Maserati Quattroporte VI: Italiaanse limousine met een V8 die de cijfers logenstraft

De Quattroporte VI is geen auto die je over het hoofd ziet. Met 5,26 meter lengte en een brede, lage neus heeft hij de uitstraling van een gestrekte sportwagen. De verhoudingen kloppen: lange motorkap, ver naar achteren geplaatste cabine en een korte, aflopende staart. Het is een van de weinige limousines die er zelfs stilstaand snel uitziet.

Het interieur maakt op het eerste gezicht indruk met veel leer en hout, maar bij nadere beschouwing vallen de harde plastics onderin en de wat rommelige knoppenindeling op. Het is een gemengd gevoel: de buitenkant belooft een exoot, de binnenkant is vooral een doorsnee luxeauto met een Italiaanse twist.

Op papier is 1.900 kilo veel, maar de specificaties suggereren dat Maserati het kunstje heeft geflikt: de ophanging is afgestemd op comfort, maar het onderstel communiceert meer dan je van een auto in dit segment zou verwachten. De besturing is niet zo scherp als in een sportwagen, maar wel direct en met een prettig gewicht. In bochten voelt de auto kleiner dan hij is, al blijft het een grote auto.

De remmen zijn krachtig, met 530 pk moet dat ook wel. Het ESP grijpt laat in, wat ervaren bestuurders zal aanspreken, maar minder geoefende rijders moeten oppassen. Op de snelweg is hij stabiel en stil, maar in de stad merk je de afmetingen en het beperkte zicht naar achteren.

De 3.8 V8 is het kloppend hart van deze Quattroporte. Met 530 pk en 710 Nm koppel is hij goed voor een 0-100 sprint van 4,7 seconden en een topsnelheid van 307 km/u. Dat zijn cijfers die beter zijn dan 89% respectievelijk 96% van de concurrentie uit die periode. De motor klinkt als een Italiaanse opera, met een rauw randje dat je niet hoort bij de Duitse V8's.

De 8-traps automaat schakelt snel en soepel, maar in de sportstand reageert hij soms wat bruusk. De V6-benzine met 409 pk is een prima alternatief, maar mist het karakter van de V8. De diesel met 275 pk is vooral een keuze voor de zakelijke rijder, maar dan verlies je de ziel van de auto. De V8 is de enige reden om voor deze auto te kiezen.

De stoelen zijn groot en comfortabel, met voldoende verstelmogelijkheden. De vering is in de comfortmodus verrassend vergevingsgezind voor een auto met dit vermogen, maar op slecht wegdek komen er toch wat trillingen door. De geluidsisolatie is redelijk, maar de V8 laat bij acceleratie bewust wat meer geluid door dan in een S-Klasse.

Voor lange ritten is dit een uitstekende auto, mits je niet achterin zit. De achterbank is minder ruim dan je zou verwachten van een auto van dit formaat, en de zitpositie is wat hoog. In de stad is de auto door zijn afmetingen minder prettig, maar dat is inherent aan dit segment.

Het interieur is een mengelmoes van stijlen. De middenconsole is overzichtelijk, maar de vele knoppen voor de infotainment en klimaatregeling ogen gedateerd. Het leer is van goede kwaliteit en het hout voelt echt aan, maar de afwerking is niet op het niveau van een Duitse concurrent. Zo zitten er hier en daar oneffenheden in de panelen.

Het instrumentenpaneel is duidelijk afleesbaar en het stuurwiel heeft een prettige dikte. De stoelen bieden goede steun, maar de elektrische verstelbediening werkt traag. Het is een interieur dat vooral charme heeft door zijn eigenzinnigheid, niet door zijn perfectie.

Met 530 liter kofferruimte scoort de Quattroporte beter dan 76% van de concurrentie. Dat is netjes voor een sportieve limousine. De achterbank is echter minder royaal dan je zou hopen: drie volwassenen zitten krap, en de middelste zitplaats is vooral een noodoplossing.

Het instappen is door de lage daklijn wat lastig, en het zicht naar achteren is beperkt door de hoge schouderlijn. Parkeersensoren en een achteruitrijcamera zijn standaard, maar het blijft een grote auto om te manoeuvreren. In de stad is dit geen pretje, maar op de snelweg is hij op zijn plek.

Het infotainmentsysteem is gebaseerd op een verouderd systeem dat ook in andere Fiat-Chrysler-modellen zat. Het werkt traag en de grafische vormgeving is niet meer van deze tijd. Er is navigatie, bluetooth en een goed klinkend audiosysteem, maar het geheel voelt niet premium aan.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot de basics: adaptieve cruisecontrol, lane departure warning en dodehoekdetectie. Ze werken naar behoren, maar zijn niet zo geavanceerd als in een Mercedes of BMW uit dezelfde periode. Voor een auto uit 2013 is dit acceptabel, maar het is niet het niveau dat je van een topmodel verwacht.

Het officiële verbruik van 11,8 l/100 km is al hoog, maar in de praktijk zul je al snel boven de 13 liter uitkomen. Met 274 g/km CO2 zit je in de hoogste belastingcategorie. Dit is geen auto voor de zuinige rijder; het is een auto voor wie de kosten voor lief neemt.

De prijs van een gebruikte Quattroporte VI is inmiddels gedaald tot interessante niveaus, maar de onderhoudskosten zijn dat niet. Een grote beurt bij een dealer is prijzig, en banden voor 530 pk zijn niet goedkoop. De betrouwbaarheid is niet het beste punt van Maserati; er zijn genoeg verhalen over elektronische problemen. Maar als je een exemplaar met een goede historie vindt, kan het een betaalbare droom zijn.