Mazda CX-3: lichtgewicht met een glimlach, maar wel met compromissen

De CX-3 is geen auto die je over het hoofd ziet, maar ook niet eentje waar je van schrikt. Zijn proporties zijn typisch crossover: hoog genoeg om er stoer uit te zien, maar laag genoeg om niet op een verhoogde koelkast te lijken. De neus is lang en de daklijn loopt achteraan vlot af, waardoor hij een bijna coupéachtige houding heeft. Het is een design dat nu, jaren na de introductie, nog steeds fris oogt — en dat is niet voor elke auto in dit segment weggelegd.

Het interieur maakt op het eerste gezicht een verzorgde indruk. Mazda heeft nooit meegedaan aan de wedstrijd 'wie heeft de meeste schermen', en dat is hier te zien. Je stapt in een cockpit die om de bestuurder is gebouwd, met een klassieke indeling en materialen die er steviger uitzien dan de prijs doet vermoeden. Toch is het meteen duidelijk: dit is een auto uit 2015, opgewaardeerd maar niet fundamenteel vernieuwd. Dat is geen ramp, maar je moet niet verwachten dat je in een gloednieuw ontwerp stapt.

De cijfers vertellen een duidelijk verhaal: met 1.230 kilo is de CX-3 een van de lichtste auto's in zijn klasse — beter dan 87 procent van de concurrentie. Dat gewicht is de geheime saus. Een 150 pk sterke motor hoeft hier minder te slepen, waardoor de auto levendiger aanvoelt dan de acceleratietijd van 9,0 seconden doet vermoeden. Het stuur is lekker direct, Mazda's engineers hebben altijd al geweten hoe een vooras moet reageren, en de ophanging is aan de stevige kant. In bochten blijft de carrosserie keurig vlak en dat geeft vertrouwen.

Op de snelweg is de CX-3 rustiger dan je van een kleine crossover zou verwachten, maar hij is niet stil. De 192 km/u topsnelheid is ruim voldoende, maar bij hogere snelheden hoor je de wind duidelijk om de spiegels spelen. In de stad is hij wendbaar dankzij zijn compacte afmetingen, al is het zicht naar achteren niet geweldig door die dikke C-stijlen. Het is een auto die je uitnodigt om wat meer te rijden, gewoon omdat het zo lekker gaat. Maar wie puur comfort zoekt, moet misschien elders kijken.

Er is maar één motor: de 2.0-liter SkyActiv-G met 150 pk. Dat klinkt als een beperking, maar in dit segment is het eigenlijk een zegen. Mazda heeft nooit de turbo-economie omarmd en blijft zweren bij atmosferische motoren. Dat betekent een lineaire vermogensopbouw, een mooie klank en een gasrespons die je bij veel concurrenten vergeefs zoekt. De handgeschakelde zesversnellingsbak is een pareltje: kort, precies en met een prettige weerstand. Schakelen is een plezier, geen karwei.

Met een 0-100-tijd van 9,0 seconden is de CX-3 geen sportwagen, maar hij voelt sneller aan dan het cijfer suggereert. De motor moet wel hoog in toeren worden gedraaid om er het maximale uit te halen, en dan wordt het verbruik minder fraai. Het is een motor die je beloont als je hem uitdaagt, maar die ook prima rustig mee kan. Wie een automaat wil, moet elders kijken — Mazda biedt die wel, maar dan moet je het doen met minder overbrengingen en een flink hogere prijs. De handbak is de beste keuze voor wie van rijden houdt.

De stoelen voorin zijn verrassend goed. Ze bieden voldoende zijdelingse steun, zijn niet te zacht en niet te hard, en je kunt er uren in zitten zonder klachten. De vering is aan de strakke kant, wat sportieve rijders zal aanspreken, maar wie over slecht wegdek rijdt, voelt elke oneffenheid. Op de snelweg is de CX-3 stabiel, maar de geluidsisolatie is niet de beste in zijn klasse. Windgeruis is duidelijk aanwezig vanaf zo'n 120 km/u, en ook de banden laten zich horen op grof asfalt.

De achterbank is een stuk minder comfortabel. De zit is rechtop, de beenruimte is krap en de deuropening is smal. Kinderen zullen er geen problemen mee hebben, maar volwassenen op een lange rit zullen zich afvragen waarom ze niet voorin zitten. Kortom: de CX-3 is een auto voor twee volwassenen en hooguit twee kinderen die niet te lang hoeven te zitten. Voor wie regelmatig passagiers vervoert, is een Škoda Kushaq of VW T-Cross een betere keuze.

