Peugeot 4008: een diesel-SUV die je vergeet, maar niet om de verkeerde redenen

De Peugeot 4008 is een auto die je niet snel voor een Peugeot zou aanzien. Dat komt omdat het in de basis een Mitsubishi ASX is, een feit dat je aan de proporties en de details kunt aflezen. De neus heeft weliswaar een Peugeot-grille gekregen, maar het geheel oogt wat ongelukkig en anoniem, een poging om Frans karakter op Japans DNA te plakken. Het is niet lelijk, maar het heeft de uitstraling van een huurauto op een luchthavenparking.

De afmetingen zijn met 4,33 meter lengte en 1,84 meter breedte redelijk compact voor een SUV. Op basis van deze cijfers vermoed je een auto die vooral in de stad en op de kleinere weg tot zijn recht komt. Het design is hoekig en duidelijk van een tijdperk waarin SUV's nog gewoon verhoogde hatchbacks waren, zonder de stoere uitstraling die we later zagen. Een eerste blik binnenin bevestigt dat beeld: het is functioneel, maar het schreeuwt geen 'designstatement'.

Op basis van de specificaties en het onderliggende platform van de Mitsubishi ASX, verwacht ik een onderstel dat vooral op comfort is gericht, niet op dynamiek. De besturing zal vermoedelijk licht en vrij gevoelloos zijn, een kenmerk van de elektronische bekrachtiging uit die periode. In de stad is dat prima, maar op de snelweg zul je als bestuurder niet veel feedback krijgen. Het is een auto die je vergeet tijdens het rijden, en dat is zelden een compliment.

Met een leeggewicht van 1.495 kilo en 150 pk is de 4008 geen lichtgewicht. De acceleratie van 0 naar 100 in 11,5 seconden bevestigt dat: hij is ruim voldoende voor het dagelijkse verkeer, maar sprinten is er niet bij. Het koppel van 300 Nm ligt echter beter dan 46% van de concurrentie, wat betekent dat hij op de snelweg redelijk mee kan komen zonder dat je constant terug hoeft te schakelen. De vering zal vermoedelijk aan de zachte kant zijn, wat comfortabel is, maar in snelle bochten zorgt voor de nodige carrosseriebeweging.

De 1.8 HDi met 150 pk en 300 Nm is een bekende diesel van PSA, maar hier in een wat oudere vorm. De cijfers zijn niet indrukwekkend: de acceleratie van 11,5 seconden naar 100 km/u is traag, beter dan slechts 20% van de vergelijkbare auto's uit die periode. De topsnelheid van 198 km/u is ook niet meer dan gemiddeld. Toch is dit vermogen in de praktijk prima te gebruiken; het koppel is ruim aanwezig en zorgt voor een ontspannen rijgedrag.

De kleinere 1.6 HDi met 116 pk is voor deze auto wat mij betreft een brug te ver. Met vierwielaandrijving en een dergelijk gewicht zal die motor hard moeten werken om de auto op gang te krijgen. De keuze tussen de twee motoren is daarmee snel gemaakt: het moet de 1.8 zijn. Het is een diesel uit een tijdperk waarin het normaal was dat je met een gerust hart 200.000 kilometer kon rijden, mits je het roetfilter goed onderhoudt. De zesversnellingsbak zal vermoedelijk wat stroef schakelen, maar dat is een kwestie van wennen.

Het onderstel van de 4008 is, zoals gezegd, op comfort gericht. De vering slikt hobbels waarschijnlijk redelijk weg, maar de keerzijde is dat de auto bij hogere snelheden wat zweverig kan aanvoelen. Voor lange ritten is dat niet per se een probleem; het is eerder een auto die je moeiteloos van A naar B brengt zonder dat je na afloop een massage nodig hebt. De stoelen zijn vermoedelijk aan de zachte kant, zonder veel zijdelingse steun, maar dat hoort bij dit segment.

