Maserati GranTurismo Trofeo: Italiaanse droom met een V6 die alles zegt

De Maserati GranTurismo Trofeo is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met zijn 4.966 mm lengte en 1.956 mm breedte is hij fors, maar de lijnen zijn zo strak dat hij eerder gespierd dan log oogt. De lage daklijn (1.354 mm) en de brede wielkasten geven hem een agressieve houding, maar dan wel eentje met Italiaanse elegantie. De voorkant is typisch Maserati, met die grote grille en de drietand die trots in het midden staat.

Deze Trofeo is geen subtiele verschijning. De koolstofvezel details, de grote velgen en de vier uitlaatpijpen schreeuwen het uit: dit is de sportieve topversie. En dat is precies wat je wilt als je 558 pk onder de motorkap hebt. Het is een auto die je uitnodigt om hem te bewonderen, maar ook om hem te rijden. De eerste indruk is overweldigend, maar wel op een goede manier.

Stap je in, dan valt de hoge middenconsole op en de kuipstoelen die je stevig vasthouden. Het interieur is een mix van leer, alcantara en koolstofvezel, en het ruikt zoals een Italiaanse auto hoort te ruiken: naar leer en passie. Het is niet zo klinisch als in een Duitse auto, en dat is juist de charme.

Op basis van de specificaties — 558 pk, 650 Nm, achterwielaandrijving en een gewicht van 1.795 kg — mag je verwachten dat deze GranTurismo een echte gran turismo is, geen circuitmonster. De cijfers suggereren dat hij vooral is afgestemd op comfort en lange afstanden, met een onderstel dat vergevingsgezind is en niet te stug. Het gewicht zal je voelen in scherpe bochten, maar dat hoort bij een GT.

De besturing is waarschijnlijk licht en communicatief, zoals je van een Maserati mag verwachten. De 8-traps automaat zal soepel schakelen, maar ook snel reageren als je het vraagt. In de stad is hij met zijn 1.956 mm breedte niet ideaal, maar op de snelweg voelt hij zich thuis. De remmen zijn krachtig genoeg om de 1.795 kg tot stilstand te brengen, al zal dat na een paar ronden op het circuit wel minder worden.

Het is jammer dat we geen testrit hebben kunnen maken, maar op basis van de cijfers en de reputatie van Maserati op het gebied van rijplezier, durf ik te stellen dat dit een auto is die je laat glimlachen. Het is geen Porsche 911 die je uitdaagt, maar een auto die je beloont met een vloeiende, ontspannen rit, ook al zit er een raket onder de kap.

De Trofeo wordt aangedreven door een 3.0-liter V6 met 558 pk en 650 Nm. Dat is een Nettuno-motor, die technisch is afgeleid van de V6 in de MC20, maar dan met een iets andere afstelling. In deze auto is hij gekoppeld aan een 8-traps automaat en uitsluitend achterwielaandrijving. Dat is een bewuste keuze: het houdt het gewicht laag en zorgt voor een pure rijervaring.

Met 558 pk en 650 Nm doet hij 0-100 km/u in 3,5 seconden en haalt hij een topsnelheid van 320 km/u. Dat zijn cijfers die je vroeger alleen in hypercars zag, maar nu in een vierzitter. Op papier is hij sneller dan 92% van de vergelijkbare auto's uit dezelfde periode, en dat is te merken. Het vermogen is ruim voldoende om elke inhaalactie tot een formaliteit te maken.

De V6 heeft een karakteristiek geluid dat je niet snel vergeet. Het is geen V8, maar met die 650 Nm en de juiste uitlaatkleppen klinkt hij agressief en rauw. Het is een motor die je wilt laten brullen, gewoon om het geluid. Qua prestaties is hij een van de snelste in zijn klasse, maar het is vooral het karakter dat hem bijzonder maakt.

De GranTurismo is ontworpen als een echte GT, en dat betekent dat comfort voorop staat. De stoelen zijn groot, dik en elektrisch verstelbaar, en ze bieden voldoende zijdelingse steun voor sportief rijden, maar ook genoeg zachtheid voor een lange rit. De verwarming en ventilatie zijn standaard, en dat is prettig.

De vering is afgestemd op comfort, met adaptieve dempers die je kunt aanpassen via de rijmodi. In de comfortabelste stand zal hij oneffenheden aardig absorberen, al moet je niet verwachten dat hij zo zacht is als een luxe sedan. Het is een sportieve GT, dus je voelt de weg, maar niet op een storende manier.