Het interieur van de CX-3 is een plek waar je je snel thuis voelt. De materialen zijn degelijk, de afwerking is netjes en de knopjes voelen stevig aan. Mazda heeft bewust gekozen voor een minimalistisch design, zonder al te veel opsmuk. Het 7-inch infotainmentscherm is niet groot, maar het werkt prima met de draaiknop op de middenconsole. Die knop is een zegen voor wie niet van vingervegen op het scherm houdt — je kunt alles bedienen zonder je ogen van de weg te halen.

Er zijn wel wat eigenaardigheden. De airconditioning heeft nog echte draaiknoppen, wat ik toejuich, maar de ventilatieroosters zijn zo hoog geplaatst dat ze bijna tegen de voorruit zitten. Dat is een typisch Mazda-detail uit die tijd. De opbergruimte is beperkt: er is geen centrale armsteun met een groot vak, alleen een klein bakje voor de versnellingspook. Het interieur is dus functioneel, maar niet bijzonder praktisch. Toch straalt het meer kwaliteit uit dan je in dit segment gewend bent, zeker vergeleken met de harde plastics van sommige concurrenten.

De kofferbak van 351 liter is teleurstellend voor een auto die zich crossover noemt. Hij is kleiner dan die van de meeste B-segment hatchbacks en biedt minder ruimte dan 80 procent van de concurrentie. De laaddrempel is hoog en de opening is niet breed, wat het inladen van zware spullen lastig maakt. Met de achterbank neergeklapt krijg je meer ruimte, maar de vloer is niet helemaal vlak. Voor een weekendje weg met z'n tweeën is het prima, maar voor een gezin met kinderwagen wordt het krap.

Instappen voorin gaat makkelijk, maar achterin moet je bukken. De deuren zijn niet enorm en de daklijn loopt naar achteren af, waardoor je hoofd bij het instappen tegen de rand stoot als je niet oppast. Het zicht naar voren en opzij is goed, maar naar achteren is het beperkt door de dikke C-stijlen en de kleine achterruit. Parkeren is daardoor meer een kwestie van gevoel dan van zicht. Parkeersensoren zijn er wel, maar een achteruitrijcamera is niet standaard op alle uitvoeringen. De CX-3 is dus niet de meest praktische keuze in dit segment.

Mazda's infotainment is niet het nieuwste, maar het werkt. Het systeem reageert vlot, de menustructuur is logisch en de bediening via de draaiknop is intuïtief. Apple CarPlay en Android Auto zijn beschikbaar, al moet je soms een update laten uitvoeren als je auto van vóór 2018 is. De rijassistentie is aanwezig maar niet opdringerig: adaptieve cruisecontrol werkt zoals het hoort, en de noodremassistent is er zonder dat hij elke keer onterecht ingrijpt. Mazda's filosofie is duidelijk: technologie moet de bestuurder ondersteunen, niet overnemen.

Wat minder is, is het ontbreken van een head-updisplay op de basisuitvoeringen. Die is er wel op duurdere versies, maar dan moet je dieper in de buidel tasten. Ook het feit dat de CX-3 geen digitale instrumenten heeft, voelt gedateerd aan in een tijd waarin zelfs de goedkoopste concurrenten er een hebben. Maar goed, sommige mensen vinden een analoge snelheidsmeter juist prettig. Het belangrijkste is dat de basis goed is: de knoppen zitten op logische plekken, de menu's zijn overzichtelijk en de systemen doen wat ze moeten doen.

Mazda geeft geen officieel verbruik op in de specificaties, maar op basis van de motor en het gewicht kun je een reëel gemiddelde van rond de 1 op 14 tot 1 op 15 verwachten. Dat is niet uitzonderlijk, maar ook niet slecht voor een atmosferische 2.0-liter. Wie veel snelweg rijdt, zal het verbruik zien oplopen, vooral als je de motor hoog in toeren houdt. De CO2-uitstoot is evenmin gespecificeerd, maar het is duidelijk dat deze auto niet is gemaakt om de zuinigste te zijn in zijn klasse.

De prijs van de CX-3 ligt in lijn met concurrenten als de VW T-Cross en Škoda Kushaq, maar die bieden meer ruimte voor hetzelfde geld. Mazda's hebben wel een goede reputatie op het gebied van betrouwbaarheid, en het onderhoud is over het algemeen niet duurder dan gemiddeld. De banden zijn in standaardmaten, dus die kosten geen fortuin. Maar let op: de CX-3 is al een tijdje op de markt, dus je kunt beter een goed onderhouden exemplaar kopen dan een die net de 100.000 kilometer heeft bereikt zonder onderhoud. Al met al is de prijs-kwaliteitverhouding redelijk, maar niet overtuigend beter dan die van de concurrentie.