Ford Kuga: de vergeten alleskunner met een kofferbak als vrachtruim

De Kuga uit 2012-2016 oogt als een typische Ford van dat tijdperk: een kin die naar voren steekt, een hoge taille en een daklijn die doet alsof hij sportief is. Hij is niet lelijk, maar ook niet memorabel. De verhoudingen kloppen, en met 4.524 mm lengte staat hij stevig op de weg. Het is een auto die je pas opmerkt als je hem nodig hebt, niet omdat hij je bij het voorbijrijden bij de keel grijpt.

Stap je in, dan valt het hoge zitpunt op – typisch SUV. Het dashboard is overzichtelijk, met een grote centrale scherm (als je het optionele pakket hebt) en veel fysieke knoppen. De afwerking is degelijk, maar het harde plastic op de deuren verraadt de leeftijd. Het is geen feest, maar het voelt ook niet aan als een straf.

Op basis van de specificaties – 182 pk, 240 Nm en 1.586 kg – verwacht ik een vlot, maar niet opwindend rijgedrag. De 0-100 in 9,7 seconden is alleszins acceptabel voor een gezinsauto, maar de topsnelheid van 182 km/u ligt lager dan veel concurrenten. De besturing van Ford is doorgaans scherp, en de Kuga heeft een onafhankelijke achterwielophanging, wat in deze klasse niet vanzelfsprekend is. Hij zal vermoedelijk stabiel aanvoelen, maar met een leeggewicht dat 38% van de concurrentie overtreft, is het geen lichtgewicht.

De 6-traps automaat in de geteste versie is waarschijnlijk vloeiend, maar niet razendsnel. Op de snelweg zal de motor bij 130 km/u rond de 2.500 toeren draaien, wat het verbruik niet ten goede komt. In de stad is de Kuga wendbaar genoeg, maar het hoge gewicht en de vierwielaandrijving vragen om een rustige rechtervoet. Remmen doen ze doorgaans prima, maar de Kuga is geen auto die je uitdaagt om bochtig asfalt te zoeken.

De 1.5 EcoBoost is een viercilinder turbobenzine met 182 pk en 240 Nm. Die koppel ligt laag in het toerenbereik, dus hij trekt vermoedelijk goed op uit lage toeren, maar bovenin wordt hij schor. De automaat doet zijn werk, maar de combinatie met vierwielaandrijving kost energie: 7,7 l/100 km is fors, en met 179 g/km CO2 betaal je in Nederland flink bijtelling (als je hem zakelijk rijdt).

Interessanter zijn de diesels. De 2.0 TDCi met 140 pk en voorwielaandrijving haalt 5,3 l/100 km – een verschil van 2,4 liter per 100 km met de benzine. De 163 pk-versie is vlotter, maar alleen met AWD en automaat, wat het verbruik naar 6,2 l duwt. Voor wie veel kilometers maakt, is de 120 pk FWD-diesel met 4,7 l/100 km een absolute topper in deze klasse, maar 120 pk in een SUV van bijna 1,5 ton is aan de trage kant.

De stoelen van Ford zijn doorgaans goed – stevig maar niet hard, met voldoende zijdelingse steun. De Kuga heeft een redelijk lange wielbasis, dus op de achterbank is er ruimte voor twee volwassenen. De vering is waarschijnlijk aan de stevige kant, want Ford zet in op rijgedrag, maar dat gaat vaak ten koste van comfort op slechte wegen. Geluidsisolatie is niet het sterkste punt: wind- en bandengeluid zullen bij snelwegvaart duidelijk aanwezig zijn.

Voor lange ritten is de Kuga comfortabel genoeg, maar niet uitzonderlijk. De stoelen zijn verstelbaar en de rijpositie is goed, maar de motor is bij acceleratie duidelijk hoorbaar. De automaat schakelt vloeiend, maar bij het inhalen moet je het gaspedaal flink intrappen om de bak te laten terugschakelen. Het is een auto die je vermoeid achterlaat na 800 kilometer, maar niet kapot.

Het interieur is een mix van degelijkheid en verouderde techniek. Het dashboard is logisch ingedeeld, met een grote toerenteller en snelheidsmeter die goed afleesbaar zijn. De materialen zijn oké voor het segment, maar er ligt veel hard plastic op de deuren en het onderste deel van het dashboard. De knoppen van de climate control zijn groot en duidelijk, maar het centrale scherm (indien aanwezig) heeft lage resolutie en trage reacties.

Een opvallend detail is de grote middenconsole die hoog doorloopt – dat geeft een besloten gevoel, maar het neemt wel ruimte in. De bekerhouders zijn diep, en er is een handig vakje onder de armsteun voor telefoon en portemonnee. De afwerking is redelijk, maar er zijn geen premium accenten. Dit is een auto die gemaakt is om te gebruiken, niet om te showen.

Hier scoort de Kuga zijn grootste punten. Het koffervolume van 971 liter is fenomenaal – beter dan 97% van de concurrentie uit die periode. Dat betekent dat je een dubbele buggy, vier koffers en nog wat boodschappen kwijt kunt zonder de achterbank te hoeven neerklappen. De achterbank ligt plat en vormt een bijna vlakke laadvloer, ideaal voor een fiets of een grote meubeldoos.

De achterbank is verschuifbaar en de rugleuning is in delen neerklapbaar. Het instappen is makkelijk dankzij de hoge daklijn, en de achterdeuren openen wijd. Het zicht rondom is goed, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achter je – parkeersensoren zijn bijna noodzakelijk. Met een lengte van 4.524 mm is hij niet te groot voor de stad, maar de draaicirkel is aan de ruime kant.

De Kuga uit deze periode heeft Ford's SYNC-systeem, dat inmiddels hopeloos verouderd is. De reacties zijn traag, de navigatie is onnauwkeurig en de Bluetooth-koppeling is soms een uitdaging. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto – dat kwam pas later. Het systeem werkt, maar frustreert op den duur. De rijassistentie is beperkt tot de basis: ABS, ESP, en optioneel een dodehoekwaarschuwing en een parkeersysteem dat zelf stuurt.

Wat wel aardig is, is dat Ford de auto voorzag van een actieve snelheidsbegrenzer en een vermoeidheidsdetectie, al werkt die laatste vooral op basis van stuurinput en is hij niet altijd accuraat. De camera's en sensoren zijn niet meer van deze tijd, maar voor een tweedehands auto uit 2012-2016 is het acceptabel. Zolang je niet te veel verwacht van de infotainment, kom je er wel mee weg.

De geteste 1.5 EcoBoost AWD verbruikt 7,7 l/100 km – dat is 48% slechter dan het gemiddelde van de concurrentie. Met een benzineprijs van rond de 2 euro per liter kost dat zo'n 15,40 euro per 100 km. De CO2-uitstoot van 179 g/km betekent in Nederland een flinke bijtelling als je hem zakelijk rijdt, en de wegenbelasting is hoog vanwege het gewicht.

De diesels zijn zuiniger, maar de 2.0 TDCi heeft een roetfilter dat verstopt kan raken als je vooral korte stukken rijdt. De prijs van € 35.965 voor een nieuwe uitvoering is aan de hoge kant, maar tweedehands zijn ze fors goedkoper. Let op onderhoudskosten: Ford-dealers zijn niet goedkoop, en de EcoBoost-motoren hebben een bekend probleem met de distributieriem die in de olie loopt – die moet op tijd vervangen worden, anders kost het je een motor.