Mercedes GLA: een verheven A-klas die nooit echt SUV werd

De GLA ziet er niet uit als een klassieke SUV. Met zijn 1.494 mm hoogte is hij amper groter dan een A-klas, maar wel hoger op zijn poten gezet. De neus is typisch Mercedes, met de grote ster en strakke koplampen, maar de proporties ogen wat gedrongen – vooral van achteren. Het is meer een stationwagon met een dik pak dan een echte terreinwagen.

Binnenin is het een vertrouwd beeld voor wie een A-klas uit die periode kent: het tablet-achtige scherm bovenop het dashboard en de ronde ventilatieroosters. De afwerking is netjes, maar het geheel voelt al wat ouderwets aan vergeleken met de concurrentie. De instap is hoog, maar je zit laag – je kijkt eerder tegen een busje aan dan eroverheen.

Op basis van de specificaties stuurt de GLA vermoedelijk hetzelfde als een A-klas: direct en licht, maar zonder veel gevoel. De 250 4MATIC heeft vierwielaandrijving, wat in bochten voor extra grip zorgt, maar het gewicht van 1.505 kg is aan de hoge kant. Het onderstel is eerder comfortabel gericht dan sportief, dus verwacht geen gooi- en smijtwerk – wel een stabiele auto die je gerust lange stukken kunt rijden.

In de stad is de GLA wendbaar genoeg, maar de hoge zit en de dikke A-stijlen beperken het zicht. Op de snelweg ligt hij rustig, maar de relatief hoge carrosserie zorgt voor wat windgevoeligheid bij zijwind. De remmen zijn prima, maar de 7-trapsautomaat schakelt soms wat schokkerig bij lage snelheden – een bekend punt bij deze DCT-bak.

De 250 4MATIC heeft een 2.0-liter turbobenzine met 211 pk en 350 Nm. Daarmee sprint je in 6,6 seconden naar 100 km/u en haal je 230 km/u. Die cijfers zijn aardig, maar niet bijzonder voor dit segment – de Mazda CX-30 met 180 pk is nauwelijks langzamer en de Jaguar E-Pace met 300 pk is veel sneller. De motor is soepel en trekt goed door, maar het verbruik van 6,6 l/100 km is in de praktijk waarschijnlijk hoger.

De motorkeuze is breed: van zuinige diesels zoals de 180d met 109 pk en 4,1 l/100 km tot de pittige 250. De benzineversies zonder 4MATIC zijn lichter en rijden zuiniger, maar de 121 pk van de 180 is aan de magere kant voor een auto van dit formaat. De diesels zijn de beste keuze voor wie veel kilometers maakt – de 200d met 136 pk is een prima middenmoot.

De stoelen zijn stevig en bieden voldoende zijdelingse steun, maar ze zijn niet bijzonder zacht. De vering is redelijk comfortabel, al kun je bij slecht wegdek wat harde klappen verwachten – vooral met de 4MATIC en de grotere wielen. Op lange ritten is de GLA vermoedelijk prima, maar niet uitmuntend.

De geluidsisolatie is redelijk, maar niet op het niveau van een E-klasse. Windgeruis is aanwezig bij snelwegvaart, en de motor van de 250 klinkt bij acceleratie wat rauw. In de stad is het stil genoeg, maar je hoort wel de banden op klinkerwegen.

Het interieur van de GLA is typisch Mercedes van die periode: degelijk, overzichtelijk en met een zekere strakheid. De materialen zijn van goede kwaliteit, al zijn er wat harde plastics op de lagere delen. De bediening is grotendeels via het COMAND-systeem met een draaiknop – die werkt prima, maar is minder intuïtief dan een touchscreen.

De ventilatieroosters zijn een typisch Mercedes-detail en zien er strak uit. De stoelen zijn elektrisch verstelbaar in de hogere uitvoeringen, en het stuur is lekker compact. Het infotainmentscherm is niet geïntegreerd in het dashboard maar staat erop als een tablet – dat oogt wat goedkoop, maar de resolutie is scherp genoeg.

De GLA is niet ruim. De kofferbak biedt 422 liter – dat is minder dan een Mazda CX-30 (430 liter) en veel minder dan een SEAT Tarraco (700+ liter). De achterbank is krap voor drie volwassenen, en de hoofdruimte is beperkt door de aflopende daklijn. Voor een gezin met kinderen is het krap, maar voor twee volwassenen en af en toe een bijrijder is het prima.

Inparkeren is dankzij de hoge zit en de duidelijke achteruitrijcamera goed te doen, maar de brede C-stijlen beperken het zicht schuin achter. De instap is hoog – dat is prettig voor ouderen – maar je moet wel even wennen aan de drempel. De GLA is meer een stads-SUV dan een reisauto.

Het infotainmentsysteem is hetzelfde als in de A-klas van die tijd: een 8-inch scherm met COMAND-bediening via een draaiknop. Het werkt vlot en de navigatie is duidelijk, maar het systeem is niet zo snel of intuïtief als de moderne MBUX-systemen. Apple CarPlay en Android Auto zijn tegen meerprijs beschikbaar, maar niet standaard.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid: actieve remassistent, dodehoekassistent en rijbaanassistent zijn leverbaar. Ze werken over het algemeen goed, maar de rijbaanassistent kan soms te nadrukkelijk ingrijpen. Een head-up display is niet leverbaar – dat is een gemis in dit segment.

De 250 4MATIC verbruikt volgens de opgave 6,6 l/100 km, maar in de praktijk zul je al snel boven de 8 liter uitkomen. De CO2-uitstoot van 155 g/km is niet hoog, maar ook niet bijzonder. De diesels zijn veel zuiniger: de 180d haalt 4,1 l/100 km en de 220d 4,4 l/100 km – die zijn interessanter voor de kostenbewuste rijder.

De vanafprijs van €30.500 is aan de hoge kant voor een instapmodel met 121 pk. Vergeleken met de Mazda CX-30 (€24.500) of DS 3 Crossback (€26.500) is de GLA duidelijk duurder. Onderhoud bij Mercedes is duurder dan bij Mazda of DS, en de 4MATIC-versies vragen meer onderhoud aan de aandrijflijn. De betrouwbaarheid is redelijk, maar er zijn bekende problemen met de 7-traps DCT-bak.