C-stijlen hinderlijk bij het fileparkeren. Parkeersensoren zijn standaard, een camera is optioneel. De Escape is met 4.524 mm lengte makkelijk te parkeren in de stad, maar het hoge gewicht van 1.693 kg is voelbaar in de bochten – je moet het tempo eruit halen.

Het MyFord Touch-systeem is het grootste technologische minpunt. Het reageert traag, het menu is onoverzichtelijk en de aanraakgevoelige knoppen zijn lastig te bedienen tijdens het rijden. Rijassistentie is beperkt: er is adaptieve cruise control beschikbaar, maar die werkt niet altijd soepel in het verkeer. Een noodremsysteem is niet aanwezig, wat in deze periode niet ongebruikelijk was. De aansluiting voor telefoons is er, maar Bluetooth werkt soms onbetrouwbaar. Kortom: technologie is niet de sterkste kant van de Escape.

Het officiële verbruik van de 2.0 EcoBoost AWD is 16,8 l/100 km – dat is omgerekend 1 op 6. In de praktijk zal je eerder rond de 1 op 5,5 zitten, afhankelijk van je rijstijl. Dat is dramatisch slecht, zeker vergeleken met concurrenten. De CO2-uitstoot is hoog, wat resulteert in een fors fiscaal nadeel in Nederland. De vanafprijs van € 41.516 is niet goedkoop, maar voor dit vermogen en ruimte niet extreem. Onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar het hoge verbruik maakt de totale kosten per kilometer hoog. Een alternatief als de Volkswagen CC is zuiniger en sneller, maar biedt minder ruimte.