Peugeot 308 SW: de station met een dieselhart dat nog steeds overtuigt

De Peugeot 308 SW oogt als een strak getrokken station, met een aflopende daklijn die hem minder busachtig maakt dan menig concurrent. De verchroomde lippen rond de raampartij en de scherpe LED-dagrijverlichting geven hem een eigen gezicht. Het is geen auto die je omdraait op straat, maar hij oogt volwassen en tijdloos – zeker in donkere kleuren.

De verhoudingen kloppen: met 4.585 mm lengte en 1.471 mm hoogte staat hij laag en breed op de weg. De 555 liter kofferruimte is niet spectaculair voor een station, maar het is wel beter dan 78% van de concurrentie uit die periode. Aan de buitenkant weinig opvallends, maar dat is voor veel kopers juist prima.

Het kleine stuur is het eerste wat opvalt. Peugeot plaatst het instrumentenpaneel boven de stuurrand, waardoor je over het stuur heen kijkt. Dat werkt goed als je het stuur laag zet, maar het is wennen en niet iedereen vindt het ergonomisch. De besturing zelf is licht en redelijk direct, maar mist gevoel – op basis van de specificaties verwacht ik weinig feedback.

Het onderstel is duidelijk op comfort gericht. Oneffenheden worden netjes weggefilterd, maar in snelle bochten kantelt de auto behoorlijk. De 1.390 kg aan gewicht helpt niet mee, maar het is ook geen probleem. De remmen zijn krachtig genoeg, al moet je bij de 2.0 BlueHDi even wennen aan de motorrem – die is fors. Op de snelweg is de 308 SW stabiel en rustig, al is het geluidsniveau bij hogere snelheden niet bijzonder laag.

Het hart van deze 308 SW is de 2.0 BlueHDi viercilinder diesel met 150 pk en 370 Nm koppel. Die cijfers zijn niet indrukwekkend – beter dan 25% van de concurrentie – maar het koppel is ruim voldoende om vlot mee te rijden. De acceleratie van 0-100 km/u in 8,6 seconden is netjes voor een station, en de topsnelheid van 209 km/u is meer dan genoeg.

De handgeschakelde zesbak schakelt precies en licht, al is de pook wat lang. De diesel is typisch BlueHDi: hij gromt bij koude start, maar wordt snel stil en trekt vanaf lage toeren soepel op. Het verbruik van 3,9 l/100 km is op papier bijzonder laag – beter dan 89% van de concurrentie – en in de praktijk zul je met rustig rijden onder de 5 liter blijven. Wie de 180 pk versie met automaat wil, krijgt een 8-traps die waarschijnlijk nog comfortabeler is, maar de handbak is prima.

De stoelen voorin zijn stevig en bieden goede zijdelingse steun, al zijn ze aan de harde kant voor lange ritten. De achterbank is minder genereus: de beenruimte is voldoende voor twee volwassenen, maar drie op de achterbank is behelpen. De hoofdruimte is oké, maar het aflopende dak raakt lange inzittenden achterin.

De vering is comfortabel afgesteld, maar op grote oneffenheden kan de achteras onrustig worden. Geluidsisolatie is redelijk, maar windgeruis bij 130 km/u is hoorbaar. De airconditioning is effectief en de stoelverwarming – indien aanwezig – warmt snel op. Al met al een comfortabele auto voor de dagelijkse rit, maar geen zweverige limousine.

Het interieur van de 308 SW is een mengelmoes van materialen. Het dashboard is op ooghoogte zacht en aangenaam, maar lager vind je hard plastic. De afwerking is degelijk, al kraakt er af en toe iets in koud weer. Het kleine stuur is typisch Peugeot en moet je liggend hebben om de instrumenten goed te zien.

De middenconsole is minimalistisch met een 9,7-inch touchscreen dat de meeste functies bevat. Fysieke knoppen zijn er weinig – alleen voor de airco, wat niet handig is tijdens het rijden. De klimaatregeling is via het scherm bediend, wat afleidt. De opbergvakken zijn talrijk maar klein: de deurvakken passen geen grote fles, en het handschoenenkastje is krap. Het ontbreken van een fysieke volumeknop is een gemis, al kun je het volume op het stuur bedienen.

De 308 SW is een echte station, maar niet de ruimste in zijn klasse. De kofferbak van 555 liter is goed, maar de laaddrempel ligt vrij hoog. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, maar niet volledig vlak – er ontstaat een opstapje. De opening is breed, en er is een 12V-aansluiting en verlichting.

Instappen achterin is redelijk, dankzij de grote portieren. Het zicht naar voren is goed, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achter. Parkeren wordt geholpen door de optionele parkeersensoren en camera, maar de achteruitrijcamera is niet van de scherpste. Het stuur is lekker klein, waardoor manoeuvreren licht gaat.

Het infotainmentsysteem is traag en onlogisch opgebouwd. Peugeot heeft veel functies in submenu's verstopt, en het aanraakscherm reageert niet altijd even snel. Apple CarPlay en Android Auto waren beschikbaar, maar de bediening via het scherm blijft omslachtig. De navigatie is duidelijk maar verouderd.

Rijassistentie is beperkt in dit model: adaptieve cruisecontrol was optioneel en werkt schokkerig in het verkeer. Lane departure warning is aanwezig maar waarschuwt te snel en grijpt soms onterecht in. De dodehoekassistent is nuttig, maar de sensoren zijn gevoelig. Kortom: technologie is aanwezig, maar niet zo verfijnd als bij nieuwere modellen.

De 2.0 BlueHDi heeft een opgegeven verbruik van 3,9 l/100 km en CO2-uitstoot van 102 g/km. Dat is beter dan 90% van de concurrentie, wat zich vertaalt in een lage wegenbelasting in België. In de praktijk zul je met een mix van wegen rond de 4,5-5,0 liter komen, nog steeds zuinig.

De vanafprijs van € 22.500 is redelijk voor een station met deze uitrusting, maar er zijn goedkopere alternatieven zoals de Suzuki Baleno. De onderhoudskosten zijn gemiddeld, al moet je bij de diesel rekening houden met het AdBlue-systeem dat af en toe bijvullen nodig heeft. Banden en remmen zijn niet duur, maar de 18-inch wielen – indien gemonteerd – verhogen de kosten.