Beetle 2.0 TSI: een retro-knuffel met een venijnig staartje

De Volkswagen Beetle is een auto die je niet rationeel benadert. Hij is rond, lief en heeft een gezicht dat je niet snel vergeet. Deze generatie (2016) is strakker en minder cliché dan de New Beetle, maar de knipoog naar de originele Kever is overal: de ronde koplampen, de vloeiende daklijn en die karakteristieke achterkant. Het is geen auto die je koopt om onopvallend te zijn.

Binnenin is het thema consequent doorgevoerd: een groot, rond instrumentarium dat aan de originele Kever doet denken, en op het dashboard een klein opbergvakje dat ooit diende voor een vaasje. Dat is ofwel charmant ofwel gimmick, afhankelijk van je humeur. De afwerking is typisch Volkswagen: degelijk, maar niet bijzonder. Het geheel voelt solide aan, maar je betaalt ook voor het design – en dat merk je.

De proporties zijn eigenlijk best geslaagd: 4,29 meter lang, 1,83 meter breed en 1,49 meter hoog. Hij staat laag en breed op de weg, met een daklijn die strak afloopt. Het is geen sportauto, maar hij heeft wel een eigenzinnige uitstraling die je niet in de standaardcatalogus van de Golf vindt.

Op basis van de cijfers – 220 pk, 350 Nm, 0-100 in 6,7 seconden en een gewicht van 1.351 kg – belooft de 2.0 TSI een pittig prestatieniveau. De verhouding vermogen-gewicht is gunstig, en dat voel je waarschijnlijk direct bij het wegrijden. De voorwielaandrijving zal bij vol gas op nat wegdek waarschijnlijk wat wielspin geven, maar dat hoort erbij.

Het onderstel is afkomstig van de Golf, wat betekent dat het rijgedrag voorspelbaar en veilig is. De Beetle is echter geen Golf; hij heeft een eigen afstelling die iets comfortabeler is, maar nog steeds strak genoeg om bochten vlot te nemen. De besturing is licht maar direct, en met 350 Nm koppel heb je genoeg power om vlot in te halen. Alleen op de Duitse Autobahn, waar de Beetle zijn 233 km/u haalt, zal hij wat onrustig worden – maar dat is te verwachten bij een auto met dit formaat.

De handgeschakelde zesbak is een prettige keuze voor wie van actief rijden houdt. De koppeling is licht en de bak schakelt precies genoeg. In de stad is hij wat minder op zijn gemak: de motor is koppelrijk, maar het lage vermogen bij lage toeren vraagt soms om een extra schakelmoment. Op de snelweg is hij echter heerlijk relaxed, met een zesde versnelling die het toerental laag houdt.

De 2.0 TSI is de topmotor in het gamma en levert 220 pk en 350 Nm. Dat is een bekende krachtbron van Volkswagen, die in de Golf GTI zijn sporen heeft verdiend. Hij loopt soepel en trekt vanaf 1.500 toeren al goed door, maar boven de 4.000 toeren komt hij pas echt tot leven. De acceleratie van 6,7 seconden naar 100 km/u is meer dan genoeg voor dagelijks gebruik, en de topsnelheid van 233 km/u is vooral een theoretische oefening op Nederlandse wegen.

Naast deze krachtpatser zijn er in het gamma ook kleinere benzinemotoren (1.2 TSI met 105 pk en 1.4 TSI met 150 pk) en twee diesels (2.0 TDI met 110 of 150 pk). De 1.2 TSI is waarschijnlijk te mager voor een auto van 1.300 kg – die heeft bijna 13 seconden nodig voor de sprint. De 1.4 TSI is een betere keuze voor wie niet het topmodel wil, maar wel een beetje pit verwacht. De diesels zijn zuinig (vanaf 4,2 l/100 km) en bieden een hoog koppel, maar ze maken wel een minder karakteristiek geluid dan de TSI.

De handgeschakelde versnellingsbak is in deze uitvoering een zesbak, en die schakelt zoals we van Volkswagen gewend zijn: precies en niet te zwaar. De DSG-automaat (7AT) is ook leverbaar en schakelt snel, maar voor dit type auto – een retro-statement – past een handbak eigenlijk beter. Het is een auto die je wilt beleven, niet alleen wilt besturen.

De stoelen zijn stevig maar niet te hard, en bieden genoeg zijdelingse steun voor een sportief bochtje. Ze zijn niet elektrisch verstelbaar, maar handmatig is dat geen straf. De rijhouding is laag en sportief, wat bij het karakter van de auto past. Voor lange ritten zijn de stoelen redelijk comfortabel, maar de achterbank is duidelijk geen plek voor volwassenen – daarover later meer.

De vering is aan de stevige kant, maar niet oncomfortabel. Oneffenheden worden goed opgevangen, zeker op snelwegen. Op slecht wegdek in de stad kan de auto wat stug aanvoelen, maar dat is de prijs voor het sportieve onderstel. De geluidsisolatie is redelijk: windgeruis is bij hoge snelheden aanwezig, maar niet storend. De motor is overigens vrij stil, vooral bij constante snelheid.

