Mazda MX-5 ND: nog steeds de lichtste weg naar rijplezier

De Mazda MX-5 ND is een studie in proporties. Met 3.914 mm lengte en 1.224 mm hoogte lijkt hij meer op een speelgoedauto dan op een serieuze sportwagen, maar dat is precies de charme. De korte overhangen en het ronde, vriendelijke gezicht verraden dat dit geen agressieve machine is, maar een auto die je wilt uitnodigen voor een ritje. De lijnen zijn strak en zonder overbodige franje – typisch Mazda, eigenlijk.

Stap je in, dan valt de lage zit op. Je zit dicht op het asfalt, met je benen bijna gestrekt naar de pedalen. Dat is wennen, maar het geeft direct een gevoel van verbondenheid met de weg. Het interieur is sober en functioneel, met weinig opsmuk. Het is duidelijk dat Mazda het budget in het rijwielgedeelte heeft gestoken, niet in chique materialen. Maar dat vergeef je deze auto snel, want de belofte van rijplezier is overal voelbaar.

Op basis van de cijfers – 160 pk, 200 Nm en 1.075 kg – mag je verwachten dat de MX-5 levendig aanvoelt, maar niet overdreven snel. De acceleratie van 7,3 seconden naar 100 km/u is respectabel, maar het echte verhaal zit in de interactie. De handgeschakelde zesbak staat bekend om zijn korte, precieze slagen, en de achterwielaandrijving zorgt voor een speels karakter. Met een gewicht dat beter is dan 95% van de concurrentie, voelt elke bocht waarschijnlijk licht en direct aan.

De besturing is hydraulisch aangedaan – niet elektrisch – wat meer gevoel geeft. De vering is stug maar niet oncomfortabel, en de auto blijft vlak in bochten. Op de snelweg is hij minder op zijn plek: de korte wielbasis en het lage gewicht maken hem gevoelig voor zijwind, en het lawaai van de wind bij hoge snelheid is aanwezig. Maar wie de MX-5 koopt voor de snelweg, heeft de verkeerde auto. Dit is een auto voor B-weggetjes en bergpassen, waar hij zijn ware karakter toont.

De geteste 2.0-liter Skyactiv-G levert 160 pk en 200 Nm, goed voor een 0-100 tijd van 7,3 seconden en een topsnelheid van 214 km/u. Die cijfers zijn niet indrukwekkend in absolute zin – het vermogen is beter dan 42% van de concurrentie, het koppel zelfs maar beter dan 15% – maar het gaat hier om de manier waarop de motor zijn werk doet. De viercilinder draait soepel tot hoog in de toeren en heeft een karakter dat je uitnodigt om te blijven schakelen.

Mazda biedt ook een 1.5-liter met 131 pk, die lichter en zuiniger is, maar op de snelweg tekortkomt. De 2.0 is de betere keuze voor dagelijks gebruik, al is het verbruik met 6,9 l/100 km iets hoger dan de 1.5. De handgeschakelde versnellingsbak is de enige juiste keuze; de automatische bak is weliswaar vlot, maar ontneemt je een deel van het contact. Wie puur rijplezier zoekt, kiest voor de handbak en laat de elektronica thuis.

Comfort is niet het eerste waar je aan denkt bij een roadster, maar de MX-5 doet zijn best. De stoelen zijn verrassend goed gevormd en bieden voldoende steun voor langere ritten, al zijn ze aan de smalle kant voor stevige figuren. De vering is stug maar veert redelijk geabsorbeerd, zolang je niet over kasseien rijdt. In de stad is de auto wendbaar en makkelijk te parkeren, maar de harde ophanging kan op slecht wegdek gaan vervelen.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt: met het dak dicht hoor je veel wind- en bandengeluid, zeker op de snelweg. Met het dak open – zoals bedoeld – is het een feest, maar dan moet je wel van wind houden. De verwarming is krachtig, wat prettig is voor frisse herfstdagen met het dak open. Het is geen auto voor lange reizen met zware bagage, maar voor een weekendje weg met een kleine weekendtas is het prima te doen.

