Perodua Axia: de kleinste auto die het meest doet met 68 pk

Met een lengte van 3.640 mm is de Perodua Axia een van de kleinste auto's die je op vier wielen kunt krijgen. Hij staat laag bij de grond en oogt van voren bijna vrolijk, met een grote grille die meer doet vermoeden dan de 68 pk onder de motorkap waarmaken. De verhoudingen zijn compact en functioneel, zonder enige pretentie. Dit is geen auto om indruk mee te maken, maar wel een die overal past.

Het interieur maakt direct duidelijk waar de prioriteiten liggen: functionaliteit boven franje. Het dashboard is eenvoudig, met harde kunststoffen die ongetwijfeld tegen een stootje kunnen. Het is geen plek waar je lang wilt toeven, maar voor een auto die vooral bedoeld is om je van A naar B te brengen in een drukke stad, voldoet het. De eerste indruk is vooral die van eerlijkheid: dit is een auto die niet doet alsof hij iets anders is.

Met een leeggewicht van 850 kg is de Axia een van de lichtste auto's in zijn klasse, beter dan 100% van vergelijkbare modellen uit die periode. Dat gewicht is zijn grootste troef. In de stad betekent dat een vrolijk, wendbaar karakter. De elektrische bekrachtiging van de besturing is waarschijnlijk licht, wat parkeren tot een fluitje van een cent maakt. Op basis van de cijfers verwacht ik dat de Axia zich als een veertje door het verkeer beweegt.

Maar op de snelweg wordt het gewicht een nadeel. Met 68 pk en 91 Nm moet je alle zeilen bijzetten om 120 km/u te halen en vast te houden. Inhaalacties zijn een kwestie van lange aanloop en goede planning. De vering is waarschijnlijk afgestemd op comfort, maar met zo'n licht gewicht en een korte wielbasis zal hij bij harde wind of langsrazende vrachtwagens vermoedelijk gevoelig zijn voor zijwind. Dit is een auto die je het liefst onder de 80 km/u houdt.

De 1.0L VVT-i is een driecilinder die in de Axia 68 pk en 91 Nm levert. Dat klinkt niet veel, en dat is het ook niet. Maar in een auto van 850 kg is de vermogen-gewichtsverhouding vergelijkbaar met die van een gemiddelde stadsauto. De automatische 4AT-versie die wij als referentie nemen, zal de motor waarschijnlijk goed bij de les houden, maar de handgeschakelde 5MT is waarschijnlijk de betere keuze om het beste uit de motor te halen. De acceleratie zal bescheiden zijn, maar in de stad is dat geen probleem.

Het verbruik is waar de Axia uitblinkt: 4,6 l/100 km voor de automaat en 4,4 l/100 km voor de handbak. Dat is beter dan 79% van vergelijkbare auto's uit die periode. Met een kleine tank en een laag gewicht kom je ver op een liter benzine. De motor is ontworpen voor zuinigheid, niet voor prestaties. Wie een sportief gevoel zoekt, moet elders zijn — de Honda S660 met 63 pk is een heel ander verhaal, maar die is ook een stuk duurder en onpraktischer.

Comfort is niet het sterkste punt van de Axia, maar voor een auto van dit formaat valt het waarschijnlijk mee. De stoelen zijn eenvoudig en bieden weinig zijdelingse steun, maar voor korte ritten in de stad zijn ze prima. De vering is waarschijnlijk aan de zachte kant, wat oneffenheden in de stad aardig zal absorberen, maar op de snelweg kan leiden tot deinen.

Geluidsisolatie is minimaal. Wind- en bandengeluid zullen duidelijk aanwezig zijn, zeker bij hogere snelheden. Dit is geen auto voor lange afstanden; na een uur op de snelweg zul je vermoedelijk verlangen naar stilte. In de stad, waar snelheden laag zijn, is het prima te doen. De Axia is een auto die je neemt voor de korte rit, niet voor de lange reis.

Het interieur van de Axia is een les in eenvoud. Alles is ontworpen om te functioneren, niet om te imponeren. De materialen zijn hard en glanzen niet, maar ze voelen degelijk aan. De afwerking is netjes voor deze prijsklasse, al zijn er geen franjes. De bediening is logisch: fysieke knoppen voor de airco en een eenvoudig audiosysteem. Geen overdaad, geen verwarrende menu's.

De ruimte voorin is verrassend goed voor een auto van 3,64 meter lang. De bestuurder zit rechtop, met een goed zicht naar voren en opzij. Het stuur is in hoogte verstelbaar, maar niet in diepte, wat langere bestuurders kan hinderen. Het dashboard is overzichtelijk, met duidelijke klokken. Het is geen plek waar je graag lang verblijft, maar het doet wat het moet doen.

De Axia is een vijfdeurs, wat betekent dat de achterbank toegankelijk is via twee portieren. Achterin is de ruimte krap voor volwassenen, maar voor kinderen of boodschappen is het prima. De kofferbak is klein, maar met een neerklapbare achterbank kun je grotere spullen vervoeren. Het is geen auto voor een gezin met drie kinderen, maar voor een stel of een alleenstaande is het voldoende.

Parkeren is waar de Axia schittert. Met een lengte van 3.640 mm en een breedte van 1.621 mm past hij overal. De hoge zit en de korte neus maken het makkelijk om de hoeken van de auto in te schatten. De achteruitrijcamera ontbreekt waarschijnlijk, maar met zo'n kleine auto heb je die ook niet nodig. In de stad is dit een van de meest praktische auto's die er zijn.

Op het gebied van technologie is de Axia een product van zijn tijd — en dat is niet positief. In 2017-2019 waren er al auto's met smartphone-integratie en rijhulpsystemen, maar de Axia heeft daar waarschijnlijk weinig van meegekregen. Een eenvoudig audiosysteem met Bluetooth is waarschijnlijk het maximum. Rijassistentie is beperkt tot ABS en airbags, en dat is het dan wel.

Het ontbreken van moderne technologie is niet per se een minpunt voor de doelgroep. Wie een Axia koopt, wil waarschijnlijk geen auto die hem betuttelt met waarschuwingspiepjes. Maar in een markt waar zelfs de goedkoopste concurrenten een infotainmentscherm hebben, voelt de Axia gedateerd aan. Het is een auto die zich richt op de essentie: rijden, en niet meer dan dat.

Met een officieel verbruik van 4,6 l/100 km voor de automaat en 4,4 l/100 km voor de handbak, is de Axia een van de zuinigste benzineauto's in zijn klasse. Dat betekent lage brandstofkosten, zeker als je vooral in de stad rijdt. De CO2-uitstoot is laag, wat in sommige landen belastingvoordelen oplevert, maar in België zul je daar weinig van merken.

De aanschafprijs is cruciaal. Perodua is in Europa niet officieel verkrijgbaar, dus je zult een importexemplaar moeten vinden. Dat brengt risico's met zich mee op het gebied van onderhoud en onderdelen. De betrouwbaarheid van Perodua is over het algemeen goed, maar zonder officieel dealernetwerk is het lastig om onderhoud te laten uitvoeren. De lage kosten van de auto kunnen snel worden overschaduwd door hoge import- en onderhoudskosten.