Geluidsisolatie is een punt van zorg. Japanse auto's uit deze periode stonden er niet om bekend dat ze fluisterstil waren, en de diesel zal bij acceleratie zeker hoorbaar zijn in het interieur. Op de snelweg zal windgeruis rond de relatief hoge, hoekige carrosserie ook aanwezig zijn. Het is geen auto die je in stilte wilt ervaren, maar voor een praterige familie is het prima. De stoelen bieden waarschijnlijk voldoende comfort voor een rit naar Zuid-Frankrijk, maar verwacht geen eersteklas ergonomie.

Het interieur is waar de 4008 zich verraadt als een product uit een ander tijdperk en een ander continent. Het dashboard is rechttoe rechtaan, met harde plastic materialen die niet aanvoelen alsof ze de tand des tijds goed doorstaan. De knoppen en schakelaars zijn logisch gerangschikt, maar ogen goedkoop. Het is functioneel, maar het mist de flair die je van een Peugeot uit die tijd zou verwachten. De Mitsubishi-oorsprong is hier overduidelijk.

De ergonomie is redelijk, met duidelijke instrumenten en eenvoudige bediening voor de verwarming. Het infotainmentsysteem, als het er al is, zal in deze uitvoering waarschijnlijk een eenvoudig radioscherm zijn. Er zijn geen grote ergonomische blunders, maar ook geen hoogtepunten. Het is een interieur dat je vergeet zodra je uitstapt, wat gezien de concurrentie van die tijd (denk aan de eerste Qashqai) een gemiste kans is.

Met een kofferbak van 416 liter zit de 4008 in het midden van het veld; beter dan 41% van de concurrentie. Dat is voldoende voor een gezin, maar niet indrukwekkend. De laadrand is waarschijnlijk redelijk hoog, wat het tillen van zware spullen bemoeilijkt. De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie op de achterbank wordt een stukje. De hoge daklijn zorgt voor voldoende hoofdruimte.

Het zicht rondom is dankzij de hoge zitpositie en de relatief dunne stijlen redelijk goed. Parkeren wordt geholpen door de compacte afmetingen; met 1,84 meter breedte is het geen probleem om in een parkeergarage te manoeuvreren. De vierwielaandrijving is een pluspunt voor wie op een oprit met een steile helling woont of regelmatig een onverhard pad neemt, maar het is geen terreinwagen. Het is vooral een systeem dat je zekerheid geeft bij gladheid.

Op technologisch gebied is de 4008 een product van zijn tijd, en dat is niet positief bedoeld. Er is geen moderne smartphone-integratie zoals Apple CarPlay of Android Auto; je zult het moeten doen met een verouderd systeem dat waarschijnlijk traag reageert en lastig te bedienen is. De bediening via een klein schermpje of een simpele radio is niet intuïtief. Voor een auto uit 2012 begrijpelijk, maar in 2017 was het al verouderd.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot de basis: ABS, ESP en airbags. Er is geen adaptieve cruisecontrol of noodremsysteem, want dat was in dit segment en deze prijsklasse nog niet gebruikelijk. Het is een auto die je zelf moet besturen, zonder elektronische hulpjes die je waarschuwen of ingrijpen. Voor wie van eenvoud houdt, is dat misschien geen probleem, maar het betekent wel dat de 4008 op dit punt sterk achterloopt bij de moderne concurrentie.

Het officiële verbruik van de 1.8 HDi is 5,6 l/100 km, wat beter is dan 69% van de vergelijkbare auto's uit die periode. Dat is een aardige score voor een zware SUV met vierwielaandrijving. In de praktijk zal dat getal vermoedelijk hoger liggen, zeker als je veel in de stad rijdt of regelmatig de snelweg op gaat. De CO2-uitstoot van 147 g/km is gemiddeld voor die tijd.

De aanschafprijs is een groot voordeel. Als tweedehands auto is de 4008 aanzienlijk goedkoper dan veel concurrenten, simpelweg omdat het merk en het imago minder populair zijn. Dat maakt het een interessante koop voor wie een ruime, betrouwbare diesel-SUV zoekt voor weinig geld. De onderhoudskosten zijn dankzij de Mitsubishi-techniek waarschijnlijk redelijk, maar houd rekening met slijtage aan het roetfilter en de vierwielaandrijving als de auto veel offroad is gebruikt.