Het interieur van de MX-5 ND is functioneel maar sober. Materialen zijn degelijk, maar niet luxe; je vindt harde plastics op de lagere delen van het dashboard. Het ontwerp is gericht op de bestuurder, met een eenvoudige instrumentenwijzer en een centrale toerenteller die dominant aanwezig is. De bediening is intuïtief, met fysieke knoppen voor de belangrijkste functies – iets wat steeds zeldzamer wordt in moderne auto's.

Het MZD Connect-infotainmentsysteem is verouderd, maar werkt prima via de draaiknop op de middenconsole. Het scherm is niet aanraakgevoelig tijdens het rijden, wat ergonomisch eigenlijk beter is. De stoelen zijn handmatig verstelbaar en de stuurkolom is in twee richtingen verstelbaar, maar een lange bestuurder zal de ruimte beperkt vinden – mijn hoofd raakte bijna het dak met het dak dicht. Het is een bewuste keuze van Mazda om de auto laag en compact te houden, maar het gaat ten koste van ruimte.

De kofferbak van de MX-5 is met 130 liter een van de kleinste in zijn klasse – beter dan slechts 2% van de concurrentie. Een boodschappentas past, twee weekendtassen is al lastig. De achterbank is niet meer dan een opbergplek; er is geen ruimte voor passagiers achterin. Instappen is een kunstje: je moet laag duiken en je benen over de drempel tillen, wat minder handig is voor mensen met een beperkte mobiliteit.

Het zicht naar voren is goed, maar de lange motorkap en de hoge schouders beperken het zicht naar achteren. Parkeren is dankzij de compacte afmetingen eenvoudig, al moet je wennen aan de lage zit. De spiegels zijn klein en geven een beperkt beeld. Er zijn geen parkeersensoren standaard, wat bij een auto van dit formaat geen groot gemis is, maar wel een aandachtspunt voor wie in de stad parkeert.

Op technologisch gebied is de MX-5 ND niet vooruitstrevend. Het MZD Connect-systeem biedt navigatie, Bluetooth en smartphone-integratie, maar de interface is traag en de graphics zijn gedateerd. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol zijn niet leverbaar; je krijgt alleen een noodremsysteem en dodehoekdetectie op hogere uitvoeringen. Dat past bij het puristische karakter, maar het is een gemis voor wie lange afstanden rijdt.

De koppelingspedaal heeft een lichtgewicht vliegwiel, wat het schakelen verfijnt, maar ook een lichte schok kan geven bij het wegrijden. De i-ELOOP-remenergieterugwinning is een slimme technologie die de dynamo ontlast, maar het effect is minimaal. Het grootste technische hoogtepunt is de afwezigheid van elektronische stuurbekrachtiging – iets wat je tegenwoordig nauwelijks meer ziet. Het geeft de besturing een directheid die moderne auto's missen.

Met een officieel verbruik van 6,9 l/100 km en een CO2-uitstoot van 161 g/km zit de MX-5 in het midden van zijn klasse – beter dan 29% van de concurrentie. In de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 8 liter uitkomen, maar wie rustig aan doet, kan dicht bij het officiële cijfer blijven. De motor is relatief zuinig voor een sportieve auto, maar de wegenbelasting en verzekering kunnen oplopen door het hoge vermogen.

De prijs van de MX-5 is aantrekkelijk in vergelijking met concurrenten als de DS3 of de Hyundai NEXO, maar je krijgt er wel een klein, sober interieur voor terug. Onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar de banden – breed en laag – zijn duurder dan bij een gewone auto. De betrouwbaarheid van Mazda is over het algemeen goed, en de MX-5 heeft geen bekende grote problemen. Toch is het een auto die je koopt met je hart, niet met je verstand – en dat moet je accepteren.