Opel Corsa OPC: de laatste echte hot hatch van Opel, nog steeds een feest

De Opel Corsa OPC uit 2015 is geen auto die je over het hoofd ziet. Met zijn verbrede wielkasten, 17-inch lichtmetalen velgen en een agressieve voorbumper met grote luchtinlaten ziet hij er precies zo uit als hij rijdt: een klein, boos apparaat. De dubbele uitlaat achterop is niet alleen decoratie, want je hoort hem al van ver aankomen. Het is een design dat inmiddels wat gedateerd oogt, maar wel karakter heeft.

Binnenin valt de OPC direct op door de Recaro-stoelen met dikke zijwangen en het platte stuurwiel. Het is geen luxe interieur, maar het voelt wel speciaal genoeg om te weten dat dit geen standaard Corsa is. De rode stiksels en de OPC-badges op het stuur en de pookknop maken duidelijk dat dit de topversie is. Het is een beetje alsof je in een go-kart stapt die toevallig een kenteken heeft.

Op papier is de Corsa OPC een voorwielaandrijver met 207 pk en 245 Nm, maar de cijfers vertellen niet het hele verhaal. Met een leeggewicht van 1.293 kg is hij niet bijzonder licht, maar de ophanging is stevig afgesteld en de besturing is direct. Dat suggereert een auto die zich enthousiast in bochten gooit, maar ook onverbiddelijk is over hobbels. Op een slecht wegdek zal hij ongetwijfeld gaan stuiteren.

Het sperdifferentieel dat optioneel leverbaar was, is hier de grote held. Het trekt de auto met veel grip door de bocht, waar andere voorwielaandrijvers met onderstuur worstelen. Het rempedaal is goed te doseren en de zesbak schakelt kort en precies. Dit is een auto die je uitdaagt om harder te rijden, maar ook respect eist. Op de snelweg ligt hij stabiel, maar het windgeruis zal op lange ritten vermoedelijk behoorlijk aanwezig zijn.

De enige motor in de Corsa OPC is een 1,6-liter turbobenzine met 207 pk en 245 Nm. Die cijfers zijn goed voor 65% van de concurrentie uit die periode, en de acceleratie van 6,8 seconden naar 100 km/u is beter dan 73% van de vergelijkbare auto's. Dat is snel, maar niet baanbrekend meer. De motor levert zijn koppel pas boven de 2.000 toeren, dus je moet hem wel in de toeren houden om vooruit te komen.

Het vermogen wordt uitsluitend via een handgeschakelde zesbak naar de voorwielen gestuurd. Dat is tegenwoordig bijna nostalgisch, maar het past perfect bij het karakter van deze auto. De motor klinkt rauw en schor, zeker met de sportuitlaat die standaard is. Het is geen verfijnde krachtbron, maar wel een met karakter. Wie op zoek is naar een stille, soepele motor moet hier niet zijn.

Laten we eerlijk zijn: comfort is niet waar de Corsa OPC om bekend staat. De vering is strak afgesteld en de Recaro-stoelen zijn lekker stevig, maar na een lange rit zul je dat vermoedelijk voelen. De stoelen bieden veel steun, maar ze zijn niet gemaakt voor mensen die breder zijn dan een A4'tje. De instap is laag, wat sportief oogt, maar voor ouderen of mensen met een slechte rug een uitdaging kan zijn.

Op een goede weg is de OPC verrassend comfortabel, maar op Nederlandse wegen met klinkers of asfaltnaden zal hij ongetwijfeld hard doorgeven. Het geluidsniveau is ook niet om over naar huis te schrijven: de banden en de motor zijn duidelijk aanwezig. Dit is een auto voor korte ritten of een dagje sturen, niet voor een vakantie naar Zuid-Frankrijk. Tenzij je van herrie en geschud houdt, natuurlijk.

Het interieur van de Corsa OPC is gebaseerd op de gewone Corsa, maar met een paar sportieve toevoegingen. De materialen zijn hard en goedkoop aanvoelend, maar de afwerking is degelijk. De Recaro-stoelen zijn het absolute hoogtepunt: ze zien er niet alleen goed uit, maar ze houden je ook op je plek in snelle bochten. Het platte stuurwiel ligt lekker in de hand en de pookknop heeft een prettige grip.

De ergonomie is typisch Opel: alles zit waar je het verwacht, maar het infotainmentsysteem met zijn kleine scherm en veel knoppen oogt gedateerd. Fysieke knoppen voor de airco zijn fijn, maar het systeem reageert traag en de graphics zijn simpel. Het is functioneel, maar niet inspirerend. De rode sfeerverlichting in de deuren en het dashboard is een leuke touch, maar het geheel voelt niet premium aan.

Hier wreekt de OPC zich. De kofferbak biedt 286 liter, wat beter is dan slechts 13% van de concurrentie. Dat is weinig, zelfs voor een B-segmenter. Een kinderwagen of een week boodschappen wordt een puzzel. De achterbank is ook krap: achterin zitten volwassenen alleen als de bestuurder en bijrijder hun stoelen wat naar voren zetten. Het is en blijft een auto voor twee personen, of voor vier als je van elkaar houdt.

Parkeren is daarentegen een eitje dankzij de compacte afmetingen (4,02 meter lang) en een redelijk zicht rondom. De dode hoek door de dikke C-stijl is wel een aandachtspunt, maar met de optionele parkeersensoren kom je een heel eind. Het instappen achterin is een acrobatische oefening, maar dat is inherent aan de driedeurs-carrosserie. Praktisch is anders, maar voor de doelgroep zal dat niet de doorslag geven.

De Corsa OPC is van 2015, dus verwacht geen moderne snufjes zoals een digitaal instrumentenpaneel of een head-up display. Het infotainmentsysteem heeft een 7-inch touchscreen met navigatie, maar de software is traag en de kaarten zijn verouderd. Apple CarPlay en Android Auto waren in 2015 nog niet leverbaar, en dat merk je. Het systeem doet wat het moet doen, maar meer ook niet.

Wat technologie betreft is er wel een opvallend detail: de OPC heeft een 'competitiemodus' die het toerental stabiel houdt bij het opschakelen, zodat je de turbo niet verliest. En het sperdifferentieel is een mechanisch hoogstandje dat de rijervaring naar een hoger niveau tilt. Rijassistenten zoals adaptieve cruisecontrol of noodremassistent zijn niet leverbaar, maar dat is niet waar je deze auto voor koopt. Het is een pure rijdersauto, geen rijdend computerscherm.

Het officiële verbruik van 7,5 l/100 km is al niet zuinig, en in de praktijk zul je met een sportief rijgedrag al snel boven de 9 liter uitkomen. De CO2-uitstoot van 174 g/km is beter dan slechts 18% van de concurrentie, wat betekent dat de wegenbelasting en de bijtelling (als je hem zakelijk rijdt) hoog zijn. Dit is geen auto voor mensen die op elke euro letten.

De prijs van een gebruikte Corsa OPC ligt inmiddels rond de 15.000 tot 20.000 euro, afhankelijk van bouwjaar en opties. Dat is niet goedkoop voor een Corsa, maar je krijgt er wel een uniek product voor terug. De onderhoudskosten zijn redelijk, maar houd rekening met dure banden (17-inch) en een turbo die op termijn vervangen moet worden. De betrouwbaarheid van de 1.6-liter motor is over het algemeen goed, maar het is een auto die onderhouden moet worden, niet verwaarloosd.