Pagani Huayra Roadster: kunst die 370 km/u haalt, maar je portemonnee niet spaart

De Pagani Huayra Roadster is geen auto, het is een sculptuur die toevallig ook rijdt. Met een lengte van 4.605 mm en een breedte van 2.037 mm ligt hij plat op de weg, maar het is vooral de details die je blik vasthouden: de vleugeldeuren, de zichtbare carbonvezel, de actieve aerodynamica die als vinnen op het koetswerk beweegt. Dit is design als kunst, geen massaproductie.

Het interieur is al net zo overdadig: leer, aluminium en carbon, met een mix van retro-stijlelementen en moderne techniek. Het voelt alsof je in een Zwitsers horloge stapt, maar dan met vier wielen. De eerste indruk is overweldigend, zowel qua vorm als qua vakmanschap.

Met 764 pk en 1.000 Nm koppel op de achterwielen is de Huayra Roadster een beest dat je moet temmen. De acceleratie van 0-100 km/u in 3,0 seconden is indrukwekkend, maar het is vooral de manier waarop het vermogen wordt geleverd die je respect afdwingt. De V12 reageert direct op het gaspedaal, en met een leeggewicht van 1.280 kg voelt hij licht en wendbaar aan, ondanks zijn afmetingen.

De besturing is naar verluidt zeer direct en communicatief, maar met zo'n vermogen en achterwielaandrijving moet je wel weten wat je doet. De actieve aerodynamica helpt bij hoge snelheden, maar op een nat wegdek is dit waarschijnlijk een uitdaging. De topsnelheid van 370 km/u is theoretisch, maar op de Duitse Autobahn zou ik het niet aandurven zonder een gespecialiseerde coureur naast me.

De 6.0L V12 is een meesterwerk van techniek. Met 764 pk en 1.000 Nm koppel is dit een van de krachtigste motoren ooit in een productieauto, en het is dan ook geen verrassing dat hij beter presteert dan 99% van zijn concurrenten uit die periode. De 7-traps automatische versnellingsbak is waarschijnlijk snel en soepel, maar het is de motor die de show steelt.

Het verbruik van 20,5 l/100 km is echter een schande — of een feest, afhankelijk van hoe je het bekijkt. Met een CO2-uitstoot van 470 g/km is dit een van de meest vervuilende auto's die je kunt kopen. Maar voor de liefhebber die de V12 wil horen brullen, is dit de prijs die je betaalt voor een stukje geschiedenis.

Voor een hypercar is de Huayra Roadster verrassend comfortabel. De stoelen zijn gemaakt van carbon en bekleed met leer, en ze bieden goede steun, zelfs tijdens hard rijden. De vering is afgestemd op sportief gebruik, maar op rechte wegen is hij nog redelijk te doen.

Het is echter geen auto voor lange ritten. Het geluidsniveau van de V12 is overweldigend, en met een dak dat verwijderbaar is, zul je altijd windgeruis hebben. In de stad is hij onhandig door zijn breedte, en parkeren is een uitdaging. Dit is een auto voor zondagochtendritten, niet voor dagelijks gebruik.

Het interieur is een mix van materialen die je nergens anders ziet. Het leer is met de hand gestikt, de aluminium delen zijn gefreesd, en het carbon is overal. Het voelt als een eersteklas vliegtuigcockpit, maar dan met een V12 voor je neus.

Ergonomisch is het minder geslaagd. De knoppen zijn overal verspreid, en het infotainmentsysteem is verouderd — het lijkt uit een vorig decennium te komen. Maar dat maakt niet uit, want je kijkt toch liever naar de analoge tellers en de schakelpeddels van metaal.

De Huayra Roadster is niet praktisch. Er is geen kofferbak om over te spreken — misschien een kleine opbergruimte achter de stoelen. De deuren zijn hoog en openen naar boven, wat er spectaculair uitziet, maar bij een lage parkeergarage wordt dat een probleem.

Het zicht naar achteren is slecht, en met een breedte van 2.037 mm past hij nauwelijks in een normale parkeerplaats. Dit is geen auto voor boodschappen; het is een statement. Als je praktisch wilt zijn, koop dan een Fiat Abarth 124 Spider — die heeft tenminste nog een kofferbak.

De actieve aerodynamica is het meest geavanceerde onderdeel. De vinnen op het koetswerk bewegen om de downforce te optimaliseren, en dat is technisch indrukwekkend. Maar de infotainment is gedateerd, met een klein scherm en weinig connectiviteit.

Rijassistentiesystemen zijn vrijwel afwezig, wat bij een auto uit 2017 niet verrassend is, maar bij een auto van deze prijs wel. Je krijgt wat je ziet: een pure rijdersauto, zonder elektronische hulpjes. Dat is misschien juist de charme.

Met een verbruik van 20,5 l/100 km en een CO2-uitstoot van 470 g/km is de Huayra Roadster een van de meest dorstige auto's op de markt. De gemiddelde eigenaar zal waarschijnlijk meer uitgeven aan brandstof dan aan onderhoud — en onderhoud is duur, met materialen die alleen bij Pagani verkrijgbaar zijn.

De prijs van deze auto is niet vermeld, maar we kunnen raden dat hij astronomisch is. Met slechts een beperkt aantal exemplaren is het een investering, maar dan moet je wel de BPM en wegenbelasting kunnen betalen — die zijn in Nederland en België moordend voor zo'n auto.