Geluidsisolatie is een punt van aandacht: Maserati's staan erom bekend dat ze het motorgeluid graag laten horen, en dat is hier niet anders. Op de snelweg zul je de V6 horen, maar dat is eerder een pluspunt dan een minpunt. Het is geen auto voor wie absolute stilte wil, maar wel voor wie van een soundtrack houdt.

Het interieur van de GranTurismo is een feest voor de zintuigen. Het leer is zacht, de alcantara is overal, en de koolstofvezel accenten geven het een sportief tintje. De afwerking is over het algemeen goed, maar er zitten hier en daar wat plastic onderdelen die niet passen bij de prijs. Het is geen Mercedes-kwaliteit, maar het heeft wel karakter.

De ergonomie is goed: de stoelen zijn laag verstelbaar, het stuur is groot en het instrumentarium is digitaal maar duidelijk. Het infotainment is een 12,3-inch touchscreen dat draait op een systeem dat niet meer het nieuwste is, maar het werkt wel. Er zijn nog fysieke knoppen voor de klimaatregeling, en dat is een pluspunt in deze digitale tijden.

Het is jammer dat er geen head-up display is en dat de bediening van sommige functies via het touchscreen moet, wat afleidt tijdens het rijden. Maar over het algemeen is het interieur een prettige plek om te vertoeven, en het voelt speciaal. Het is niet perfect, maar het is wel Italiaans.

De GranTurismo is een 2+2, dus de achterbank is vooral geschikt voor kinderen of voor korte ritten. De hoofdruimte is beperkt door de aflopende daklijn, en de beenruimte is ook niet ruim. Het is geen auto voor vier volwassenen, maar voor twee volwassenen en twee kinderen is het prima.

De kofferbak heeft een inhoud van 309 liter, wat beter is dan 11% van vergelijkbare auto's. Dat betekent dat je niet veel bagage mee kunt nemen. Een weekendtas voor twee personen past wel, maar een grote koffer wordt lastig. De achterbank kan wel neergeklapt worden, maar dan verlies je de zitplaatsen.

Inparkeren is een uitdaging met deze afmetingen, maar de parkeersensoren en camera helpen. Het zicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen, maar dat is normaal voor een GT. De deuren zijn groot en het instappen is laag, maar dat hoort bij het karakter.

De GranTurismo is uitgerust met een 12,3-inch infotainmentscherm en een digitaal instrumentenpaneel. Het systeem is niet het nieuwste van Maserati, maar het werkt vlot en is redelijk intuïtief. Er is ondersteuning voor Apple CarPlay en Android Auto, en er is een premium audiosysteem van Sonus Faber.

De rijassistentie is compleet, met adaptieve cruisecontrol, lane keeping assist en dodehoekdetectie. Het werkt allemaal naar behoren, maar het is niet zo geavanceerd als in een Mercedes of Tesla. Maserati heeft niet de focus op technologie die andere merken hebben, maar dat is niet erg als je weet waarom je deze auto koopt.

Een van de quirks is dat de rijmodi worden ingesteld via een knop op het stuur, en dat er een aparte knop is voor de tractiecontrole. Het is even wennen, maar het geeft je het gevoel dat je in een echte sportauto zit. De technologie is niet het belangrijkste verkoopargument, maar het is voldoende om te overleven in deze klasse.

Het officiële verbruik van de GranTurismo Trofeo is niet gemeld in de specificaties, maar met een V6 van 3,0 liter en 558 pk mag je rekenen op een dorstige auto. In de praktijk zul je al snel boven de 1 op 5 uitkomen als je het geluid wilt horen. De CO2-uitstoot is ook niet gemeld, maar die zal hoog zijn, wat resulteert in een dure wegenbelasting.

De prijs van de GranTurismo Trofeo is niet gemeld, maar gezien de concurrentie (Aston Martin DBX, Mercedes EQS) zit hij in het hogere segment. Je betaalt niet alleen voor de prestaties, maar ook voor het merk en het design. De afschrijving kan fors zijn, maar Maserati's hebben een trouwe aanhang die de waarde redelijk stabiel houdt.

Onderhoudskosten zijn typisch voor een Italiaanse sportwagen: hoog. De banden zijn groot en duur, en de motor heeft specialistische zorg nodig. Een garantie is standaard, maar daarna moet je diep in de buidel tasten. Het is geen auto voor de budgetbewuste rijder, maar dat wist je waarschijnlijk al.