Peugeot 308 CC: een cabriolet met karakter, maar zonder overtuiging

De Peugeot 308 CC is een auto die je niet snel over het hoofd ziet, al is het vooral vanwege zijn eigenaardige proporties. Met een lengte van 4,44 meter en een hoogte van 1,43 meter ligt hij laag en langgerekt, maar de brede C-stijlen en de hoge gordellijn maken dat hij er van de zijkant wat log uitziet. Het dak is een van de weinige metalen vouwdaken in dit segment, en dat geeft hem een nette, coupé-achtige uitstraling als hij dicht is.

Voor een auto uit 2011 is het design redelijk tijdloos, al heeft de 308 CC wel die typische Peugeot-grille van dat tijdperk die je tegenwoordig vooral doet denken aan een glimlachende haai. Het interieur oogt in eerste instantie aantrekkelijk met een strak dashboard en een centrale display, maar zodra je gaat zitten en de materialen aanraakt, bekruipt je het gevoel dat er op de verkeerde plekken is bezuinigd. Het is geen auto die je direct verliefd laat worden, maar er is wel een zekere charme die je bij andere cabrio's niet snel vindt.

Op papier is de 308 CC met 200 pk en 270 Nm uit de 1.6 THP geen snelheidsmonster, maar met een 0-100-tijd van 8,3 seconden is hij zeker niet traag. Het probleem is echter het gewicht: 1.535 kg is veel voor een auto van dit formaat, en dat voel je vooral in bochtig terrein. De auto heeft de neiging om in snel genomen bochten wat log aan te voelen, en de elektrische stuurbekrachtiging geeft weinig gevoel voor wat de voorwielen doen.

Op de snelweg is de 308 CC een stuk beter op dreef. De auto ligt stabiel en de ophanging is redelijk comfortabel afgestemd, al is het geen auto die je uitdaagt om hard te rijden. De remmen zijn voldoende, maar na een paar stevige stops merk je dat het gewicht zijn tol eist. In de stad is het vooral de matige achterwaartse zichtbaarheid die opvalt, en het inparkeren wordt een sport op zich. Kortom: de 308 CC is meer een cruiser dan een sportauto, en dat moet je accepteren.

De 1.6 THP met 200 pk is de motor die je wilt hebben in de 308 CC. Hij is levendig, trekt goed op vanaf lage toeren en heeft genoeg souplesse om de zware koets vlot mee te nemen. De acceleratie naar 100 km/u duurt 8,3 seconden en de topsnelheid ligt op 237 km/u, wat voor een cabriolet uit deze periode respectabel is. Toch is hij niet sneller dan 35% van zijn concurrenten uit die tijd, wat verklaart waarom de auto niet aanvoelt als een echte sportwagen.

Naast de THP biedt Peugeot een scala aan benzine- en dieselmotoren, van de zuinige 1.6 eHDI met 110 pk en 4,9 l/100 km tot de 2.0 HDI met 165 pk en 5,5 l/100 km. De diesels zijn zuiniger, maar ze missen het karakter van de THP. De 1.6 VTi met 120 pk is eigenlijk te zwak voor dit gewicht, en de 2.0 HDI met automaat is vooral relaxed. Voor wie echt wilt genieten van de auto, is de 200 pk THP de enige juiste keuze, ondanks het hogere verbruik van 7,0 l/100 km.

De stoelen van de 308 CC zijn redelijk comfortabel, maar ze bieden niet veel zijdelingse steun. Bij het nemen van een bocht word je dan ook al snel heen en weer gewiegd, wat niet bijdraagt aan het gevoel van controle. De vering is aan de zachte kant, wat op slechte wegen zorgt voor een redelijk comfortabel maar wat deinend rijgedrag.

Met het dak dicht is de 308 CC redelijk stil, al hoor je wel wat windgeruis rond de spiegels en de dakrand. Met het dak open is het natuurlijk een ander verhaal, maar dat is inherent aan een cabriolet. De stoelverwarming en de winddeflector zijn opties die het comfort verhogen, maar ze waren niet standaard. Voor lange ritten is de auto zeker geschikt, maar je moet niet verwachten dat hij net zo comfortabel is als een grote berline.

