Hyundai i10: stadsdwerg met een gewichtig probleem

Met een lengte van 3.665 mm is de i10 een van de kleinste auto's in zijn klasse, en dat zie je. De korte overhangen en hoge daklijn geven hem een bijna vierkante, vriendelijke uitstraling – geen designstatement, maar wel doelmatig. De brede grille doet alsof hij groter is dan hij is, een beetje een pup die blaft tegen een Duitse herder.

Binnenin valt vooral op hoe ruim het voorin voelt voor een auto van dit formaat. Het dashboard is functioneel ingedeeld, met grote knoppen die je blind kunt bedienen. De materialen zijn hard plastic, maar dat mag geen verrassing zijn in dit segment. De eerste indruk is eerlijk: dit is een auto die snapt dat hij een stadsauto is en daar geen excuses voor maakt.

Op basis van de specificaties – 87 pk, 121 Nm en een leeggewicht van slechts 961 kg – kun je verwachten dat de i10 zich licht en wendbaar gedraagt in de stad. Het lage gewicht is een groot voordeel: het betekent minder massatraagheid bij het remmen en sturen, en dat voel je waarschijnlijk in een levendige, speelse indruk. Het stuursysteem is vermoedelijk licht, ideaal voor parkeermanoeuvres, maar op de snelweg kan het wat nerveus aanvoelen.

De 1.2 met 4-traps automaat is echter geen recept voor dynamiek. Met een 0-100-tijd van 13,8 seconden moet je geduld hebben bij het invoegen, en de oude automaat zal naar verwachting traag schakelen en het motorgeluid niet subtiel houden. De handbakversies zijn waarschijnlijk een stuk prettiger: die laten de motor meer zijn werk doen en geven je meer controle. Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op sportiviteit – hobbels in de stad worden waarschijnlijk redelijk geabsorbeerd, maar bij hogere snelheden kan de auto licht aanvoelen.

De motorkeuzes zijn beperkt maar logisch: twee benzinemotoren (1.0 met 67 pk en 1.2 met 87 pk) en een LPG-versie op CNG. De 1.0 is de zuinigste met 4,7 l/100 km op papier, maar met 67 pk moet je het vooral van toeren hebben. De 1.2 biedt meer souplesse, maar het verschil in acceleratie is klein – beide zijn niet gemaakt voor snelwegen.

De 4-traps automaat in de 1.2 is een ouderwetse keuze. In een tijd waarin zelfs stadsauto's CVT's of dubbele koppelingsbakken krijgen, voelt dit als een concessie. Hij is waarschijnlijk betrouwbaar, maar ten koste van verbruik (5,9 l/100 km) en prestaties. De handbak is de betere keuze voor wie het meeste uit de motor wil halen, zowel qua plezier als qua kosten. CNG is interessant voor wie veel rijdt en dicht bij een vulpunt woont, maar de infrastructuur is in Nederland beperkt.

Stoelen in stadsauto's zijn vaak te klein of te hard, maar de i10 lijkt het midden te zoeken. De voorstoelen zijn waarschijnlijk redelijk gevormd, genoeg voor een uurtje rijden, maar op een lange rit naar het zuiden van Frankrijk zou ik ze niet willen testen. De achterbank is krap – twee volwassenen passen, maar ze moeten wel bevriend zijn.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt van deze klasse, en de i10 zal geen uitzondering zijn. Wind- en bandengeluid dringen waarschijnlijk door bij snelwegrijden. De automaatversie kan extra motorgeluid produceren bij acceleratie, wat het comfort niet ten goede komt. In de stad, waar de snelheden laag zijn, is het prima te doen.

Het interieur is functioneel en overzichtelijk, met een logische indeling. De materialen zijn hard, maar de afwerking is degelijk – geen kraakgeluiden te verwachten na een jaar rijden. De knoppen voor de klimaatregeling en radio zijn groot en duidelijk, een zegen in een tijd van touchscreens.

Het infotainmentsysteem is eenvoudig, met fysieke knoppen en een klein scherm. Dat is misschien niet indrukwekkend, maar wel praktisch. Er is een opbergvakje voor telefoon en bekerhouders – meer moet het niet zijn. Het stuurwiel is in hoogte maar niet in diepte verstelbaar, wat langere bestuurders kan hinderen. Qua ergonomie is het prima, maar niet bijzonder.

Hier schiet de i10 tekort. Het koffervolume van 25 liter is ronduit belachelijk – dat is minder dan een rugzak. De specificaties liegen er niet om: in de benchmark scoort hij slechter dan 100% van zijn concurrenten op dit punt. Je kunt er een boodschappentas in kwijt, maar vergeet de weekboodschappen of een kinderwagen.

De achterbank is krap, maar wel aanwezig. Het instappen voorin is makkelijk dankzij de hoge daklijn, maar achterin moet je bukken. Het zicht rondom is goed, met een hoge zitpositie en dunne stijlen, wat parkeren vergemakkelijkt. De draaicirkel is waarschijnlijk klein, ideaal voor de stad. Maar als je ook maar enige vorm van ruimte nodig hebt, moet je elders kijken.

De i10 is niet uitgerust met de nieuwste snufjes. Er is een eenvoudig infotainmentsysteem met Bluetooth en een USB-poort, maar geen groot touchscreen of smartphone-integratie zoals in duurdere modellen. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie zijn waarschijnlijk niet beschikbaar – dit is een auto die zich richt op de basis.

Wat wel aanwezig is, is een basis van veiligheidssystemen, zoals ABS en airbags, maar dat is in deze klasse standaard. De technologie is dus functioneel maar verouderd. Voor wie alleen een auto nodig heeft om van A naar B te komen, is dat prima. Maar wie gewend is aan moderne gemakken, zal zich hier misschien tekortgedaan voelen. Het ontbreken van een achteruitrijcamera bij de meeste uitvoeringen is een gemiste kans, vooral met de beperkte achterzicht.

Met een vanafprijs van € 12.309 is de i10 een van de goedkopere opties in zijn klasse. Het verbruik van de 1.2 automaat is 5,9 l/100 km, wat niet slecht is maar ook niet uitmuntend – de handbak 1.0 doet met 4,7 l/100 km aanzienlijk beter. De CO2-uitstoot van 139 g/km voor de automaat is hoog voor een stadsauto, vooral vergeleken met de 108 g/km van de 1.0 handbak.

De onderhoudskosten zijn vermoedelijk laag, dankzij het eenvoudige techniek en het lage gewicht dat banden minder snel slijt. De betrouwbaarheid van Hyundai is over het algemeen goed, met een lange garantie. Maar de wegenbelasting en verzekering zijn voor dit segment laag. Toch moet je goed nadenken over de uitvoering: de automaat kost je meer in verbruik en CO2, terwijl de handbak zuiniger en waarschijnlijk ook goedkoper in aanschaf is.