Volvo S60 Polestar: een Zweedse vuistslag met een subtiele ondertoon

De S60 Polestar is geen auto die je omverblaast met zijn uiterlijk. Hij staat laag op zijn 18-inch wielen, maar de subtiele spoiler en de blauwe Polestar-accenten zijn meer knipogen dan schreeuwen. Het is een auto die je twee keer laat kijken, maar dan vooral omdat hij zo onopvallend is voor wat eronder zit. De proporties zijn klassiek sedan, met een korte overhang en een strakke neus. Het interieur oogt vertrouwd Volvo: rechttoe rechtaan, met een zwevende middenconsole die inmiddels gedateerd begint te raken, maar nog steeds functioneel is. De stoelen zien eruit alsof ze urenlang comfort bieden, wat voor een auto met 349 pk een geruststellende gedachte is.

Op basis van de specificaties belooft de Polestar een interessante mix: vierwielaandrijving, 500 Nm koppel en een gewicht van 1.766 kg. Dat gewicht is aan de hoge kant, maar de AWD moet helpen om het vermogen op de weg te krijgen. Verwacht een auto die snel is in een rechte lijn, maar in de bochten vooral stuurt met onderstuur en een zekere logheid – de massa is nu eenmaal niet te verbergen. De zestraps automaat is geen topper; hij schakelt vlot, maar reageert soms traag op kickdown. De besturing is, zoals bij meer Volvo's uit die periode, vrij licht en niet overladen met feedback. In de stad voelt de S60 groot, maar het zicht is redelijk. Op de snelweg is hij stabiel en stil, al is de top van 249 km/u vooral een theoretische oefening.

De 3.0-liter zescilinder is het kloppend hart van de Polestar. Met 349 pk en 500 Nm is hij in cijfers indrukwekkend, en de acceleratie van 5,9 seconden naar 100 km/u is nog steeds respectabel. De motor is een oude bekende uit het Ford-tijdperk, maar met een Polestar-afstelling die hem scherper maakt. Hij loopt soepel en trekt door, maar het karakter is meer die van een krachtige cruiser dan een rauwe sportmotor. Het verbruik van 9,9 l/100 km is fors, maar dat is de prijs die je betaalt voor een zescilinder. In het gamma is de Polestar de absolute top – de andere benzinemotoren (T3, T4, T5, T6) zijn stukken zuiniger en voor de meeste kopers meer dan voldoende. De diesels, zoals de D4 met 181 pk en een verbruik van 4,2 l/100 km, zijn de verstandige keuze voor wie veel kilometers maakt.

De Polestar is verrassend comfortabel voor een sportieve sedan. De stoelen zijn geweldig: stevig maar niet hard, met voldoende zijdelingse steun voor de bochten. De vering is strak, maar niet oncomfortabel – je voelt de weg, maar je wordt niet door elkaar geschud. Op lange ritten is de S60 een fijne reisgenoot, al is het geluidsniveau bij hogere snelheden niet uitzonderlijk laag; de banden en de wind zijn duidelijk aanwezig. In de stad is de auto wat log, maar het comfortniveau blijft goed. Het is jammer dat de achterbank minder ruimte biedt dan de buitenmaten doen vermoeden – de middentunnel is fors en het dak loopt aflopend, waardoor lange passagiers achterin snel het hoofd stoten. Maar voor twee volwassenen voorin is het comfort dik in orde.

Het interieur van de S60 is typisch Volvo: solide, functioneel en zonder opsmuk. De materialen zijn van goede kwaliteit, maar het ontwerp begint gedateerd te raken – de zwevende middenconsole is inmiddels een klassieker, maar de knoppen zijn klein en voelen wat goedkoop aan. Het infotainmentsysteem is niet het sterkste punt: het heeft een kleine scherm en een logge menustructuur. Fysieke knoppen zijn er gelukkig genoeg voor de belangrijkste functies, maar de lay-out is niet intuïtief. Het stuur is lekker dik en ligt goed in de hand, en de Polestar-details (blauwe stiksels, een speciaal logo) geven het geheel een exclusief tintje. Toch is het interieur niet het podium waarop je 350 pk verwacht – het is meer een nette, maar saaie kamer met een verborgen krachtpatser.

De kofferbak van 379 liter is teleurstellend voor een middenklasser – de concurrentie biedt vaak meer dan 450 liter. De opening is ook niet erg groot, dus grote objecten passen er moeilijk in. De achterbank is neerklapbaar, maar niet in delen – je moet de hele bank in één keer plat leggen, wat onhandig is als je naast een kindersjees nog iets wilt vervoeren. Het instappen is prima, maar de deuren zijn groot en in een parkeergarage moet je oppassen. Het zicht rondom is redelijk, maar de A-stijlen zijn dik en kunnen bij kruispunten wat hinderen. Parkeren gaat dankzij de duidelijke achteruitrijcamera (als die erop zit) wel makkelijk, maar de auto is met 4,6 meter lengte niet klein. Voor een gezin met kinderen is de S60 niet de meest praktische keuze – een V60 break is dan een stuk logischer.

De S60 uit deze periode (2013-2018) heeft niet de modernste technologie. Het infotainmentsysteem is traag, het scherm is klein en de grafische interface is gedateerd. Apple CarPlay en Android Auto kwamen pas later, dus die zul je hier niet vinden. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en dodehoekassistentie waren optioneel, maar ze werken naar behoren – Volvo deed het op dat vlak goed. De Polestar voegt daar weinig aan toe; het is vooral een performancepakket. Het ontbreken van moderne connectiviteit is een minpunt voor wie veel met zijn telefoon werkt, maar voor een liefhebber die vooral wil rijden, is het misschien niet storend. Het is wel opvallend dat een auto uit 2013 al een head-up display kon hebben (optioneel), maar dan nog blijft het systeem achter bij de huidige standaard.

Met een officieel verbruik van 9,9 l/100 km en een CO2-uitstoot van 231 g/km is de Polestar geen vriend van het milieu of je portemonnee. In de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 12 liter uitkomen, en de wegenbelasting is fors. De onderhoudskosten zijn ook niet mals: het gaat om een complexe vierwielaandrijving en een zescilinder die niet overal door elke garage wordt begrepen. Banden zijn groter en duurder dan bij een standaard S60. De vanafprijs van € 34.100 geldt voor het basismodel; de Polestar was aanzienlijk duurder, en tweedehands moet je rekenen op een meerprijs van zo'n 10.000 tot 15.000 euro boven een vergelijkbare T6. Voor dat geld kun je een jongere, zuinigere auto kopen met vergelijkbare prestaties. Het is een auto voor de liefhebber die de kosten voor lief neemt.