Het dashboard van de 308 CC is typisch Peugeot uit die periode: een overzichtelijke indeling met een centrale display en eenvoudig te bedienen knoppen. De materialen zijn echter wisselend van kwaliteit; je vindt zachte kunststoffen op de bovenkant van het dashboard, maar harde en goedkope plastics op de deurpanelen en de middenconsole. Na een paar jaar beginnen sommige onderdelen te kraken, vooral bij kou.

De ergonomie is redelijk, maar er zijn een paar eigenaardigheden. Zo zit de elektrische raambediening op een plek waar je er in eerste instantie niet naar zoekt, en de knoppen voor het dak zijn niet intuïtief geplaatst. Het stuur is in hoogte en diepte verstelbaar, en de stoel biedt voldoende verstelmogelijkheden om een goede zitpositie te vinden. Het infotainmentsysteem is gedateerd, maar het werkt prima voor een auto van die leeftijd.

Dit is niet het sterkste punt van de 308 CC. De kofferbak biedt slechts 278 liter, wat zelfs voor een cabriolet aan de kleine kant is; je kunt er een paar boodschappentassen in kwijt, maar vergeet de golfclubs. Met het dak open wordt de kofferruimte nog kleiner, dus je moet goed plannen wat je meeneemt. De achterbank is vooral decoratief; je kunt er hooguit een kind of een kleine volwassene op vervoeren, en dan nog zonder beenruimte.

Het in- en uitstappen voorin gaat redelijk, maar je moet wel wat bukken. De achterste stoelen zijn lastig bereikbaar, en de toegang is smal. Het zicht naar achteren is beperkt, vooral met het dak dicht, en de brede C-stijlen belemmeren het zicht bij het invoegen. Parkeren is een kwestie van wennen; de achteruitrijcamera was geen standaardoptie, dus je zult het moeten doen met de spiegels en een hoop gokwerk.

De 308 CC biedt een scala aan technologie die in 2011 redelijk modern was, maar nu gedateerd aanvoelt. Het infotainmentsysteem heeft een klein scherm dat niet aanvoelt als een van de beste uit die tijd. De bediening is redelijk logisch, maar de reactiesnelheid is traag en de graphics zijn verouderd. Er is een USB-aansluiting en Bluetooth, maar geen smartphone-integratie zoals we die nu kennen.

Op het gebied van rijassistentie is de 308 CC spaarzaam uitgerust. Je hebt ABS, ESP en een aantal airbags, maar geen adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie. Parkeersensoren waren optioneel, en een achteruitrijcamera was niet eens leverbaar. Voor een auto die in 2015 uit productie ging, is dat aan de magere kant, maar het is typerend voor het segment in die periode. Het belangrijkste is dat de systemen die aanwezig zijn, betrouwbaar werken.

Het officiële verbruik van de 1.6 THP 200 pk is 7,0 l/100 km, wat overeenkomt met 162 g/km CO2. In de praktijk zul je met een sportieve rijstijl al snel boven de 8 liter uitkomen, en met het dak open en veel snelwegkilometers kan het zelfs nog hoger liggen. De dieselversies zijn een stuk zuiniger, maar die kosten meer in aanschaf en wegen ook zwaarder.

De prijs van de 308 CC is afhankelijk van de uitvoering en de staat van het exemplaar. Voor een goed onderhouden auto met de 200 pk THP betaal je tegenwoordig tussen de 6.000 en 10.000 euro, wat redelijk is voor een cabriolet met dit vermogen. De wegenbelasting is echter een dingetje; met een gewicht van 1.535 kg zit je in een relatief hoge belastingklasse, en het verbruik is ook niet mals. De betrouwbaarheid van de THP-motor is wisselend, met name de distributieketting en het olieverbruik zijn bekende aandachts punten.