Voor een auto die vooral als tweede auto of als stadsauto wordt gebruikt, is het comfortniveau meer dan voldoende. Maar wie dagelijks 100 kilometer op de snelweg rijdt, zal wellicht een Golf of een Passat comfortabeler vinden. De Beetle is meer een auto voor korte ritten en plezierritten in het weekend.

Het interieur is een mix van retro-elementen en moderne Volkswagen-techniek. Het dashboard heeft een groot, rond instrumentarium dat aan de originele Kever doet denken, en het opbergvakje op het dashboard is een leuke knipoog. De materialen zijn degelijk, maar niet overal zacht – harde kunststoffen op de deurpanelen zijn zichtbaar, maar dat is niet ongebruikelijk in deze klasse.

De ergonomie is goed: alle bedieningselementen zitten op de vertrouwde Volkswagen-posities, en het infotainmentsysteem is eenvoudig te bedienen. Het scherm reageert snel en de menu-structuur is logisch. Fysieke knoppen voor volume en klimaatregeling zijn aanwezig, wat een pluspunt is in een tijd waarin alles achter touchscreens verdwijnt.

Het interieur is echter niet ruim. De achterbank is krap – twee volwassenen passen er alleen met moeite in, en de hoofdruimte is beperkt door het aflopende dak. De kofferbak is met 309 liter ook niet indrukwekkend. Maar dat wist je waarschijnlijk al toen je voor deze auto koos; het interieur is vooral een leuke plek om te zitten, niet om spullen in te vervoeren.

De Beetle is geen praktische auto. De achterbank is te krap voor volwassenen, en de kofferbak van 309 liter is kleiner dan die van een Golf (380 liter) en zelfs kleiner dan die van een Polo (355 liter). Het is een auto voor twee personen, of voor mensen die zelden iets groters vervoeren dan een paar boodschappentassen.

Instappen is niet lastig, maar je moet wel wat bukken door de aflopende daklijn. Het zicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen en de kleine achterruit – parkeren is daarom vooral een kwestie van vertrouwen op de parkeersensoren (die niet standaard zijn) of een goed gevoel voor afmetingen. De auto is met 1,83 meter breed niet smal, maar in de stad is hij nog wel te hanteren.

De laaddrempel is hoog, wat het inladen van zware spullen niet makkelijker maakt. De achterbank kan wel worden neergeklapt, maar dan krijg je een onregelmatig laadvlak. Kortom: dit is geen auto voor het gezinsleven of voor de doe-het-zelver. Het is een auto voor wie al een stationwagen in de garage heeft staan.

De Beetle is niet de modernste auto op het gebied van technologie. Het infotainmentsysteem is hetzelfde als in de Golf van die periode: een 6,5-inch of 8-inch touchscreen met navigatie (optioneel), Apple CarPlay en Android Auto. Dat werkt prima, maar het is niet baanbrekend. De rijassistentiesystemen zijn beperkt: adaptieve cruisecontrol was optioneel, en dodehoekassistentie is niet leverbaar.

Wat wel aanwezig is, is een goed werkend keyless entry-systeem en een automatische klimaatregeling. De auto heeft ook een aantal veiligheidssystemen zoals ABS, ESP en meerdere airbags, maar dat is standaard in deze klasse. Het ontbreken van moderne systemen zoals een head-up display of een 360-graden camera is niet storend, maar het maakt de auto wel minder toekomstbestendig.

Het opbergvakje op het dashboard met het vaasje is een typische quirk die je niet snel in een andere auto ziet. Het is een detail dat de Beetle uniek maakt, maar het is ook een beetje een gimmick. Voor de rest is de techniek degelijk en betrouwbaar, maar niet bijzonder.

De 2.0 TSI heeft een officieel verbruik van 6,6 l/100 km en een CO2-uitstoot van 152 g/km. In de praktijk zul je met normaal rijden eerder aan 7,5 tot 8 liter zitten, en als je het vermogen gebruikt, loopt dat op tot 10 liter. Dat is niet zuinig, maar wel vergelijkbaar met andere 220 pk-auto's uit die tijd. De kleinere motoren zijn zuiniger: de 1.2 TSI doet 5,3 l/100 km en de diesels komen tot 4,2 l/100 km.

De vanafprijs van de Beetle 2.0 TSI is € 28.761. Dat is een flink bedrag voor een auto die qua formaat en praktisch nut dichter bij een Polo staat dan bij een Golf. Concurrenten zoals de Kia ProCeed (€ 30.845, 204 pk) bieden meer ruimte en een betere garantie voor vergelijkbaar geld. De Peugeot RIFTER is goedkoper, maar heeft minder vermogen (130 pk).

De wegenbelasting is afhankelijk van het gewicht (1.351 kg) en de CO2-uitstoot, wat betekent dat je voor de 2.0 TSI in een hogere klasse valt dan voor de 1.2 TSI. De verzekering is ook duurder vanwege het vermogen. Onderhoudskosten zijn typisch Volkswagen: niet goedkoop, maar wel voorspelbaar. Banden zijn in deze maat (17 of 18 inch) ook niet goedkoop. Kortom: dit is geen auto voor wie op de centen moet letten.