BMW M140i: de laatste échte achterwielaandrijver in een compact jasje

De BMW 1 Serie in driedeursvorm, na de facelift van 2015, ziet er nog steeds lekker gespierd uit. De neus is wat strakker, de LED-verlichting is scherper, en met de M-sportbumpers van de M140i oogt hij direct een stuk bozer dan de gewone 118i. Het is geen auto die om aandacht schreeuwt, maar kenners zien direct dat dit de grote jongen is.

De driedeurs carrosserie is eigenlijk de meest logische verschijning voor dit model. Hij is compacter, sportiever en mist de wat onhandige vierde deur die de vijfdeurs toch iets praktischer maakt. De verhoudingen zijn klassiek BMW: lange motorkap, ver naar achteren geplaatste cockpit en een korte achterkant. Het is een auto die nog echt als een auto is ontworpen, niet als een beeldscherm op wielen.

Op basis van de cijfers – 340 pk, 500 Nm en een leeggewicht van 1.520 kg – kun je verwachten dat de M140i als een kanon uit de startblokken schiet. De 0-100 sprint van 4,8 seconden is indrukwekkend, maar het gaat hier niet om de rechte lijn. Het is de achterwielaandrijving die het verschil maakt. In een tijd waarin alles vierwielaandrijving krijgt, is dit een van de laatste compacte BMW's die nog puur achteraan trekt.

Het onderstel is strak afgestemd, maar niet oncomfortabel. In de bochten voelt de auto neutraal en voorspelbaar aan, met een achterkant die je met het gaspedaal kunt laten meesturen. Het stuursysteem is elektromechanisch en niet zo communicatief als de oude hydraulische systemen, maar het is precies genoeg om te weten wat de voorwielen doen. De handgeschakelde versnellingsbak schakelt kort en precies, al is de koppeling wat zwaar in de stad. Op de snelweg is de M140i een ontspannen reisgenoot, mits je het lawaai van de brede banden voor lief neemt.

De M140i is de topversie van de F21-generatie en heeft de beroemde 3,0-liter zes-in-lijn benzinemotor. Met 340 pk en 500 Nm is hij niet alleen krachtiger dan de meeste concurrenten, hij levert ook een geluid dat geen viercilinder kan evenaren. Het blok loopt zijdezacht en trekt van laag in de toeren tot aan de begrenzer. De acceleratie is indrukwekkend, maar het gaat vooral om het gevoel: de soepele krachtopbouw en de lineaire respons.

De 6-versnellingsbak handgeschakeld is de meest pure keuze, maar de 8-traps automaat is sneller en zuiniger. Opmerkelijk is dat de automaat in de M135i een lager verbruik opgeeft dan de handbak, maar in de M140i is het juist andersom. De diesels in het gamma, zoals de 120d met 190 pk, zijn verrassend snel en bieden een beter dagelijks gebruik met een lager verbruik. Voor wie niet per se zes cilinders nodig heeft, is de 125d met 224 pk een interessante optie, maar de M140i is de enige die het hart sneller laat kloppen.

De M140i is geen comfortcruiser, maar hij is ook geen hardcore tracktool. De M-sportophanging is stevig maar niet onacceptabel. Op slecht wegdek merk je dat de auto kort en strak is, maar het wordt nooit echt oncomfortabel. De stoelen bieden veel steun, maar zijn aan de stevige kant voor lange ritten. Het geluidsniveau is redelijk, maar het gerommel van de uitlaat en het bandengeluid zijn altijd aanwezig.

In de stad is de M140i wat minder op zijn gemak. De koppeling is zwaar, de motor loopt warm en het verbruik is hoog. Op de snelweg is hij juist weer fijn: met 130 km/u draait de zes-in-lijn ontspannen en kun je lange afstanden afleggen. De zitpositie is laag en sportief, maar het zicht rondom is prima. Het is een auto die je dagelijks zou kunnen gebruiken, maar je moet wel van het karakter houden.

Het interieur van de F21 is typisch BMW uit die periode: functioneel, overzichtelijk en met degelijke materialen. Het is niet zo luxe als in een 3 Serie, maar alles voelt stevig aan. Het infotainmentsysteem met het iDrive-systeem is logisch opgebouwd en reageert snel. Fysieke knoppen voor de airco en het volume zijn aanwezig, wat in deze tijd van aanraakschermen een zegen is.

De afwerking is goed, maar er zijn ook wat goedkopere plastics te vinden. De stoelen zijn bekleed met een stevige stof of leder, afhankelijk van de uitvoering. De M-sportstuurwiel ligt heerlijk in de hand, en de metalen pedalen zijn een leuke toevoeging. Het grootste minpunt is het gebrek aan opbergruimte: de deurvakken zijn klein en er is geen centrale armsteun met opbergvak. Het is een auto die is ontworpen met de focus op rijden, niet op meenemen.

Met een kofferbak van 360 liter is de 1 Serie niet de ruimste in zijn klasse, maar voor een driedeurs is het redelijk. De achterbank is krap voor volwassenen, maar kinderen kunnen er prima zitten. Het instappen achterin is dankzij de driedeursopzet wat lastiger, maar de stoelen klappen makkelijk naar voren. Het zicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen, maar parkeersensoren zijn standaard.

De auto is 4,32 meter lang en 1,76 meter breed, waardoor hij makkelijk te parkeren is in de stad. De draaicirkel is met 10,9 meter redelijk. Het grootste praktische nadeel is de beperkte hoofdruimte achterin, die wordt veroorzaakt door het aflopende dak. Voor wie regelmatig passagiers vervoert, is de vijfdeurs of de 2 Serie Gran Tourer een betere keuze, maar die mist het rijplezier van deze driedeurs.

De F21 LCI heeft het nieuwste iDrive-systeem van dat moment, met een 6,5-inch of 8,8-inch scherm, afhankelijk van de opties. Het systeem werkt met een draaiknop en directe sneltoetsen, wat tijdens het rijden veel veiliger is dan een aanraakscherm. Navigatie, Bluetooth en USB zijn aanwezig, maar Apple CarPlay was in die tijd nog niet standaard.

Qua rijassistentie is het aanbod beperkt: cruise control, parkeersensoren en een vermoeidheidsherkenning waren er wel, maar adaptieve cruise control en rijstrookassistentie waren niet leverbaar. Dit is geen auto die je op de snelweg laat rijden, maar dat is ook niet de bedoeling. De technologie is er om de rijder te ondersteunen, niet om over te nemen. Voor wie moderne connectiviteit wil, is dit model gedateerd, maar voor de liefhebber is dat geen probleem.

De M140i is dorstig: het officiële verbruik is 7,8 l/100 km, maar in de praktijk zul je al snel boven de 9 liter uitkomen. De CO2-uitstoot is 179 g/km, wat betekent dat je in België een aanzienlijke jaarlijkse verkeersbelasting betaalt. De verzekering is ook niet goedkoop, en de banden zijn breed en slijten snel.

De vanafprijs van € 25.500 is voor een auto met 340 pk eigenlijk niet duur. Maar de totale kosten van eigenaarschap zijn hoog. Onderhoud bij BMW is duur, en de zes-in-lijn vraagt om regelmatige olieverversingen. Wie minder kilometers maakt, kan beter voor de 120i of 125i kiezen, maar die missen het karakter. De 120d is de verstandigste keuze voor wie veel rijdt, maar de M140i is de enige die je een glimlach op het gezicht tovert.